Sahih Muslim، حدیث 1256
روایتشده توسط Abu Sa'id al-Khudri. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Sa'id al-Khudri
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، قَالَ لَمْ نَعْدُ أَنْ فُتِحَتْ، خَيْبَرُ فَوَقَعْنَا أَصْحَابَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي تِلْكَ الْبَقْلَةِ الثُّومِ وَالنَّاسُ جِيَاعٌ فَأَكَلْنَا مِنْهَا أَكْلاً شَدِيدًا ثُمَّ رُحْنَا إِلَى الْمَسْجِدِ فَوَجَدَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الرِّيحَ فَقَالَ " مَنْ أَكَلَ مِنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ الْخَبِيثَةِ شَيْئًا فَلاَ يَقْرَبَنَّا فِي الْمَسْجِدِ " . فَقَالَ النَّاسُ حُرِّمَتْ حُرِّمَتْ . فَبَلَغَ ذَاكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّهُ لَيْسَ بِي تَحْرِيمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لِي وَلَكِنَّهَا شَجَرَةٌ أَكْرَهُ رِيحَهَا " .
عمرو ناقِد برایم حدیث کرد، اسماعیل بن عُلیّه برایمان حدیث کرد، از جُرَیری، از ابونضره، از ابوسعید که گفت: پس از فتح خیبر، ما یاران رسول الله ﷺ به آن سبزی، یعنی سیر، دست یافتیم در حالی که مردم گرسنه بودند. پس از آن بسیار خوردیم و سپس راهی مسجد شدیم. رسول الله ﷺ بوی آن را احساس کردند و فرمودند:
«هر کس از این درخت (گیاه) ناخوشایند چیزی بخورد، نباید در مسجد به ما نزدیک شود.» مردم گفتند: «حرام شد! حرام شد!» این خبر به پیامبر ﷺ رسید و ایشان فرمودند: «ای مردم! من اختیار حرام کردن آنچه را الله برایم حلال کرده است ندارم، ولی این گیاهی است که بوی آن را ناخوش میدارم.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
سیر حلال است، اما بوی آن نباید در مسجد باشد.
پس از فتح خیبر، صحابه از شدت گرسنگی سیر خوردند. هنگامی که پیامبر ﷺ بوی آن را در مسجد استشمام کرد، روشن ساخت که خوردن سیر حرام نیست، بلکه بوی آن آزاردهنده است.
ناحیهای واحهای و دژدار در شمال مدینه که مسلمانان آن را فتح کردند.
منظور سیر است؛ این تعبیر به بوی ناخوشایند آن اشاره دارد، نه به حرام بودن خوردنش.
عالمان کلاسیک از این روایت چنین برداشت کردهاند که سیر و خوراکیهای مشابه حلالاند، اما کسی که بوی آزاردهندهای دارد باید تا برطرف شدن بو از مسجد و نماز جماعت دوری کند. این سفارش برای محافظت از دیگران در برابر آزار است و بوهای تند دیگر را نیز دربرمیگیرد. چهار مذهب فقهی اهلسنت این اصل را میپذیرند؛ منع مربوط به نزدیک شدن به مسجد تا زمانی است که بو آزاردهنده باشد، نه به خوردن سیر.
- با خیال آسوده غذای حلال بخورید، اما به بویی که ممکن است دیگران در مسجد احساس کنند توجه داشته باشید.
- اگر بوی نفس آزاردهنده است، تا زمانی که بهاندازهٔ کافی برطرف نشده از مسجد دور بمانید.
- یک دستور رفتاری و عملی را بهاشتباه ممنوعیت چیزی که خدا حلال کرده است تعبیر نکنید.
این روایت نیز به دوری از مسجد در زمانی میپردازد که نفس یا بوی فرد دیگران را میآزارد.
Sahih Muslim · #1255 (Sahih)این روایت مرتبط، دستورالعمل مربوط به بوهای تند و حضور در نماز را روشنتر میکند.
Sahih Muslim · #1257 (Sahih)این روایت تأیید میکند که محدودیت به بوی سیر در مسجد مربوط است، نه به ممنوعیت کلی خوردن آن.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.