Sahih Muslim، حدیث 177
روایتشده توسط Abu Sa'id al-Khudri. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Sa'id al-Khudri
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، كِلاَهُمَا عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ، - وَهَذَا حَدِيثُ أَبِي بَكْرٍ - قَالَ أَوَّلُ مَنْ بَدَأَ بِالْخُطْبَةِ يَوْمَ الْعِيدِ قَبْلَ الصَّلاَةِ مَرْوَانُ فَقَامَ إِلَيْهِ رَجُلٌ فَقَالَ الصَّلاَةُ قَبْلَ الْخُطْبَةِ . فَقَالَ قَدْ تُرِكَ مَا هُنَالِكَ . فَقَالَ أَبُو سَعِيدٍ أَمَّا هَذَا فَقَدْ قَضَى مَا عَلَيْهِ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ رَأَى مِنْكُمْ مُنْكَرًا فَلْيُغَيِّرْهُ بِيَدِهِ فَإِنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَبِلِسَانِهِ فَإِنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَبِقَلْبِهِ وَذَلِكَ أَضْعَفُ الإِيمَانِ " .
ابوبکر بن ابیشیبه برای ما حدیث کرد، گفت: وکیع از سفیان برای ما حدیث کرد؛ و محمد بن مثنّی برای ما حدیث کرد، گفت: محمد بن جعفر از شعبه برای ما حدیث کرد، هر دو از قیس بن مسلم، او از طارق بن شهاب — و این حدیث ابوبکر است — گفت: نخستین کسی که در روز عید پیش از نماز خطبه خواندن را آغاز کرد، مروان بود. مردی برخاست و به او گفت:
«نماز باید پیش از خطبه باشد.» مروان گفت: «آن رسم دیگر ترک شده است.» ابوسعید فرمود: «این مرد وظیفهاش را به جا آورد. من از رسول الله ﷺ شنیدم که فرمودند: هر کس از شما منکری ببیند، باید آن را با دست خود تغییر دهد؛ اگر توانایی ندارد، با زبانش نهی کند؛ و اگر آن را هم نتواند، در دلش آن را زشت شمارد، و این ضعیفترین مرتبه ایمان است.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
با بدی، متناسب با شرایط و در حد توان خود مقابله کنید.
در نماز عید، مروان خطبه را پیش از نماز برگزار کرد. مردی به او اعتراض کرد و ابوسعید خدری تأیید کرد که آن مرد وظیفهٔ خود را انجام داده است.
کاری که بر اساس رهنمودهای اسلامی نادرست است.
برای متوقف کردن بدی مداخله کردن، به شرط آنکه فرد صلاحیت این کار را داشته باشد و بتواند آن را ایمن و بدون ایجاد بدی بزرگتر انجام دهد.
وقتی مداخله با گفتار یا عمل ممکن نیست، بدی را در درون ناپسند شمردن.
دانشمندان کلاسیک توضیح دادهاند که جلوگیری از بدی به دانش، توانایی و صلاحیت بستگی دارد. مداخله با دست مجوز اقدام خودسرانه نیست و نباید به بدی بزرگتری بینجامد. کسی که صلاحیت یا توانایی مداخله ندارد، میتواند با سخنی مناسب پند دهد؛ و اگر این نیز ممکن نباشد، بدی را در دل ناپسند بشمارد. مذاهب فقهی این تکلیف را میپذیرند و شرایط و پیامدها را در نظر میگیرند. ابوسعید آن مرد را ستود، زیرا رفتار نادرست را آشکارا بیان کرده بود.
- پیش از تذکر دادن به کسی دربارهٔ اشتباهش، مطمئن شوید که دانش کافی دارید.
- شیوهای از مداخله را برگزینید که در محدودهٔ صلاحیت شما باشد و بدی بزرگتری ایجاد نکند.
- اگر تذکر دادن ممکن نیست، کار نادرست را در دل ناپسند بشمارید و از آن حمایت نکنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.