Sahih Muslim، حدیث 3080
روایتشده توسط Aisha bint Abu Bakr. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Aisha bint Abu Bakr
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، أَخْبَرَنِي أَبِي قَالَ، قُلْتُ لِعَائِشَةَ مَا أَرَى عَلَىَّ جُنَاحًا أَنْ لاَ أَتَطَوَّفَ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ . قَالَتْ لِمَ قُلْتُ لأَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَقُولُ { إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ} الآيَةَ . فَقَالَتْ لَوْ كَانَ كَمَا تَقُولُ لَكَانَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ لاَ يَطَّوَّفَ بِهِمَا . إِنَّمَا أُنْزِلَ هَذَا فِي أُنَاسٍ مِنَ الأَنْصَارِ كَانُوا إِذَا أَهَلُّوا أَهَلُّوا لِمَنَاةَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَلاَ يَحِلُّ لَهُمْ أَنْ يَطَّوَّفُوا بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَلَمَّا قَدِمُوا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لِلْحَجِّ ذَكَرُوا ذَلِكَ لَهُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى هَذِهِ الآيَةَ فَلَعَمْرِي مَا أَتَمَّ اللَّهُ حَجَّ مَنْ لَمْ يَطُفْ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ .
ابوبکر بن ابیشیبه برای ما حدیث کرد، ابواسامه برای ما حدیث کرد، هشام بن عروه برای ما حدیث کرد، پدرم به من خبر داد و گفت: به عایشه گفتم:
«گمان نمیکنم اگر بین صفا و مروه سعی نکنم، گناهی بر من باشد.» او پرسید: «چرا چنین میگویی؟» گفتم: «زیرا خداوند عزوجل فرموده است: ﴿إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ﴾.» پس او فرمود: «اگر چنان بود که تو میگویی، باید گفته میشد: ﴿فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ لَا يَطَّوَّفَ بِهِمَا﴾. این آیه درباره گروهی از انصار نازل شد که در دوران جاهلیت وقتی احرام میبستند، برای منات احرام میبستند و بنابراین سعی بین صفا و مروه را برای خود حلال نمیدانستند. هنگامی که همراه پیامبر ﷺ برای حج آمدند، این موضوع را با ایشان در میان گذاشتند و خداوند متعال این آیه را نازل فرمود. قسم به جانم! خداوند حج کسی را که بین صفا و مروه سعی نکند، کامل نخواهد کرد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
عایشه روشن میکند که قرآن سعی میان صفا و مروه را مقرر کرده است.
به روایت عایشه، این آیه دربارهٔ انصاریانی نازل شد که پیش از اسلام منات را میخواندند و به همین دلیل دربارهٔ سعی تردید داشتند. هنگامی که در حج این نگرانی خود را با پیامبر ﷺ در میان گذاشتند، آیهٔ مربوط به صفا و مروه نازل شد.
رفتن و بازگشتن میان تپههای صفا و مروه در حج یا عمره.
ذکری که زائر با آن احرام و عبادت خود را اعلام میکند و با «لبیک اللهم لبیک» آغاز میشود.
بتی که پیش از اسلام برخی قبایل عرب آن را میپرستیدند.
عالمان کلاسیک، از جمله نووی، توضیح عایشه را دلیلی میدانند بر اینکه عبارت «گناهی بر او نیست» در آیه به معنای معاف بودن از سعی نیست. چهار مذهب فقهی اهل سنت سعی میان صفا و مروه را جزئی الزامی از حج و عمره میدانند؛ اما دربارهٔ حکم دقیق فقهی آن و پیامدهای ترک آن اختلاف دارند.
- آیهٔ قرآن را جدا از توضیح پیامبر ﷺ و یارانش تفسیر نکنید.
- پیش از حج، مناسک آن را بیاموزید و با دقت بهجا آورید.
- اگر عبارتی در آیهای موجب سردرگمی شد، از عالمی آگاه و واجد صلاحیت توضیح بخواهید.
این روایت نیز به این دیدگاه میپردازد که میتوان سعی میان صفا و مروه را ترک کرد و معنای آیه را روشن میسازد.
Sahih Muslim · #3081 (Sahih)این روایت گزارش مربوط به تردید برخی زائران دربارهٔ سعی را تکمیل میکند.
Sahih Muslim · #3082 (Sahih)این روایت بخشی از همان مجموعه روایات دربارهٔ سعی و معنای آیهٔ قرآن است.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.