Sahih Muslim، حدیث 2889
روایتشده توسط Abu Ayyub al-Ansari. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Ayyub al-Ansari
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَمْرٌو النَّاقِدُ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، ح وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، - وَهَذَا حَدِيثُهُ - عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، فِيمَا قُرِئَ عَلَيْهِ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حُنَيْنٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، وَالْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ، أَنَّهُمَا اخْتَلَفَا بِالأَبْوَاءِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ يَغْسِلُ الْمُحْرِمُ رَأْسَهُ . وَقَالَ الْمِسْوَرُ لاَ يَغْسِلُ الْمُحْرِمُ رَأْسَهُ . فَأَرْسَلَنِي ابْنُ عَبَّاسٍ إِلَى أَبِي أَيُّوبَ الأَنْصَارِيِّ أَسْأَلُهُ عَنْ ذَلِكَ فَوَجَدْتُهُ يَغْتَسِلُ بَيْنَ الْقَرْنَيْنِ وَهُوَ يَسْتَتِرُ بِثَوْبٍ - قَالَ - فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَقَالَ مَنْ هَذَا فَقُلْتُ أَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ حُنَيْنٍ أَرْسَلَنِي إِلَيْكَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ أَسْأَلُكَ كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَغْسِلُ رَأْسَهُ وَهُوَ مُحْرِمٌ فَوَضَعَ أَبُو أَيُّوبَ - رضى الله عنه - يَدَهُ عَلَى الثَّوْبِ فَطَأْطَأَهُ حَتَّى بَدَا لِي رَأْسُهُ ثُمَّ قَالَ لإِنْسَانٍ يَصُبُّ اصْبُبْ . فَصَبَّ عَلَى رَأْسِهِ ثُمَّ حَرَّكَ رَأْسَهُ بِيَدَيْهِ فَأَقْبَلَ بِهِمَا وَأَدْبَرَ ثُمَّ قَالَ هَكَذَا رَأَيْتُهُ صلى الله عليه وسلم يَفْعَلُ .
ابوبکر بن ابیشیبه، عمرو ناقِد، زهیر بن حرب و قتیبة بن سعید به ما حدیث کردند و گفتند: سفیان بن عیینة از زید بن اسلم برای ما حدیث کرد. و قتیبة بن سعید — و این حدیث اوست — از مالک بن انس برای ما حدیث کرد، درباره آنچه بر او خوانده شد از زید بن اسلم، از ابراهیم بن عبدالله بن حنین، از پدرش، از عبدالله بن عباس و مسور بن مخرمه که آن دو در مکانی به نام ابواء با هم اختلاف نظر پیدا کردند. عبدالله بن عباس گفت:
«محرم میتواند سر خود را بشوید.» اما مسور گفت: «محرم نباید سر خود را بشوید.» سپس ابن عباس مرا نزد ابوایوب انصاری فرستاد تا از او در این باره بپرسم. رفتم و دیدم که او میان دو ستون در حالی که با پارچهای پوشیده شده بود، غسل میکرد. او گفت: «به او سلام دادم، پرسید: 'کیست؟' گفتم: 'من عبدالله بن حنین هستم. عبدالله بن عباس مرا نزد تو فرستاده تا بپرسم رسول خدا ﷺ در حال احرام چگونه سر مبارکشان را میشستند.' آنگاه ابوایوب رضی الله عنه دستش را روی پارچه گذاشت و آن را کمی پایین آورد تا سرش برایم نمایان شود. سپس به کسی که آب میریخت گفت: 'آب بریز!' او بر سرش آب ریخت. سپس با دو دست سرش را حرکت داد، دستها را جلو و عقب برد و گفت: 'اینگونه دیدم که ایشان ﷺ انجام میدادند.'"
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ در حال احرام سر خود را شست و دستهایش را بر آن کشید.
در ابواء، ابنعباس و مسور دربارهٔ شستن سر در حال احرام اختلاف نظر داشتند. ابنعباس از عبدالله بن حنین خواست این موضوع را از ابوأیوب بپرسد؛ ابوأیوب نیز کاری را که پیامبر ﷺ انجام داده بود، نشان داد.
کسی که برای حج یا عمره وارد حالت احرام شده است.
حالت ویژهٔ عبادت با احکام خاص که در حج یا عمره برقرار میشود.
عالمان از مشاهدهٔ ابوأیوب نتیجه گرفتهاند که شستن سر برای کسی که در حال احرام است جایز است. کار پیامبر ﷺ روشن میکند که شستوشو بهخودیخود ممنوع نیست؛ بااینحال، مُحرِم باید از کندن مو یا ارتکاب هر یک از ممنوعات احرام بپرهیزد. مذاهب فقهی دربارهٔ چگونگی مالیدن سر و احتمال ریزش مو بحث کردهاند، اما این روایت دلیلی بر جایز بودن شستن سر به شمار میرود.
- کسی که در حال احرام است میتواند خود را بشوید و سرش را پاکیزه کند، بیآنکه ممنوعات احرام را نقض کند.
- با موها بااحتیاط رفتار کنید و از مالش شدید که موجب کندهشدن مو میشود بپرهیزید.
- هنگام اختلافنظر، دلیل بخواهید و از فردی آگاه بخواهید روایت مرتبط را بررسی کند.
این روایت صحیح مسلم نیز به شستن سر در حال احرام میپردازد و شرح ابوأیوب را تکمیل میکند.
Sahih Muslim · #2888 (Sahih)این روایت در همان مجموعهٔ روایات دربارهٔ پاکیزگی و شستن سر در حال احرام قرار دارد.
Sahih Muslim · #2890 (Sahih)این روایت اطلاعات بیشتری دربارهٔ پیامبر ﷺ و شستوشو در حال احرام نقل میکند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.