Sahih Muslim، حدیث 2165
روایتشده توسط Umm Atiyyah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Umm Atiyyah
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، جَمِيعًا عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ، - قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ خَازِمٍ، - حَدَّثَنَا عَاصِمٌ، عَنْ حَفْصَةَ، عَنْ أُمِّ، عَطِيَّةَ قَالَتْ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ { يُبَايِعْنَكَ عَلَى أَنْ لاَ يُشْرِكْنَ بِاللَّهِ شَيْئًا} { وَلاَ يَعْصِينَكَ فِي مَعْرُوفٍ} قَالَتْ كَانَ مِنْهُ النِّيَاحَةُ . قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِلاَّ آلَ فُلاَنٍ فَإِنَّهُمْ كَانُوا أَسْعَدُونِي فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَلاَ بُدَّ لِي مِنْ أَنْ أُسْعِدَهُمْ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِلاَّ آلَ فُلاَنٍ " .
ابوبکر بن ابیشیبه، زهیر بن حرب و اسحاق بن ابراهیم برای ما حدیث کردند، همگی از ابومعاویه — زهیر گفت: محمد بن خازم برای ما حدیث کرد — عاصم از حفصه برای ما حدیث کرد، او از ام عطیه روایت میکند که گفت: هنگامی که این آیه نازل شد: {که چیزی را شریک الله قرار ندهند} و {در کار پسندیده تو را نافرمانی نکنند}، گریه و زاری بر میت نیز در آن گنجانده شده بود. او گفت: عرض کردم:
«ای رسول خدا! مگر خانواده فلانی، زیرا آنان در دوران جاهلیت با من همدردی کرده بودند، پس ناچارم که من نیز با آنان همدردی کنم.» سپس رسول الله ﷺ فرمودند: «مگر خانواده فلانی.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
به امعطیه اجازه داده شد به خانوادهای که پیشتر در سوگواری به او کمک کرده بودند، یاری برساند.
امعطیه نقل کرد که نوحهگری در بیعت زنان برای نافرمانی نکردن از پیامبر ﷺ در کارهای نیک گنجانده شده بود. او برای خانوادهای درخواست استثنا کرد که در دوران پیش از اسلام، هنگام نوحهگری به او کمک کرده بودند.
سوگواری بلند برای درگذشته، مانند سرودن مرثیه یا زاری و شیون.
پیمان وفاداری که زنان در آن، از جمله، متعهد میشدند برای خدا شریکی قرار ندهند و در کارهای نیک از پیامبر ﷺ نافرمانی نکنند.
دورهٔ پیش از اسلام که از آن با عنوان «الجاهلیة» یاد میشود.
عالمان کلاسیک این روایت را در کنار متونی بررسی میکنند که نوحهگری را منع کردهاند. آنان اجازهٔ امعطیه را استثنایی محدود برای خانوادهٔ یادشده میدانند، نه معافیتی عمومی از این منع. چهار مذهب فقهی اهلسنت عموماً نوحهگری و آیینهای زاری را حرام میدانند؛ اندوه طبیعی و گریه، تا وقتی با رفتارهای ممنوع همراه نباشد، مشمول این حکم نیست. این روایت همچنین نشان میدهد که پیمان اطاعت در کارهای نیک، به معنای اطاعت در امور حرام نیست.
- با حضور، کمکهای عملی و همدردی از بازماندگان حمایت کنید، بیآنکه در آیینهای نوحهگری مشارکت کنید.
- در احکام دینی میان اشک و اندوه طبیعی، و نوحهگریِ همراه با رفتارهای ممنوع تفاوت بگذارید.
- کمکهای پیشین و پیوندهای خانوادگی را در نظر بگیرید، اما در چارچوب آنچه از نظر دینی رواست بمانید.
این روایت صحیح از امعطیه، بیعت و منع نوحهگری را بیان میکند و زمینهٔ این استثنا را روشنتر میسازد.
Sahih Muslim · #2164 (Sahih)این روایت صحیح نیز یادآور میشود که پیامبر ﷺ از زنان بیعت گرفت و زمینهٔ گستردهتر موضوع را روشن میکند.
Sahih Muslim · #2166 (Sahih)امعطیه در این روایت نقل میکند که نوحهگری بر آنان حرام شده بود؛ این مطلب به محدود کردن استثنای متن اصلی کمک میکند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.