Sahih Muslim، حدیث 2423
روایتشده توسط Abu Said al-Khudri. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Said al-Khudri
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ هِشَامٍ، صَاحِبِ الدَّسْتَوَائِيِّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ جَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْمِنْبَرِ وَجَلَسْنَا حَوْلَهُ فَقَالَ " إِنَّ مِمَّا أَخَافُ عَلَيْكُمْ بَعْدِي مَا يُفْتَحُ عَلَيْكُمْ مِنْ زَهْرَةِ الدُّنْيَا وَزِينَتِهَا " . فَقَالَ رَجُلٌ أَوَيَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَسَكَتَ عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقِيلَ لَهُ مَا شَأْنُكَ تُكَلِّمُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلاَ يُكَلِّمُكَ قَالَ وَرُئِينَا أَنَّهُ يُنْزَلُ عَلَيْهِ فَأَفَاقَ يَمْسَحُ عَنْهُ الرُّحَضَاءَ وَقَالَ " إِنَّ هَذَا السَّائِلَ - وَكَأَنَّهُ حَمِدَهُ فَقَالَ - إِنَّهُ لاَ يَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ وَإِنَّ مِمَّا يُنْبِتُ الرَّبِيعُ يَقْتُلُ أَوْ يُلِمُّ إِلاَّ آكِلَةَ الْخَضِرِ فَإِنَّهَا أَكَلَتْ حَتَّى إِذَا امْتَلأَتْ خَاصِرَتَاهَا اسْتَقْبَلَتْ عَيْنَ الشَّمْسِ فَثَلَطَتْ وَبَالَتْ ثُمَّ رَتَعَتْ وَإِنَّ هَذَا الْمَالَ خَضِرٌ حُلْوٌ وَنِعْمَ صَاحِبُ الْمُسْلِمِ هُوَ لِمَنْ أَعْطَى مِنْهُ الْمِسْكِينَ وَالْيَتِيمَ وَابْنَ السَّبِيلِ أَوْ كَمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَإِنَّهُ مَنْ يَأْخُذُهُ بِغَيْرِ حَقِّهِ كَانَ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلاَ يَشْبَعُ وَيَكُونُ عَلَيْهِ شَهِيدًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ " .
علی بن حجر برایم حدیث کرد، اسماعیل بن ابراهیم ما را خبر داد، از هشام صاحب دستوائی، از یحیی بن ابی کثیر، از هلال بن ابی میمونه، از عطاء بن یسار، از ابوسعید خدری رضی الله عنه که گفت: رسول الله ﷺ بر منبر نشستند و ما گرد ایشان نشستیم. پس فرمودند:
«همانا آنچه پس از من درباره شما بیم دارم، این است که زینتها و زیباییهای دنیا بر شما گشوده شود.» مردی پرسید: «ای رسول خدا! آیا خوبی بدی میآورد؟» رسول الله ﷺ سکوت کردند. به آن مرد گفته شد: «تو را چه شده که با رسول الله ﷺ سخن میگویی ولی ایشان با تو سخن نمیگویند؟» پنداشتیم که گویی وحی بر ایشان نازل میشود. سپس ایشان به حال عادی بازگشتند، عرق خود را پاک کردند و فرمودند: «آن پرسشگر کجاست؟» —و گویی او را ستودند— آنگاه فرمودند: «به راستی که خوبی بدی نمیآورد. همانا هر آنچه بهار میرویاند، کشنده است یا نزدیک به کشتن، مگر آن حیوانی که سبزه میخورد؛ میخورد تا دو پهلویش پر شود، سپس رو به آفتاب میکند و مدفوع و بول دفع میکند و دوباره به چرا ادامه میدهد. و همانا این مال، سبزهای شیرین است و نعمت همراهی است برای مسلمان که از آن به فقیر، یتیم و درراهمانده ببخشد»، یا چنانکه رسول الله ﷺ فرمودند. «و هر کس آن را بدون حق بگیرد، مانند کسی است که میخورد اما سیر نمیشود؛ و در روز قیامت علیه او شهادت خواهد داد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
ثروت زمانی نعمتی است که از راه حلال به دست آید و سخاوتمندانه بخشیده شود.
داراییها و لذتهای جذاب زندگی در این جهان.
کسب یا استفاده از ثروت به شیوهای که جایز نیست.
ثروت در روز قیامت گواهی خواهد داد که شخص چگونه با آن رفتار کرده است.
عالمان توضیح میدهند که دارایی بهخودیخود بد نیست؛ هنگامی همراهی نیکو میشود که انسان آن را از راه حلال به دست آورد و با آن به نیازمندان، یتیمان و مسافران کمک کند. تشبیه به چارپایانِ در حال چرا، هشداری دربارهٔ زیادهروی است: کسی که دارایی بر او چیره شود، هرگز سیر نمیشود. ازاینرو، فقیهان مسلمان هم بر رعایت حقوقی که به دارایی تعلق میگیرد تأکید میکنند و هم بر پرهیز از کسب نامشروع.
- بررسی کنید که درآمدتان حلال باشد و حقوق دیگران را پایمال نکنید.
- صدقه را در بودجهٔ خود بگنجانید و بهطور مشخص به فقرا، یتیمان و مسافران کمک کنید.
- برای مصرف خود حدومرز بگذارید تا دارایی وسیله بماند، نه هدف.
این روایت نیز به وسوسهٔ دارایی و اهمیت بخشندگی میپردازد.
Sahih Muslim · #2422 (Sahih)این روایت روشن میکند که ثروت چگونه وقتی مؤمن از آن میبخشد، به سود او خواهد بود.
Sahih Muslim · #2424 (Sahih)این روایت با هشدار دربارهٔ بهناحق به دست آوردن دارایی یا هدف قرار دادن آن بهخودیخود همسو است.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.