Sahih Muslim، حدیث 1540
روایتشده توسط Abu Huraira. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Huraira
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، قَالاَ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، وَأَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ أَنَّهُمَا سَمِعَا أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ حِينَ يَفْرُغُ مِنْ صَلاَةِ الْفَجْرِ مِنَ الْقِرَاءَةِ وَيُكَبِّرُ وَيَرْفَعُ رَأْسَهُ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ " . ثُمَّ يَقُولُ وَهُوَ قَائِمٌ " اللَّهُمَّ أَنْجِ الْوَلِيدَ بْنَ الْوَلِيدِ وَسَلَمَةَ بْنَ هِشَامٍ وَعَيَّاشَ بْنَ أَبِي رَبِيعَةَ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اللَّهُمَّ اشْدُدْ وَطْأَتَكَ عَلَى مُضَرَ وَاجْعَلْهَا عَلَيْهِمْ كَسِنِي يُوسُفَ اللَّهُمَّ الْعَنْ لِحْيَانَ وَرِعْلاً وَذَكْوَانَ وَعُصَيَّةَ عَصَتِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ " . ثُمَّ بَلَغَنَا أَنَّهُ تَرَكَ ذَلِكَ لَمَّا أُنْزِلَ { لَيْسَ لَكَ مِنَ الأَمْرِ شَىْءٌ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظَالِمُونَ} .
ابو طاهر و حَرمَله بن یحیی برایم حدیث کردند و گفتند: ابن وَهب ما را خبر داد، یونس بن یزید مرا خبر داد، از ابن شهاب، او گفت: سعید بن مُسَیِّب و ابوسلمه بن عبدالرحمن بن عوف مرا خبر دادند که شنیدند ابوهُریره میگفت: رسول خدا ﷺ چون در نماز صبح از قرائت فارغ میشد و تکبیر میگفت و سر برمیداشت، میفرمود:
«سَمِعَ اللهُ لِمَنْ حَمِدَهُ، رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ». سپس در حالی که ایستاده بود میفرمود: «اللَّهُمَّ أَنْجِ الْوَلِيدَ بْنَ الْوَلِيدِ وَسَلَمَةَ بْنَ هِشَامٍ وَعَيَّاشَ بْنَ أَبِي رَبِيعَةَ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ، اللَّهُمَّ اشْدُدْ وَطْأَتَكَ عَلَى مُضَرَ وَاجْعَلْهَا عَلَيْهِمْ كَسِنِي يُوسُفَ، اللَّهُمَّ الْعَنْ لِحْيَانَ وَرِعْلاً وَذَكْوَانَ وَعُصَيَّةَ عَصَتِ اللهَ وَرَسُولَهُ». سپس به ما رسید که ایشان این دعا را ترک کرد هنگامی که این آیه نازل شد: {لَيْسَ لَكَ مِنَ الأَمْرِ شَىْءٌ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظَالِمُونَ}.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ در نماز قنوت خواند و برای یاری مؤمنان ستمدیده دعا کرد.
این حدیث بیان میکند که پیامبر ﷺ در نماز صبح برای رهایی مسلمانان ستمدیده دعا کرد و علیه گروههایی دعا کرد که از الله و پیامبرش نافرمانی کرده بودند. بنا بر روایت، پس از نزول این آیه، این دعای خاص را متوقف کرد: «در این امر هیچ اختیاری برای تو نیست…» (قرآن، ۳:۱۲۸).
دعایی که در هنگام نماز خوانده میشود.
نام گروهی از قبایل عرب که در این روایت ذکر شده است.
اشارهای به قحطی سخت در زمان پیامبر یوسف.
عالمان از این روایت برداشت میکنند که پیامبر ﷺ در نماز برای مسلمانان ستمدیده دعا میکرد و علیه گروههای دشمن دعا میخواند. روایت همچنین نشان میدهد که داوری نهایی دربارهٔ مردم از آنِ الله است؛ پس از نزول قرآن ۳:۱۲۸، پیامبر ﷺ این دعای خاص را ترک کرد. مذاهب فقهی دربارهٔ استمرار قنوت در نماز صبح اختلاف دارند: مذهب شافعی معمولاً آن را مستحب میداند، در حالی که مذاهب حنفی، مالکی و حنبلی احکام متفاوتی دارند و قنوت را هنگام بلاها و مصیبتهای ویژه میپذیرند.
- در دعاهای خود، ستمدیدگان و گرفتارشدگان را نیز به یاد آورید.
- از الله عدالت و یاری بخواهید و داوری نهایی را به او واگذار کنید.
- دعاهای نماز را با توجه بیاموزید و معنای خواستههایتان را درک کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.