Sahih Muslim، حدیث 124
روایتشده توسط Abu Huraira. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Huraira
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاسْتُخْلِفَ أَبُو بَكْرٍ بَعْدَهُ وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنَ الْعَرَبِ قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ لأَبِي بَكْرٍ كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَمَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَقَدْ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلاَّ بِحَقِّهِ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ " . فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ وَاللَّهِ لأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلاَةِ وَالزَّكَاةِ فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عِقَالاً كَانُوا يُؤَدُّونَهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهِ . فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ رَأَيْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ شَرَحَ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ لِلْقِتَالِ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ .
قتیبة بن سعید برای ما حدیث کرد، لیث بن سعد از عقیل، از زهری برای ما حدیث کرد، او گفت: عبیدالله بن عبدالله بن عتبة بن مسعود مرا خبر داد، از ابوهریره که گفت: چون رسول خدا ﷺ وفات یافت و ابوبکر پس از ایشان به خلافت رسید، هر که از عرب خواست کافر شد. آنگاه عمر بن خطاب به ابوبکر گفت: چگونه با مردم میجنگی در حالی که رسول خدا ﷺ فرموده است:
«مأمور شدهام که با مردم بجنگم تا بگویند: لا إله إلا الله. پس هر که لا إله إلا الله بگوید، جان و مالش را از جانب من محفوظ داشته است، مگر به حق آن، و حسابش با خداست.» ابوبکر گفت: به خدا سوگند، قطعاً با کسی که میان نماز و زکات جدایی اندازد خواهم جنگید، زیرا زکات حقِ مال است. به خدا سوگند، اگر حتی یک طناب شتر را که پیشتر به رسول خدا ﷺ میدادند از من دریغ کنند، به سبب همین دریغ کردن با آنان خواهم جنگید. عمر بن خطاب گفت: به خدا سوگند، جز این نبود که دیدم خداوند عزوجل سینه ابوبکر را برای جنگ گشاده است، پس دانستم که حق همین است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
ابوبکر زکات را در کنار نماز، تکلیفی واجب و پابرجا دانست.
پس از وفات فرستادهٔ خدا ﷺ، برخی گروههای عرب از پرداخت زکات خودداری کردند یا از اسلام روی گرداندند. عمر از ابوبکر پرسید این رفتار را چگونه میتوان با حمایتی که شهادتین فراهم میکند سازگار دانست. ابوبکر پاسخ داد که نماز و زکات را نمیتوان از یکدیگر جدا کرد.
کمک مالی واجبی که به دریافتکنندگان تعیینشده پرداخت میشود.
مبنایی شرعی، مانند تکلیفی که طبق احکام اسلامی بر دارایی تعلق میگیرد.
طناب کوچکی که با آن شتر را میبستند؛ ابوبکر آن را مثالی برای حتی مقدار اندکی از زکاتِ واجب به کار برد.
عالمان کلاسیک، از جمله نووی، از این روایت چنین برداشت میکنند که شهادتین از جان و مال انسان حمایت میکند، مگر آنکه حقی ثابتشده به آنها تعلق گیرد. حدیث تأکید میکند که زکات رکنی واجب است و نباید از نماز جدا شمرده شود. تصمیم ابوبکر دربارهٔ گروهها در بستر بحران آغازین خلافت بود و به افراد اجازهٔ خشونتورزی نمیدهد. فقیهان، گردآوری و اجرای احکام را از امورِ حکومتِ دارای صلاحیت میدانند که باید طبق قواعد شریعت انجام شود.
- زکات را عبادتی واجب بدانید و آنچه را بر عهده دارید با دقت محاسبه کنید.
- در اختلافهای دینی از عالمان و مسئولان ذیصلاح دانش و راهنمایی بخواهید؛ خودسرانه برای احقاق حق اقدام نکنید.
- با جدی گرفتن تکالیف و رسیدگی به اختلافها با حکمت و عدالت، وحدت جامعه را پاس بدارید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.