Sahih Muslim، حدیث 2368
روایتشده توسط Umair. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Umair
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَابْنُ، نُمَيْرٍ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ جَمِيعًا عَنْ حَفْصِ، بْنِ غِيَاثٍ - قَالَ ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا حَفْصٌ، - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ عُمَيْرٍ، مَوْلَى آبِي اللَّحْمِ قَالَ كُنْتُ مَمْلُوكًا فَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَأَتَصَدَّقُ مِنْ مَالِ مَوَالِيَّ بِشَىْءٍ قَالَ " نَعَمْ وَالأَجْرُ بَيْنَكُمَا نِصْفَانِ " .
ابوبکر بن ابیشیبه، ابن نُـمَیر و زُهَیر بن حَرب همگی از حَفص بن غِیاث برای ما حدیث کردند — ابن نُـمَیر گفت: حفص برای ما حدیث کرد — از محمد بن زید، او از عُمَیر (غلام آزادشدهٔ ابیاللَّحم) روایت کرد که گفت:
«من غلام بودم، پس از رسول خدا ﷺ پرسیدم: آیا میتوانم از اموال مولایانم چیزی صدقه دهم؟ فرمودند: آری، و پاداش میان شما دو نفر نصفنصف است.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
هر کس با اجازه از دارایی دیگری صدقه بدهد، در پاداش شریک میشود.
بخشش داوطلبانه یا کمک خیریه در راه رضای خدا.
کسی که پیشتر به بردگی گرفته شده بود و سپس آزاد شد.
مالکانِ امیر که او در آن زمان به آنان وابسته بود؛ بخشش از دارایی آنان انجام شد.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که خدمتکار یا کارمند میتواند با اجازه مالک از دارایی او چیزی ببخشد و خود نیز پاداش ببرد، در حالی که مالک نیز بهسبب دارایی و اجازهاش پاداش میگیرد. متن، پاداش را بهطور برابر میان آن دو تقسیم میکند؛ منظور تقسیم مبلغِ بخشیدهشده نیست. این روایت مجوزی برای تصرف در دارایی دیگران بدون اجازه نمیدهد.
- پیش از بخشیدن پول یا کالای دیگری به خیریه، اجازه بگیرید.
- اگر اختیار این کار را دارید، با اخلاص ببخشید و اطمینان داشته باشید که خداوند میتواند هم به بخشنده و هم به مالک پاداش دهد.
- در خانواده یا سازمان خود روشن کنید چه کسی اجازه بخشش دارد و این بخشش میتواند از چه منابعی باشد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.