Sahih Muslim، حدیث 3083
روایتشده توسط Aisha. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از مسلم تا عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ
- 1حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَىآن را به مسلم روایت کرد
- 2ابْنُ وَهْبٍ
- 3يُونُسُ
- 4ابْنِ شِهَابٍ
- 5عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنَا حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ، أَخْبَرَتْهُ أَنَّ الأَنْصَارَ كَانُوا قَبْلَ أَنْ يُسْلِمُوا هُمْ وَغَسَّانُ يُهِلُّونَ لِمَنَاةَ فَتَحَرَّجُوا أَنْ يَطُوفُوا بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ وَكَانَ ذَلِكَ سُنَّةً فِي آبَائِهِمْ مَنْ أَحْرَمَ لِمَنَاةَ لَمْ يَطُفْ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ وَإِنَّهُمْ سَأَلُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ حِينَ أَسْلَمُوا فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي ذَلِكَ { إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا وَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًا فَإِنَّ اللَّهَ شَاكِرٌ عَلِيمٌ}
هرمله بن یحیی برای ما حدیث کرد، ابن وهب به ما خبر داد، یونس به من خبر داد، از ابن شهاب، از عروه بن زبیر که عایشه به او خبر داد که انصار پیش از آنکه اسلام بیاورند، همراه با قبیله غسان برای
«منات» تلبیه میگفتند و احرام میبستند؛ از این رو از طواف بین صفا و مروه پرهیز میکردند، زیرا این رسم پدران ایشان بود که هر کس برای منات احرام میبست، بین صفا و مروه طواف نمیکرد. چون اسلام آوردند، در این باره از رسول خدا ﷺ پرسیدند، آنگاه الله عزوجل در این باره این آیه را نازل فرمود: {همانا صفا و مروه از شعایر الهی هستند؛ پس هر که خانه خدا را حج یا عمره کند، گناهی بر او نیست که میان آن دو طواف نماید. و هر که داوطلبانه کار نیکی انجام دهد، همانا الله سپاسگزار و داناست}.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
وحی، سعی میان صفا و مروه را بهعنوان شعیرهای از شعائر الله تأیید میکند.
انصار و مردم غسان پیش از مسلمانشدن عادت داشتند برای منات مُحرم شوند و به همین دلیل میان صفا و مروه سعی نکنند. پس از مسلمانشدن، دربارهٔ این موضوع از پیامبر ﷺ پرسیدند و در پی آن، آیهٔ مورد اشاره نازل شد.
عبارتی که زائر با آن پاسخ خود را به الله اعلام میکند و مناسک حج را آغاز میکند.
بتی که برخی قبایل عرب پیش از اسلام آن را میپرستیدند.
آیینی که در آن هنگام حج یا عمره، میان صفا و مروه رفتوآمد میکنند.
مفسران کلاسیک، از جمله نووی، توضیح میدهند که آیه تردیدی را برطرف کرد که از پیوند دادن سعی با رسوم پیشین پدید آمده بود. عبارت «گناهی نیست» به مؤمنان اطمینان میدهد؛ این عبارت در کنار سنت پیامبر، سعی را به بخشی مقرر از حج و عمره تبدیل میکند. چهار مذهب فقهی اهلسنت سعی را آیینی لازم میدانند، هرچند دربارهٔ حکم دقیق فقهی آن و پیامدهای ترک آن اختلاف نظر دارند.
- وقتی عادتهای قدیمی انجام یک عمل دینی را مبهم میکنند، از فردی آگاه و متخصص راهنمایی بخواهید.
- مناسک حج و عمره را از منابع معتبر بیاموزید و آگاهانه بهجا آورید.
- نگذارید شرم بیاساس شما را از انجام عبادتی مقرر بازدارد.
همان تفسیر آیه دربارهٔ صفا و مروه را بررسی میکند و اطلاعات بیشتری دربارهٔ زمینهٔ نزول آن میدهد.
Sahih Muslim · #3084 (Sahih)همچنین از تردید اولیهٔ انصار برای رفتوآمد میان دو تپه یاد میکند.
Sahih Muslim · #3085 (Sahih)جابر سعی را در حج پیامبر ﷺ شرح میدهد و چگونگی انجام این آیین را روشن میکند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.