Sahih Muslim، حدیث 3216
روایتشده توسط Abdullah ibn Abbas. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Abbas
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ الضُّبَعِيِّ، حَدَّثَنِي مُوسَى بْنُ سَلَمَةَ الْهُذَلِيُّ، قَالَ انْطَلَقْتُ أَنَا وَسِنَانُ بْنُ سَلَمَةَ، مُعْتَمِرَيْنِ قَالَ وَانْطَلَقَ سِنَانٌ مَعَهُ بِبَدَنَةٍ يَسُوقُهَا فَأَزْحَفَتْ عَلَيْهِ بِالطَّرِيقِ فَعَيِيَ بِشَأْنِهَا إِنْ هِيَ أُبْدِعَتْ كَيْفَ يَأْتِي بِهَا . فَقَالَ لَئِنْ قَدِمْتُ الْبَلَدَ لأَسْتَحْفِيَنَّ عَنْ ذَلِكَ . قَالَ فَأَضْحَيْتُ فَلَمَّا نَزَلْنَا الْبَطْحَاءَ قَالَ انْطَلِقْ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ نَتَحَدَّثْ إِلَيْهِ . قَالَ فَذَكَرَ لَهُ شَأْنَ بَدَنَتِهِ . فَقَالَ عَلَى الْخَبِيرِ سَقَطْتَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِسِتَّ عَشْرَةَ بَدَنَةً مَعَ رَجُلٍ وَأَمَّرَهُ فِيهَا - قَالَ - فَمَضَى ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ أَصْنَعُ بِمَا أُبْدِعَ عَلَىَّ مِنْهَا قَالَ " انْحَرْهَا ثُمَّ اصْبُغْ نَعْلَيْهَا فِي دَمِهَا ثُمَّ اجْعَلْهُ عَلَى صَفْحَتِهَا وَلاَ تَأْكُلْ مِنْهَا أَنْتَ وَلاَ أَحَدٌ مِنْ أَهْلِ رُفْقَتِكَ " .
یحیی بن یحیی برای ما حدیث کرد و گفت: عبدالوارث بن سعید از ابوالطیّاح ضُبَعی به ما خبر داد، او گفت: موسی بن سلمه هُذَلی برای من حدیث کرد و گفت: من و سنان بن سلمه برای انجام عمره حرکت کردیم. او گفت: سنان شتر قربانیای همراه داشت که آن را میراند، اما شتر در بین راه از شدت خستگی از حرکت بازماند و وضعیتش چنان دشوار شد که اگر دیگر نمیتوانست راه برود، چگونه باید آن را با خود میبرد؟ پس گفت:
«اگر به شهر برسم، حتماً درباره این مسئله پرسوجو خواهم کرد.» او گفت: بامدادان حرکت کردیم و چون به بطحاء رسیدیم، سنان گفت: «بیا نزد ابن عباس برویم و این ماجرا را با او در میان بگذاریم.» او گفت: سپس داستان شترش را برای ابن عباس بازگو کرد. ابن عباس فرمود: «تو پیش فرد آگاه آمدهای. رسول خدا ﷺ روزی شانزده شتر قربانی را همراه مردی فرستادند و او را سرپرست آنها قرار دادند.» او گفت: «آن مرد رفت، سپس بازگشت و عرض کرد: یا رسول الله! با شترانی که در راه از حرکت بازماندهاند و دیگر توان ادامه مسیر ندارند چه کنم؟» ایشان فرمودند: «آنها را ذبح کن، سپس سمهایشان را در خونشان فرو ببر و خون را بر پهلوهایشان بمال؛ اما نه تو و نه هیچیک از همراهانت نباید از گوشت آن بخورید.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
يُذبح الهدي المُنهَك، لكن لا يأكل منه المرافقون.
ناقة خُصصت لتكون هديًا في الحج.
تُلطخ الحوافر بالدم علامةً على أن الحيوان قد ذُبح هديًا.
جانبا السنام، حيث يُوضع الدم وفقًا للتوجيه.
دانشمندان کلاسیک از این روایت چنین برداشت میکنند که حیوان قربانیای که در سفر دیگر توان ادامهدادن ندارد، ذبح میشود و بهگونهای نشانهگذاری میشود که قربانی بودنش شناخته شود. همراه و همسفرانش از آن نمیخورند؛ بدینسان قربانی از خوراک مسافران متمایز میماند. این روایت همچنین نشان میدهد که در یک مسئلهٔ مشخص، از فردی آگاه نظر میخواهند.
- استشر أهل العلم في المسائل الدينية قبل التصرف.
- با حیوان قربانی مطابق با کاربردی که برای آن مقرر شده رفتار کنید و به احکام مقرر دربارهٔ گوشت پایبند باشید.
- تعرف مسبقًا إلى أحكام حالات الطوارئ عند السفر مع الحيوانات.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.