Sahih Muslim، حدیث 2161
روایتشده توسط Aisha. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Aisha
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، قَالَ سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ سَعِيدٍ، يَقُولُ أَخْبَرَتْنِي عَمْرَةُ، أَنَّهَا سَمِعَتْ عَائِشَةَ، تَقُولُ لَمَّا جَاءَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَتْلُ ابْنِ حَارِثَةَ وَجَعْفَرِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَوَاحَةَ جَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُعْرَفُ فِيهِ الْحُزْنُ قَالَتْ وَأَنَا أَنْظُرُ مِنْ صَائِرِ الْبَابِ - شَقِّ الْبَابِ - فَأَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ نِسَاءَ جَعْفَرٍ وَذَكَرَ بُكَاءَهُنَّ فَأَمَرَهُ أَنْ يَذْهَبَ فَيَنْهَاهُنَّ فَذَهَبَ فَأَتَاهُ فَذَكَرَ أَنَّهُنَّ لَمْ يُطِعْنَهُ فَأَمَرَهُ الثَّانِيَةَ أَنْ يَذْهَبَ فَيَنْهَاهُنَّ فَذَهَبَ ثُمَّ أَتَاهُ فَقَالَ وَاللَّهِ لَقَدْ غَلَبْنَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَتْ فَزَعَمَتْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " اذْهَبْ فَاحْثُ فِي أَفْوَاهِهِنَّ مِنَ التُّرَابِ " . قَالَتْ عَائِشَةُ فَقُلْتُ أَرْغَمَ اللَّهُ أَنْفَكَ وَاللَّهِ مَا تَفْعَلُ مَا أَمَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَا تَرَكْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْعَنَاءِ .
ابن مُثَنّی و ابن ابی عمر برای ما حدیث کردند، ابن مُثَنّی گفت: عبدالوهاب برای ما حدیث کرد، او گفت: شنیدم یحیی بن سعید میگفت: عَمره به من خبر داد که شنیده است عایشه میگفت: چون خبر شهادت ابن حارثه، جعفر بن ابی طالب و عبدالله بن رواحه به رسول خدا ﷺ رسید، ایشان نشستند در حالی که اندوه در چهرهشان آشکار بود. عایشه گفت: من از شکاف در به ایشان مینگریستم. مردی نزد ایشان آمد و عرض کرد:
«ای رسول خدا، زنانِ خاندان جعفر گریه و زاری میکنند.» پس پیامبر ﷺ به او دستور دادند که برود و آنان را از این کار نهی کند. او رفت اما بازگشت و گزارش داد که آنان اطاعت نکردند. پیامبر ﷺ بار دوم به او دستور دادند که برود و آنان را منع کند. او دوباره رفت، سپس بازگشت و گفت: «به خدا سوگند ای رسول خدا، آنان بر ما غلبه کردند!» عایشه گفت: سپس پیامبر ﷺ فرمودند: «برو و در دهانشان خاک بریز.» عایشه گفت: آنگاه من به آن مرد گفتم: «خداوند بینیات را به خاک بمالد! به خدا سوگند، نه آنچه را رسول خدا ﷺ فرمان داده بودند انجام دادی و نه دست از آزار رساندن به رسول خدا ﷺ برداشتی.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ اندوه خود را نشان داد، اما نوحهخوانی بلند در میان خانوادهٔ جعفر را منع کرد.
این ماجرا پس از رسیدن خبر کشتهشدن زید بن حارثه، جعفر بن ابیطالب و عبدالله بن رواحه رخ داد.
سوگواری بلند همراه با مرثیهخوانی یا فریادهای اندوه.
روزنهای باریک که عایشه از آن پیامبر ﷺ را میدید.
عالمان میان اندوه طبیعی و اشک از یکسو، و نوحهخوانی ممنوع همراه با مرثیهخوانی و فریاد از سوی دیگر تفاوت میگذارند. پیامبر ﷺ آشکارا اندوهگین بود؛ این نشان میدهد که اندوه برای درگذشته بهخودیخود ممنوع نیست. فرمانها برای متوقفکردن نوحهخوانی نشان میدهد که جامعه میتواند با دقت و ملاحظه، بازماندگان را در این زمینه راهنمایی کند. تعبیر مربوط به خاک در دهان هشداری شدید است، نه دستوری برای آزار جسمی زنان.
- اندوه از دستدادن عزیز را به رسمیت بشناسید و بدون سرزنش احساسات بازماندگان، از آنان حمایت کنید.
- از مرثیهخوانی و رفتارهایی که اندوه را تشدید میکنند بپرهیزید؛ دیگران را نیز با مهربانی و خردمندی به این کار دعوت کنید.
- با کمکهای عملی، مانند تهیهٔ غذا، همراهی و مراقبت از کودکان، از خانوادهٔ سوگوار پشتیبانی کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.