Sahih Muslim، حدیث 2637
روایتشده توسط Aisha. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Aisha
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ كَانَتْ قُرَيْشٌ تَصُومُ عَاشُورَاءَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصُومُهُ فَلَمَّا هَاجَرَ إِلَى الْمَدِينَةِ صَامَهُ وَأَمَرَ بِصِيَامِهِ فَلَمَّا فُرِضَ شَهْرُ رَمَضَانَ قَالَ " مَنْ شَاءَ صَامَهُ وَمَنْ شَاءَ تَرَكَهُ " .
زُهَیر بن حَرْب برای ما حدیث کرد، جَریر برای ما حدیث کرد، از هِشام بن عُرْوَة، از پدرش، از عایشه - رضی الله عنها - که فرمود: قریش در دوران جاهلیت روز عاشورا روزه میگرفتند و رسول خدا ﷺ نیز آن را روزه میداشتند. هنگامی که ایشان به مدینه هجرت کردند، خودشان این روزه را گرفتند و دیگران را نیز به آن دستور دادند. اما وقتی روزه ماه رمضان واجب شد، فرمودند:
«هر کس بخواهد این روزه را بگیرد و هر کس بخواهد آن را ترک کند.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پس از واجب شدن روزهٔ رمضان، روزهٔ عاشورا مستحب و غیرواجب شد.
روز دهم ماه محرم در تقویم اسلامی.
قبیلهای که پیامبر ﷺ و بسیاری از ساکنان مکه به آن تعلق داشتند.
دورهٔ پیش از ظهور اسلام.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که پس از واجب شدن روزهٔ رمضان، روزهٔ عاشورا دیگر واجب نبود، اما بهعنوان روزهای مستحب باقی ماند. چهار مذهب فقهی اهل سنت آن را مستحب میدانند؛ بنابراین کسی که آن را روزه نگیرد گناهکار نیست. این روایت همچنین نشان میدهد که یک عمل دینیِ پیشین ممکن است با واجب شدن حکمی متأخر، جایگاه فقهی دیگری پیدا کند.
- کسی که روزهٔ عاشورا میگیرد، میتواند آن را بهعنوان عبادتی مستحب انجام دهد؛ کسی هم که آن را ترک میکند، لازم نیست احساس گناه کند.
- حکم دینی هر عمل را بهخوبی بیاموزید تا واجبات را از عبادتهای مستحب تشخیص دهید.
- روزهٔ مستحب را بهگونهای برنامهریزی کنید که با سلامت و مسئولیتهای روزانهتان سازگار باشد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.