Sahih Muslim، حدیث 1234
روایتشده توسط Abdullah ibn Shakhkhir. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Shakhkhir
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا كَهْمَسٌ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الشِّخِّيرِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرَأَيْتُهُ تَنَخَّعَ فَدَلَكَهَا بِنَعْلِهِ .
عبیدالله بن معاذ عنبری به ما حدیث نقل کرد، پدرم به ما حدیث گفت، کهمس به ما حدیث گفت، از یزید بن عبدالله بن شخیر، از پدرش که گفت: همراه رسول خدا ﷺ نماز خواندم و دیدم که ایشان آب دهان انداختند و آن را با کفش خود مالیدند.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ آب دهان را با کفش خود از محل نماز پاک کرد.
آب دهان انداخت یا آن را از دهان خارج کرد.
آب دهان را با کفش از محل زدودن.
عالمان کلاسیک از این روایت برداشت میکنند که آب دهان بهخودیخود پاک است و محل نماز باید تمیز بماند. پیامبر ﷺ آب دهان را از آن محل پاک کرد؛ این روایت تشویقی عمومی به آب دهان انداختن در مسجد نیست. ازاینرو عالمان تأکید میکنند که مسجد نباید آلوده شود و هرگونه آلودگی باید با دقت پاک گردد.
- در محل نماز آب دهان یا آلودگی دیگری باقی نگذارید؛ آن را بیدرنگ پاک کنید.
- با مسجد با احترام رفتار کنید و به دیگر نمازگزاران توجه داشته باشید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.