Sahih Muslim، حدیث 1890
روایتشده توسط A'isha bint Abi Bakr. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از مسلم تا سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلاَلٍ
- 1أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ وَهْبٍآن را به مسلم روایت کرد
- 2عَمِّي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ
- 3عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ
- 4سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلاَلٍ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ وَهْبٍ، حَدَّثَنَا عَمِّي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلاَلٍ، أَنَّ أَبَا الرِّجَالِ، مُحَمَّدَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ حَدَّثَهُ عَنْ أُمِّهِ، عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَكَانَتْ فِي حَجْرِ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ رَجُلاً عَلَى سَرِيَّةٍ وَكَانَ يَقْرَأُ لأَصْحَابِهِ فِي صَلاَتِهِمْ فَيَخْتِمُ بِـ { قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ} فَلَمَّا رَجَعُوا ذُكِرَ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " سَلُوهُ لأَىِّ شَىْءٍ يَصْنَعُ ذَلِكَ " . فَسَأَلُوهُ فَقَالَ لأَنَّهَا صِفَةُ الرَّحْمَنِ فَأَنَا أُحِبُّ أَنْ أَقْرَأَ بِهَا . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَخْبِرُوهُ أَنَّ اللَّهَ يُحِبُّهُ
احمد بن عبدالرحمن بن وهب برای ما حدیث کرد، عمویم عبدالله بن وهب برای ما حدیث کرد، عمرو بن حارث از سعید بن ابیهلال روایت کرد که ابوالرجال محمد بن عبدالرحمن از مادرش عمره بنت عبدالرحمن — که در دامان عایشه همسر پیامبر ﷺ پرورش یافته بود — نقل کرد که عایشه فرمود: رسول خدا ﷺ مردی را به فرماندهی یک گروه نظامی اعزام کردند. او در نماز برای یارانش قرائت میکرد و همواره با {قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ} پایان میداد. چون بازگشتند، این موضوع به اطلاع رسول خدا ﷺ رسید. ایشان فرمودند:
«از او بپرسید چرا چنین میکند؟» از او پرسیدند و او پاسخ داد: «زیرا این سوره صفت رحمان است و من دوست دارم آن را بخوانم.» آنگاه رسول خدا ﷺ فرمودند: «به او خبر دهید که الله او را دوست دارد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
کسی که سورهٔ اخلاص را از روی محبت به الله بسیار تلاوت کند، الله او را دوست میدارد.
پیامبر ﷺ مردی را به فرماندهی یک گروه اعزامی گمارد. آن مرد در نماز، تلاوت خود را برای همراهانش هر بار با سورهٔ اخلاص پایان میداد. وقتی دلیل این کار را از او پرسیدند، گفت این سوره را دوست دارد بخواند، زیرا صفات رحمان را بیان میکند. پیامبر ﷺ به او خبر داد که الله او را دوست دارد.
گروهی نظامی که پیامبر ﷺ آن را به همراه فرماندهای اعزام میکرد.
سورهای که با «بگو: او الله یگانه است» آغاز میشود و بر یگانگی و صفات بیهمتای الله تأکید دارد.
نامی از نامهای الله، الرَّحمن، که بر رحمت فراگیر او دلالت دارد.
عالمان از این روایت نتیجه گرفتهاند که تکرار یک سوره در نماز و پایان دادن تلاوت با آن جایز است، مشروط بر آنکه شکل مقرر نماز حفظ شود. آن مرد سورهٔ اخلاص را از روی محبت به صفات الله که در آن آمده است تلاوت میکرد؛ پیامبر ﷺ انتخاب او را تأیید کرد و مژده داد که الله او را دوست دارد. پس این روایت به محبت خالصانه به الله و توجه به معنای قرآن تشویق میکند.
- سورهٔ اخلاص را با توجه به آنچه دربارهٔ الله میآموزد تلاوت کنید.
- بگذارید محبت به الله انتخاب آیات قرآن در نماز را ژرفتر کند، بیآنکه از شکل مقرر نماز غفلت شود.
- پیش از قضاوت دربارهٔ عمل دینی دیگران، با احترام دربارهٔ دلیل آن بپرسید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.