Sahih Muslim، حدیث 2595
روایتشده توسط Abu Huraira. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Huraira
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَابْنُ نُمَيْرٍ كُلُّهُمْ عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، - قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، - عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ، الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، - رضى الله عنه - قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ هَلَكْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " وَمَا أَهْلَكَكَ " . قَالَ وَقَعْتُ عَلَى امْرَأَتِي فِي رَمَضَانَ . قَالَ " هَلْ تَجِدُ مَا تُعْتِقُ رَقَبَةً " . قَالَ لاَ . قَالَ " فَهَلْ تَسْتَطِيعُ أَنْ تَصُومَ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ " . قَالَ لاَ . قَالَ " فَهَلْ تَجِدُ مَا تُطْعِمُ سِتِّينَ مِسْكِينًا " . قَالَ لاَ - قَالَ - ثُمَّ جَلَسَ فَأُتِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِعَرَقٍ فِيهِ تَمْرٌ . فَقَالَ " تَصَدَّقْ بِهَذَا " . قَالَ أَفْقَرَ مِنَّا فَمَا بَيْنَ لاَبَتَيْهَا أَهْلُ بَيْتٍ أَحْوَجُ إِلَيْهِ مِنَّا . فَضَحِكَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حَتَّى بَدَتْ أَنْيَابُهُ ثُمَّ قَالَ " اذْهَبْ فَأَطْعِمْهُ أَهْلَكَ " .
یحیی بن یحیی، ابوبکر بن ابیشیبه، زهیر بن حرب و ابن نمیر همگی از ابن عیینة برای ما حدیث نقل کردند. یحیی گفت: سفیان بن عیینة به ما خبر داد، او از زهری، او از حمید بن عبدالرحمن، و او از ابوهُریره رضی الله عنه روایت کرد که مردی نزد پیامبر ﷺ آمد و عرض کرد:
«ای رسول خدا، من هلاک شدم!» ایشان فرمودند: «چه چیزی تو را هلاک کرد؟» گفت: «در ماه رمضان با همسرم آمیزش کردم.» پیامبر ﷺ پرسیدند: «آیا توانایی آزاد کردن بردهای را داری؟» گفت: «خیر.» فرمودند: «آیا میتوانی دو ماه پیدرپی روزه بگیری؟» گفت: «خیر.» فرمودند: «آیا میتوانی شصت مسکین را غذا دهی؟» گفت: «خیر.» سپس نشست. در این هنگام سبدی پر از خرما برای پیامبر ﷺ آورده شد. ایشان فرمودند: «این را صدقه بده.» مرد گفت: «آیا به کسی بدهم که فقیرتر از ماست؟ قسم به خدا، میان دو سنگ سیاه مدینه، خانوادهای نیازمندتر از ما وجود ندارد.» آنگاه پیامبر ﷺ خندیدند تا جایی که دندانهای آسیابشان نمایان شد و فرمودند: «برو و آن را به خانوادهات بخوران.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
هرکس در روز ماه رمضان آمیزش کند، کفارهای مرحلهبهمرحله بر عهده دارد.
جبرانی شرعی که برای تخلفی معین مقرر شده است.
دو ماه روزهگرفتن بدون وقفه، مگر به دلیلی معتبر.
بخشش یا کمک خیریهٔ داوطلبانه.
عالمان از این روایت چنین برداشت کردهاند که آمیزش عمدی در روز ماه رمضان تخلفی سنگین است و کفاره دارد. روایت ترتیب آن را بیان میکند: آزادکردن یک برده، دو ماه روزهٔ پیاپی و، اگر این کار ممکن نباشد، غذا دادن به شصت نیازمند. مذاهب فقهی دربارهٔ برخی جزئیات حقوقی، از جمله شرایط دقیق و اینکه کفاره بر عهدهٔ چه کسی است، اختلاف نظر دارند. پایان روایت مهربانی پیامبر ﷺ را نشان میدهد: وقتی مرد گفت خانوادهاش از همه نیازمندترند، اجازه یافت خرماها را به خانوادهٔ خود بدهد.
- کسی که مرتکب خطایی بزرگ میشود، باید صادقانه آن را بپذیرد و دربارهٔ کفارهٔ مقرر از فردی آگاه راهنمایی بخواهد.
- پیش از اجرای عملی یک تکلیف دینی، توانایی فرد را در نظر بگیرید.
- در کمک مالی، نیاز خانوادهٔ خود را نیز در نظر بگیرید و دربارهٔ حکم شرعیِ متناسب با شرایطتان از عالمی بپرسید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.