Sahih Muslim، حدیث 1542
روایتشده توسط Abu Huraira. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از مسلم تا پیامبر ﷺ
- 1مُحَمَّدُ بْنُ مِهْرَانَ الرَّازِيُّآن را به مسلم روایت کرد
- 2الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ
- 3الأَوْزَاعِيُّ
- 4يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ
- 5أَبِي سَلَمَةَ
- 6أَبَا هُرَيْرَةَ
- 7رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مِهْرَانَ الرَّازِيُّ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، حَدَّثَهُمْ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَنَتَ بَعْدَ الرَّكْعَةِ فِي صَلاَةٍ شَهْرًا إِذَا قَالَ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ " . يَقُولُ فِي قُنُوتِهِ " اللَّهُمَّ أَنْجِ الْوَلِيدَ بْنَ الْوَلِيدِ اللَّهُمَّ نَجِّ سَلَمَةَ بْنَ هِشَامٍ اللَّهُمَّ نَجِّ عَيَّاشَ بْنَ أَبِي رَبِيعَةَ اللَّهُمَّ نَجِّ الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اللَّهُمَّ اشْدُدْ وَطْأَتَكَ عَلَى مُضَرَ اللَّهُمَّ اجْعَلْهَا عَلَيْهِمْ سِنِينَ كَسِنِي يُوسُفَ " . قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ ثُمَّ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَرَكَ الدُّعَاءَ بَعْدُ فَقُلْتُ أُرَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ تَرَكَ الدُّعَاءَ لَهُمْ - قَالَ - فَقِيلَ وَمَا تَرَاهُمْ قَدْ قَدِمُوا
محمد بن مهران رازی به ما حدیث کرد، ولید بن مسلم به ما حدیث کرد، اوزاعی به ما حدیث کرد، از یحیی بن ابیکثیر، از ابوسلمه، که ابوهُریره برایشان روایت کرد که پیامبر ﷺ در نماز پس از رکوع به مدت یک ماه قنوت میخواندند. هنگامی که میفرمودند
«سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ»، در قنوت خود میگفتند: «بار خدایا! ولید بن ولید را نجات ده. بار خدایا! سلمه بن هشام را نجات ده. بار خدایا! عیّاش بن ابیربیعه را نجات ده. بار خدایا! مستضعفان مؤمنان را نجات ده. بار خدایا! گرفتاریات را بر قبیله مُضَر سخت گردان. بار خدایا! سالهایی همچون سالهای یوسف را بر آنان مسلط کن.» ابوهُریره گفت: سپس دیدم که رسول خدا ﷺ آن دعا را ترک کردند. گفتم: میبینم که رسول خدا ﷺ دعای ایشان را رها کردهاند. پس به او گفته شد: آیا نمیبینی که آنان (به سلامت) آمدهاند؟
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ برای مؤمنانِ تحت ستم، بهطور موقت قنوت خواند.
پیامبر ﷺ به مدت یک ماه برای رهایی مسلمانانِ یادشده و مجازات قبیلهٔ مُضَر دعا کرد. هنگامی که مؤمنانِ اسیر به سلامت رسیدند، این دعا را متوقف کرد.
دعایی که در هنگام نماز خوانده میشود.
پس از خم شدن در نماز، هنگامی که نمازگزار دوباره میایستد.
قبیلهای عرب که در این روایت در برابر مسلمانان قرار داشت.
عالمان از این روایت نتیجه میگیرند که هنگامی که مسلمانان گرفتار مصیبتی شدید یا آزار و ستم میشوند، خواندن قنوت در نماز جایز است. روایت، قنوت را پس از رکوع توصیف میکند و نشان میدهد که با برطرف شدن علت، میتوان دعا را پایان داد. مذاهب فقهی دربارهٔ خواندن همیشگی قنوت در نمازهای روزانه اختلاف نظر دارند؛ آنان میان این دعای موقت و قنوت در مناسبتهای دیگر تفاوت میگذارند.
- در دعاهای خود، کسانی را که با ستم یا خطر روبهرو هستند یاد کنید.
- هنگام دشواری شدید، طبق راهنماییهای مذهب فقهی و امام خود قنوت بخوانید.
- از نیازهای دیگران آگاه بمانید و با تغییر شرایطشان، دعاهای خود را متناسب کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.