Sahih Muslim، حدیث 2140
روایتشده توسط Anas ibn Malik. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از مسلم تا پیامبر ﷺ
- 1مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّىآن را به مسلم روایت کرد
- 2عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ
- 3شُعْبَةُ
- 4ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ
- 5أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ
- 6رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَتَى عَلَى امْرَأَةٍ تَبْكِي عَلَى صَبِيٍّ لَهَا فَقَالَ لَهَا " اتَّقِي اللَّهَ وَاصْبِرِي " . فَقَالَتْ وَمَا تُبَالِي بِمُصِيبَتِي . فَلَمَّا ذَهَبَ قِيلَ لَهَا إِنَّهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَأَخَذَهَا مِثْلُ الْمَوْتِ فَأَتَتْ بَابَهُ فَلَمْ تَجِدْ عَلَى بَابِهِ بَوَّابِينَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَمْ أَعْرِفْكَ . فَقَالَ " إِنَّمَا الصَّبْرُ عِنْدَ أَوَّلِ صَدْمَةٍ " . أَوْ قَالَ " عِنْدَ أَوَّلِ الصَّدْمَةِ " .
محمد بن مثَنّی برای ما حدیث کرد، عثمان بن عمر برای ما حدیث کرد، شُعبه به ما خبر داد، از ثابت بُنانی، از انس بن مالک، که رسول الله ﷺ بر زنی گذشتند که بر فرزند خردسالش میگریست. پس به او فرمودند:
«از خداوند پروا کن و شکیبایی پیشه ساز.» زن گفت: «تو چه اهمیتی به مصیبت من میدهی؟» چون پیامبر رفت، به آن زن گفته شد که او رسول الله ﷺ بود. آنگاه چنان وحشتی همچون مرگ بر او عارض شد و به در خانهاش آمد و هیچ دربانی بر در نیافت. گفت: «ای رسول خدا! من شما را نشناختم.» ایشان فرمودند: «صبر واقعی تنها در نخستین ضربه است»، یا فرمودند: «در نخستین ضربه.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پایداری راستین بیش از همه در نخستین شوکِ فقدان آشکار میشود.
خدا را در نظر داشته باشید و از حدود آنچه او میپسندد فراتر نروید.
نخستین لحظهٔ شدید که فرد با فقدان روبهرو میشود.
شارحان کلاسیک، از جمله امام نووی، توضیح میدهند که بیشترین پاداشِ صبر زمانی آشکار میشود که مصیبت برای نخستین بار رخ میدهد. این سخن اشک و اندوه را ممنوع نمیکند، بلکه دربارهٔ گفتار یا کردارِ اعتراضآمیز به تقدیر خدا هشدار میدهد. عالمان میان اندوهِ همراه با صبر و شیون و اعتراض تمایز میگذارند. چهار مذهب فقهی اهلسنت این تمایز را میپذیرند: سوگواری و گریه جایز است، اما باید از شیونهای ممنوع پرهیز کرد.
- هنگام شنیدن خبر بد، نخست لحظهای آرام شوید و از سخنان سرزنشآمیز بپرهیزید.
- با صبر و همدلی از فرد سوگوار حمایت کنید؛ اشک ریختن نشانهٔ کمبود ایمان نیست.
- هنگام فقدان، خدا را به یاد آورید و از او توان و پایداری بخواهید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.