Sahih Muslim، حدیث 2685
روایتشده توسط Salama ibn al-Akwa. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Salama ibn al-Akwa
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا بَكْرٌ، - يَعْنِي ابْنَ مُضَرَ - عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ بُكَيْرٍ، عَنْ يَزِيدَ، مَوْلَى سَلَمَةَ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الأَكْوَعِ، - رضى الله عنه - قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ { وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ} كَانَ مَنْ أَرَادَ أَنْ يُفْطِرَ وَيَفْتَدِيَ . حَتَّى نَزَلَتِ الآيَةُ الَّتِي بَعْدَهَا فَنَسَخَتْهَا .
قتیبه بن سعید برای ما حدیث کرد، بکر — یعنی ابن مُضَر — از عمرو بن حارث، از بُکیر، از یزید (مولای سَلَمه)، از سَلَمه بن اَکْوَع — رضی الله عنه — روایت کرد که فرمود:
«هنگامی که این آیه نازل شد: {و بر کسانی که توانایی روزه دارند (اما نمیگیرند)، کفارهای است شامل طعام دادن به یک مسکین}، هر کس میخواست روزه نگیرد و فدیه بپردازد، چنین میکرد. تا اینکه آیه بعدی نازل شد و حکم پیشین را نسخ نمود.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
در آغاز، میشد روزهٔ رمضان را با غذا دادن به یک نیازمند جایگزین کرد.
جبرانیِ مقرر؛ در اینجا غذا دادن به یک نیازمند.
جایگزین شدن یا برداشته شدن حکمی پیشین بهوسیلهٔ وحی بعدی.
عالمان کلاسیک توضیح میدهند که مسلمانان در مرحلهٔ نخست میتوانستند میان روزه گرفتن و غذا دادن به یک نیازمند انتخاب کنند. آیهٔ بعدی، روزه را برای کسانی که توانایی آن را داشتند واجب کرد و این اختیار عمومی را برداشت. فدیه همچنان برای کسانی برقرار است که طبق احکام فقه اسلامی نمیتوانند روزه بگیرند، مانند سالمندانی که بهطور دائمی ناتواناند؛ مذاهب فقهی دربارهٔ شرایط دقیق و چگونگی ادای آن بحث کردهاند.
- کسی که بهطور دائمی توان روزه گرفتن ندارد، از عالمی مورد اعتماد بپرسد که فدیه در وضعیت او چگونه محاسبه و پرداخت میشود.
- احکام روزه را بهترتیب و در بافت خود بیاموزید تا حکمی پیشین جدا از وحی بعدی به کار گرفته نشود.
- اگر فدیه بر شما واجب است، غذا دادن به نیازمندان را به کاری عملی برای یاری آنان تبدیل کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.