Sahih Muslim، حدیث 217
روایتشده توسط Abu Dharr al-Ghifari. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از مسلم تا پیامبر ﷺ
- 1زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍآن را به مسلم روایت کرد
- 2عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ
- 3أَبِي
- 4حُسَيْنٌ الْمُعَلِّمُ
- 5ابْنِ بُرَيْدَةَ
- 6يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ
- 7أَبَا الأَسْوَدِ
- 8أَبِي ذَرٍّ
- 9رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْمُعَلِّمُ، عَنِ ابْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ، أَنَّ أَبَا الأَسْوَدِ، حَدَّثَهُ عَنْ أَبِي ذَرٍّ، أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لَيْسَ مِنْ رَجُلٍ ادَّعَى لِغَيْرِ أَبِيهِ وَهُوَ يَعْلَمُهُ إِلاَّ كَفَرَ وَمَنِ ادَّعَى مَا لَيْسَ لَهُ فَلَيْسَ مِنَّا وَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ وَمَنْ دَعَا رَجُلاً بِالْكُفْرِ أَوْ قَالَ عَدُوَّ اللَّهِ . وَلَيْسَ كَذَلِكَ إِلاَّ حَارَ عَلَيْهِ " .
زهیر بن حرب برایم حدیث کرد، عبدالصمد بن عبدالوارث برایمان حدیث کرد، پدرم برایمان حدیث کرد، حسین مُعَلِّم برایمان حدیث کرد، از ابن بُریده، از یحیی بن یعمر، که ابوالاسود برایش از ابوذر نقل کرد که او رسول خدا ﷺ را شنید که میفرمودند:
«هیچ مردی نیست که آگاهانه غیر از پدر واقعیاش، کس دیگری را پدر خود بداند مگر آنکه کافر شده است. و هر کس چیزی را که مال او نیست ادعا کند، از ما نیست و باید جایگاه خود را در دوزخ آماده سازد. و هر کس کسی را به کفر متهم کند یا بگوید دشمن خدا، در حالی که آن شخص چنین نباشد، آن اتهام به خودِ گوینده بازخواهد گشت.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
این حدیث نسبتسازی دروغین، ادعاهای ناحق و تکفیر شتابزده را منع میکند.
آگاهانه نسب نادرستی را به خود نسبت دادن.
هشداری شدید است که نشان میدهد عملی با تعالیم اسلام ناسازگار است؛ این عبارت بهخودیخود به معنای خروج مرتکب از اسلام نیست.
بیایمانی؛ این واژه در متون گاهی به ناسپاسی یا نافرمانی بسیار سنگین نیز اشاره میکند.
عالمان کلاسیک توضیح میدهند که هشدار دربارهٔ نسب، شامل کسی است که آگاهانه تبار خود را تحریف میکند. سخن دربارهٔ ادعای دروغین، از تصاحب ناحق اموال یا حقوق دیگران برحذر میدارد. جملهٔ پایانی، نسبت دادنِ کفر یا دشمنی با خداوند به کسی را بدون دلیل معتبر منع میکند: این اتهام بهصورت گناهی بزرگ به گوینده بازمیگردد. عالمان تأکید میکنند که نباید حکم کفر را شتابزده بر فردی تطبیق داد؛ این کار شرایط سختگیرانهای دارد و باید موانع آن نیز با دقت بررسی شوند.
- دربارهٔ نسب خود راستگو باشید و خویشاوندیای را که حقیقت ندارد به خود نسبت ندهید.
- مال، عنوان یا حقی را که از آنِ شما نیست تصاحب نکنید.
- هیچکس را بدون علم، دلیل عادلانه و نهایت احتیاط کافر یا دشمن خداوند نخوانید.
این روایت صحیح با هشدار دربارهٔ نسبت دادن آگاهانهٔ پدری نادرست ارتباط دارد.
Sahih Muslim · #219 (Sahih)این روایت نسبت دادنِ زیاد به شخصی دیگر را بررسی میکند و بدینترتیب شدتِ جعل نسب را روشن میسازد.
Sahih Muslim · #93 (Sahih)این روایت صحیح نیز همانند آن، هشداری جدی دربارهٔ سخنان مربوط به بیایمانی دارد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.