Sahih Muslim، حدیث 1342
روایتشده توسط Al-Mughira ibn Shu'ba. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Al-Mughira ibn Shu'ba
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ الْمَكِّيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ أَبِي لُبَابَةَ، وَعَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عُمَيْرٍ، سَمِعَا وَرَّادًا، كَاتِبَ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ يَقُولُ كَتَبَ مُعَاوِيَةُ إِلَى الْمُغِيرَةِ اكْتُبْ إِلَىَّ بِشَىْءٍ سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ فَكَتَبَ إِلَيْهِ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ إِذَا قَضَى الصَّلاَةَ " لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ اللَّهُمَّ لاَ مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ وَلاَ مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ وَلاَ يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ " .
ابن ابیعمر مکی به ما حدیث کرد، سفیان به ما حدیث کرد، عبده بن ابی لبابه و عبدالملک بن عمیر شنیدند که ورّاد، کاتب مغیره بن شعبه میگفت: معاویه به مغیره نوشت:
«هر چه از رسول خدا ﷺ شنیدهای برایم بنویس.» او گفت: پس مغیره بدو نوشت: من از رسول خدا ﷺ شنیدم که چون نماز را به پایان میرساندند، میفرمودند: «لا إِلهَ إِلَّا اللهُ وَحْدَهُ لا شَرِیکَ لَهُ، لَهُ الْمُلْکُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ. اَللَّهُمَّ لا مانِعَ لِما أَعْطَیْتَ وَلا مُعْطِیَ لِما مَنَعْتَ وَلا یَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْکَ الْجَدُّ.» (یعنی: هیچ معبودی جز الله نیست، یکتاست و شریکی ندارد. پادشاهی از آنِ اوست و ستایش نیز از آنِ اوست و او بر هر چیزی تواناست. بار خدایا! هیچکس نمیتواند آنچه تو بخشیدهای باز دارد، و هیچکس نمیتواند آنچه را تو دریغ داشتهای ببخشد؛ و نزد تو، ثروت و مکنتِ صاحبِ جلال و جاه، سودی به حال او ندارد.)
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پس از نماز، مؤمن یگانگی الله را تأیید میکند و به تقدیر او توکل مینماید.
تمام قدرت و تدبیر کامل از آنِ الله است.
هیچکس نمیتواند بدون ارادهٔ الله مانع چیزی شود که او عطا میکند.
ثروت برای هیچکس نزد الله جایگاهی ویژه ایجاد نمیکند؛ در نهایت، داوری اوست که اهمیت دارد.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که پس از نماز واجب، یاد کردن از الله با این عبارتها مستحب است. این دعا بر توحید تأکید میکند و میآموزد که بخشیدن و دریغ داشتن در اختیار الله است. اشاره به دارایی هشدار میدهد که ثروت بهخودیخود نزد الله مایهٔ حفاظت یا سود نیست.
- پس از نماز آگاهانه لحظهای برای یاد الله و گفتن این عبارتها اختصاص دهید.
- در سود و زیان به الله توکل کنید، زیرا بخشیدن و دریغ داشتن از آنِ اوست.
- مگذارید دارایی جای توکل به الله یا احساس مسئولیت را بگیرد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.