Sahih Muslim، حدیث 2429
روایتشده توسط Anas ibn Malik. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Anas ibn Malik
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ سُلَيْمَانَ الرَّازِيُّ، قَالَ سَمِعْتُ مَالِكًا، ح وَحَدَّثَنِي يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، - وَاللَّفْظُ لَهُ - أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنِي مَالِكُ، بْنُ أَنَسٍ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كُنْتُ أَمْشِي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَعَلَيْهِ رِدَاءٌ نَجْرَانِيٌّ غَلِيظُ الْحَاشِيَةِ فَأَدْرَكَهُ أَعْرَابِيٌّ فَجَبَذَهُ بِرِدَائِهِ جَبْذَةً شَدِيدَةً نَظَرْتُ إِلَى صَفْحَةِ عُنُقِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ أَثَّرَتْ بِهَا حَاشِيَةُ الرِّدَاءِ مِنْ شِدَّةِ جَبْذَتِهِ ثُمَّ قَالَ يَا مُحَمَّدُ مُرْ لِي مِنْ مَالِ اللَّهِ الَّذِي عِنْدَكَ . فَالْتَفَتَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَضَحِكَ ثُمَّ أَمَرَ لَهُ بِعَطَاءٍ .
عمرو ناقِد به من حدیث کرد، اسحاق بن سلیمان رازی به ما حدیث کرد و گفت: از مالک شنیدم؛ (و در روایت دیگر) یونس بن عبدالاعلی به من حدیث کرد — و این لفظ از اوست — عبدالله بن وهب به ما خبر داد، مالک بن انس به من حدیث کرد، از اسحاق بن عبدالله بن ابیطلحه، از انس بن مالک که گفت: همراه رسول خدا ﷺ راه میرفتم در حالی که ایشان ردایی نجرانی با حاشیهای ضخیم بر دوش داشتند. ناگهان مردی بادیهنشین به ایشان رسید و ردای ایشان را چنان محکم کشید که من به گردن رسول خدا ﷺ نگریستم و دیدم که حاشیه ردا بر اثر آن کشش شدید، بر پوست گردن ایشان اثر گذاشته است. سپس آن مرد گفت:
«ای محمد! دستور بده تا از مال الله که نزد توست به من ببخشند.» پس رسول خدا ﷺ به سوی او برگشتند و لبخند زدند، آنگاه دستور دادند هدیهای به او داده شود.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ با ملایمت واکنش نشان داد و با وجود رفتار تند آن بادیهنشین، به او بخشید.
پوشاکی از نجران، منطقهای در جنوب شبهجزیرهٔ عربستان.
لبهٔ پرداختشده در پایین یا کنار لباس.
داراییهایی که خداوند به مردم سپرده است؛ در اینجا منظور امکاناتی است که پیامبر ﷺ میتوانست در اختیار داشته باشد.
عالمان کلاسیک از این روایت برداشت کردهاند که یک رهبر میتواند در برابر رفتار بیادبانه با ملایمت برخورد کند و از امکانات در دسترس به نیازمندان ببخشد. لبخند و بخشش نشاندهندهٔ بزرگواری و مهار خشم است؛ اما به معنای تأیید رفتار خشن نیست.
- در برابر بیادبی، خویشتنداری کنید و هرجا مناسب است، آرام و با ملایمت واکنش نشان دهید.
- به نیازمند، متناسب با امکانات و مسئولیتهایی که بر عهده دارید، آبرومندانه کمک کنید.
- بخشندگی را با حفظ مرزها همراه کنید: خوشرفتاری به این معنا نیست که باید رفتار زیانبار را تأیید کرد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.