Sahih Muslim، حدیث 3429
روایتشده توسط Abdullah ibn al-Zubair. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn al-Zubair
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، قَالَ ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ، قَامَ بِمَكَّةَ فَقَالَ إِنَّ نَاسًا - أَعْمَى اللَّهُ قُلُوبَهُمْ كَمَا أَعْمَى أَبْصَارَهُمْ - يُفْتُونَ بِالْمُتْعَةِ - يُعَرِّضُ بِرَجُلٍ - فَنَادَاهُ فَقَالَ إِنَّكَ لَجِلْفٌ جَافٍ فَلَعَمْرِي لَقَدْ كَانَتِ الْمُتْعَةُ تُفْعَلُ عَلَى عَهْدِ إِمَامِ الْمُتَّقِينَ - يُرِيدُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - فَقَالَ لَهُ ابْنُ الزُّبَيْرِ فَجَرِّبْ بِنَفْسِكَ فَوَاللَّهِ لَئِنْ فَعَلْتَهَا لأَرْجُمَنَّكَ بِأَحْجَارِكَ . قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَأَخْبَرَنِي خَالِدُ بْنُ الْمُهَاجِرِ بْنِ سَيْفِ اللَّهِ أَنَّهُ بَيْنَا هُوَ جَالِسٌ عِنْدَ رَجُلٍ جَاءَهُ رَجُلٌ فَاسْتَفْتَاهُ فِي الْمُتْعَةِ فَأَمَرَهُ بِهَا فَقَالَ لَهُ ابْنُ أَبِي عَمْرَةَ الأَنْصَارِيُّ مَهْلاً . قَالَ مَا هِيَ وَاللَّهِ لَقَدْ فُعِلَتْ فِي عَهْدِ إِمَامِ الْمُتَّقِينَ . قَالَ ابْنُ أَبِي عَمْرَةَ إِنَّهَا كَانَتْ رُخْصَةً فِي أَوَّلِ الإِسْلاَمِ لِمَنِ اضْطُرَّ إِلَيْهَا كَالْمَيْتَةِ وَالدَّمِ وَلَحْمِ الْخِنْزِيرِ ثُمَّ أَحْكَمَ اللَّهُ الدِّينَ وَنَهَى عَنْهَا . قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَأَخْبَرَنِي رَبِيعُ بْنُ سَبْرَةَ الْجُهَنِيُّ أَنَّ أَبَاهُ قَالَ قَدْ كُنْتُ اسْتَمْتَعْتُ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم امْرَأَةً مِنْ بَنِي عَامِرٍ بِبُرْدَيْنِ أَحْمَرَيْنِ ثُمَّ نَهَانَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْمُتْعَةِ . قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَسَمِعْتُ رَبِيعَ بْنَ سَبْرَةَ يُحَدِّثُ ذَلِكَ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ وَأَنَا جَالِسٌ .
و حرملة بن یحیی برایم حدیث کرد، ابن وهب ما را خبر داد، یونس مرا خبر داد، ابن شهاب گفت: عروة بن زبیر مرا خبر داد که عبدالله بن زبیر در مکه برخاست و گفت:
«همانا گروهی از مردم — خداوند دلهایشان را کور گرداند همانگونه که چشمانشان را کور ساخت — به جواز متعه فتوا میدهند»، و او به مردی کنایه میزد. آن مرد او را صدا زد و گفت: «تو فردی خشن و بیخرد هستی! به جانم سوگند، همانا متعه در دوران پیشوای پرهیزگاران انجام میشد — منظور او رسول الله ﷺ بود.» ابن زبیر به او گفت: «برو خودت امتحان کن! به خدا سوگند، اگر چنین کاری کنی، تو را با سنگهای خودت سنگسار خواهم کرد.» ابن شهاب گفت: خالد بن مهاجر بن سیفالله مرا خبر داد که چون نزد مردی نشسته بود، شخصی آمد و درباره متعه فتوا خواست و آن مرد به او اجازه داد. ابن ابی عمرة انصاری به او گفت: «درنگ کن!» آن شخص گفت: «ماجرا چیست؟ به خدا سوگند، این کار در عهد پیشوای پرهیزگاران انجام شده است.» ابن ابی عمرة گفت: «همانا آن در آغاز اسلام رخصتی بود برای کسی که ناچار میشد، مانند خوردن مردار و خون و گوشت خوک؛ سپس خداوند دین خود را کامل کرد و آن را تحریم نمود.» ابن شهاب گفت: و ربیع بن سبرة جهنی مرا خبر داد که پدرش گفته است: «من در عهد رسول الله ﷺ با زنی از بنی عامر در برابر دو برد سرخ متعه کردم، آنگاه رسول الله ﷺ ما را از متعه نهی فرمود.» ابن شهاب گفت: و من شنیدم که ربیع بن سبرة این ماجرا را برای عمر بن عبدالعزیز نقل میکرد در حالی که من نشسته بودم.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
این روایت بیان میکند که پیامبر ﷺ بعدها متعه را ممنوع کرد.
ازدواج موقتی که برای مدتی از پیش تعیینشده انجام میشود.
استثنایی موقت از یک حکم بهدلیل شرایط خاص.
جایگزینشدن یا پایانیافتن یک حکم دینی پیشین بهوسیلهٔ حکمی بعدی.
عالمان اهلسنت از روایت سبره نتیجه میگیرند که ازدواج موقت سرانجام ممنوع شد. ازاینرو، چهار مذهب فقهی اهلسنت متعه را جایز نمیدانند. اشاره به رخصتی در آغاز، روند تاریخی را توصیف میکند؛ حکم نهایی با نهی پیامبر ﷺ که در روایت آمده تأیید میشود.
- احکام دینی را بر پایهٔ روایات معتبر و زمینهٔ کامل آنها بیان کنید.
- دربارهٔ اختلافنظرها بدون توهین و با احترام به عالمان گفتوگو کنید.
- برای مسائل شخصی، دربارهٔ احکام جاری از عالمی واجد صلاحیت راهنمایی بخواهید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.