Sahih Muslim، حدیث 3502
روایتشده توسط Anas ibn Malik. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Anas ibn Malik
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
قَالَ أَنَسٌ وَشَهِدْتُ وَلِيمَةَ زَيْنَبَ فَأَشْبَعَ النَّاسَ خُبْزًا وَلَحْمًا وَكَانَ يَبْعَثُنِي فَأَدْعُو النَّاسَ فَلَمَّا فَرَغَ قَامَ وَتَبِعْتُهُ فَتَخَلَّفَ رَجُلاَنِ اسْتَأْنَسَ بِهِمَا الْحَدِيثُ لَمْ يَخْرُجَا فَجَعَلَ يَمُرُّ عَلَى نِسَائِهِ فَيُسَلِّمُ عَلَى كُلِّ وَاحِدَةٍ مِنْهُنَّ " سَلاَمٌ عَلَيْكُمْ كَيْفَ أَنْتُمْ يَا أَهْلَ الْبَيْتِ " . فَيَقُولُونَ بِخَيْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ وَجَدْتَ أَهْلَكَ فَيَقُولُ " بِخَيْرٍ " . فَلَمَّا فَرَغَ رَجَعَ وَرَجَعْتُ مَعَهُ فَلَمَّا بَلَغَ الْبَابَ إِذَا هُوَ بِالرَّجُلَيْنِ قَدِ اسْتَأْنَسَ بِهِمَا الْحَدِيثُ فَلَمَّا رَأَيَاهُ قَدْ رَجَعَ قَامَا فَخَرَجَا فَوَاللَّهِ مَا أَدْرِي أَنَا أَخْبَرْتُهُ أَمْ أُنْزِلَ عَلَيْهِ الْوَحْىُ بِأَنَّهُمَا قَدْ خَرَجَا فَرَجَعَ وَرَجَعْتُ مَعَهُ فَلَمَّا وَضَعَ رِجْلَهُ فِي أُسْكُفَّةِ الْبَابِ أَرْخَى الْحِجَابَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ وَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى هَذِهِ الآيَةَ { لاَ تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلاَّ أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ} الآيَةَ .
انس میگوید: من نیز در ضیافت عروسی زینب حاضر بودم. پیامبر ﷺ نان و گوشت میان مردم توزیع کرد و آنان را سیر نمود. ایشان مرا میفرستاد تا مردم را دعوت کنم. چون مراسم پایان یافت، پیامبر ﷺ برخاست و من به دنبال ایشان رفتم. دو مرد باقی ماندند که گرم گفتگو بودند و خارج نشدند. سپس پیامبر ﷺ به سوی حجرههای همسرانشان رفتند و بر هر یک سلام کردند و فرمودند:
«سلام علیکم، ای اهل بیت! حالتان چطور است؟» آنان پاسخ دادند: «خوب هستیم، ای رسول الله ﷺ! خانواده خود را چگونه یافتید؟» ایشان فرمودند: «خوب.» چون از این کار فارغ شدند، بازگشتند و من نیز همراهشان برگشتم. وقتی به در رسیدند، دیدند آن دو مرد هنوز مشغول صحبت هستند. چون پیامبر ﷺ را دیدند که بازگشته است، برخاستند و بیرون رفتند. به خدا سوگند! نمیدانم آیا من به ایشان خبر دادم یا وحی بر ایشان نازل شد که آن دو خارج شدهاند. سپس پیامبر ﷺ بازگشت و من نیز همراهش برگشتم. هنگامی که پای مبارکشان را بر آستانه در گذاشتند، پردهای میان من و خود فرو انداختند و در همان لحظه خداوند متعال این آیه را نازل فرمود: {ای کسانی که ایمان آوردهاید، وارد خانههای پیامبر نشوید مگر اینکه به شما اجازه داده شود} (احزاب: ۵۳).
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ از حریم خصوصی خانه محافظت میکرد و به مهمانان آموخت بهموقع برخیزند و بروند.
این رویداد در ولیمه ازدواج زینب رخ داد. انس روایت میکند که دو مهمان پس از غذا به گفتوگو ادامه دادند و سپس خداوند آیهای نازل کرد که به مؤمنان میفرمود بدون اجازه وارد خانههای پیامبر ﷺ نشوند (سوره احزاب، ۳۳:۵۳).
افراد خانواده یا اهل خانه پیامبر ﷺ.
جداکنندهای، مانند پردهای که میان فضاها حریم خصوصی ایجاد میکرد.
لبه پایینی درگاه که شخص هنگام ورود از آن میگذرد.
عالمان کلاسیک، از جمله امام نووی، از این روایت چنین برداشت کردهاند که مهمانان باید اجازه بگیرند و پس از دعوت، وقتی دیدارشان به پایان رسیده است، بیدلیل نمانند. نزول این آیه از حریم خصوصی خانه پیامبر ﷺ محافظت کرد و برای رفتار بازدیدکنندگان قواعدی مقرر ساخت. مذاهب فقهی، اجازه گرفتن و پرهیز از ایجاد مزاحمت را از آداب کلی ورود به خانه دیگران میدانند.
- پیش از ورود به خانه یا فضای خصوصی دیگران اجازه بگیرید.
- وقتی میزبان آماده پایان دادن به دیدار است، دیدار را به پایان برسانید؛ آنقدر نمانید که آرامش یا حریم خصوصی او مختل شود.
- هنگام صرف غذا به مهمانان فرصت غذا خوردن بدهید، اما به زمانی که گردهمایی پایان مییابد نیز توجه کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.