Sahih Muslim، حدیث 2144
روایتشده توسط Umar ibn al-Khattab. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Umar ibn al-Khattab
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ سَعِيدِ، بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنْ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الْمَيِّتُ يُعَذَّبُ فِي قَبْرِهِ بِمَا نِيحَ عَلَيْهِ " .
و این حدیث را برای ما محمد بن مثَنّی روایت کرد، ابن ابی عَدِی برای ما روایت کرد، از سعید، او از قتاده، او از سعید بن مُسَیِّب، او از ابن عمر، او از عمر، و او از پیامبر ﷺ نقل کرده است که فرمودند:
«میت در قبرش به سبب نوحهسرایی که بر او میکنند، عذاب میشود.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
نوحهگری بر درگذشته میتواند برای او در قبر مایهٔ آزمایش باشد.
با صدای بلند برای درگذشته زاری کردن، مانند شیون یا سردادن فریادهای سوگ.
عذاب یا آزمایشی که در قبر به درگذشته میرسد؛ چگونگی دقیق آن از امور غیبی است.
عالمان این روایت را به رفتارهای ممنوع در سوگواری، مانند شیون و نوحهگری با صدای بلند، مربوط میدانند. آنان تأکید میکنند که کسی بار گناه دیگری را بر دوش نمیکشد: هشدار زمانی شامل حال درگذشته میشود که او نوحهگری را سفارش کرده، به آن تشویق کرده یا آن را بهعنوان رسمی پذیرفته باشد، نه هنگامی که بازماندگان برخلاف خواست او چنین کنند. اشک ریختن و اندوه معمول جایز است؛ پیامبر ﷺ نیز برای فقدان عزیزان گریست. مذاهب فقهی نوحهگری افراطی را حرام میدانند و میان گریهٔ آرام و سوگواری همراه با شکیبایی از چنین رفتارهایی تفاوت میگذارند.
- هنگام سوگواری از شیون و دیگر شکلهای ممنوع نوحهگری بپرهیزید.
- با شکیبایی، دعا و کمک عملی، بازماندگان را تسلی دهید؛ اشک و اندوه صادقانه گناه نیست.
- با خانواده دربارهٔ شیوهای آرام و سازگار با تعالیم اسلامی برای سوگواری گفتوگو کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.