Sahih Muslim، حدیث 2777
روایتشده توسط Ubayy ibn Ka'b. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Ubayy ibn Ka'b
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، كِلاَهُمَا عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، - قَالَ ابْنُ حَاتِمٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، - عَنْ عَبْدَةَ، وَعَاصِمِ بْنِ أَبِي النَّجُودِ، سَمِعَا زِرَّ بْنَ حُبَيْشٍ، يَقُولُ سَأَلْتُ أُبَىَّ بْنَ كَعْبٍ - رضى الله عنه - فَقُلْتُ إِنَّ أَخَاكَ ابْنَ مَسْعُودٍ يَقُولُ مَنْ يَقُمِ الْحَوْلَ يُصِبْ لَيْلَةَ الْقَدْرِ . فَقَالَ رَحِمَهُ اللَّهُ أَرَادَ أَنْ لاَ يَتَّكِلَ النَّاسُ أَمَا إِنَّهُ قَدْ عَلِمَ أَنَّهَا فِي رَمَضَانَ وَأَنَّهَا فِي الْعَشْرِ الأَوَاخِرِ وَأَنَّهَا لَيْلَةُ سَبْعٍ وَعِشْرِينَ . ثُمَّ حَلَفَ لاَ يَسْتَثْنِي أَنَّهَا لَيْلَةُ سَبْعٍ وَعِشْرِينَ فَقُلْتُ بِأَىِّ شَىْءٍ تَقُولُ ذَلِكَ يَا أَبَا الْمُنْذِرِ قَالَ بِالْعَلاَمَةِ أَوْ بِالآيَةِ الَّتِي أَخْبَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا تَطْلُعُ يَوْمَئِذٍ لاَ شُعَاعَ لَهَا .
محمد بن حاتم و ابن ابیعمر برای ما حدیث نقل کردند، هر دو از ابن عُیَینه — ابن حاتم گفت: سفیان بن عُیَینه برای ما نقل کرد — از عَبده و عاصم بن ابیالنَّجود، که هر دو از زِرّ بن حُبَیش شنیدند که میگفت: از اُبَیّ بن کعب رضی الله عنه پرسیدم و گفتم:
«برادرت ابن مسعود میگوید: هر کس تمام سال را به شبزندهداری بپردازد، قطعاً شب قدر را درک خواهد کرد.» او فرمود: «خداوند بر او رحم کند؛ او این سخن را بدین منظور گفت تا مردم تنها به یک شب تکیه نکنند، در حالی که بهخوبی میدانست آن شب در ماه رمضان است، در دههٔ آخر قرار دارد و شب بیست و هفتم است.» سپس بدون هیچ استثنا قائل شدن (یعنی بدون گفتن انشاءالله) سوگند یاد کرد که آن شب، شب بیست و هفتم است. گفتم: «ای ابوالمنذر! بر چه اساسی چنین میگویی؟» فرمود: «بر اساس نشانه یا علامتی که رسول خدا ﷺ به ما خبر داده بودند؛ و آن اینکه خورشید در صبح آن روز بدون پرتوهای تند و خیرهکننده طلوع میکند.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
اُبَیّ بن کعب شب بیستوهفتم را شب قدر میداند.
شبی پرفضیلت در ماه رمضان که شب ارزش و تقدیر نامیده میشود.
ده شب آخر ماه رمضان که در آنها عبادت بیشتری انجام میشود.
نشانهای که در روایت آمده است: خورشید آن صبح بدون پرتوهای معمول خود طلوع میکند.
اُبَیّ بن کعب تشویق ابن مسعود به شبزندهداری در سراسر سال را راهی برای جلوگیری از این میدانست که مردم فقط به یک شب تکیه کنند. اُبَیّ بر پایهٔ نشانهٔ یادشده، شب قدر را شب بیستوهفتم دانست. عالمان این روایت را در کنار روایتهای دیگری قرار میدهند که جستوجوی شب قدر را در ده شب پایانی توصیه میکنند؛ بنابراین شایسته است همهٔ این شبها را با عبادت غنیمت شمرد و فقط به یک تاریخ مشخص تکیه نکرد.
- همهٔ ده شب پایانی رمضان را با نماز، دعا و تلاوت قرآن غنیمت بشمار.
- عبادتت را به دانستن قطعیِ یک شب مشخص وابسته نکن.
- کارهای نیک را بیرون از ماه رمضان نیز ادامه بده تا عبادت به عادتی پایدار تبدیل شود.
این روایت از همان باب کمک میکند نشانههای مربوط به شب ویژهٔ رمضان را در بستر گستردهترشان درک کنیم.
Sahih Muslim · #2778 (Sahih)این روایت در همان مجموعه از روایات قرار دارد و اهمیت عبادت در شبهای پایانی رمضان را تقویت میکند.
Sahih al-Bukhari · #35 (Sahih)این روایت تأکید میکند هرکس شب قدر را با ایمان و به امید پاداش به نماز بگذراند، پاداش دریافت میکند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.