Sahih Muslim، حدیث 3602
روایتشده توسط Aisha. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Aisha
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ رَافِعٍ - قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، أَنَّ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ عَائِشَةَ أَخْبَرَتْهُ أَنَّ سَهْلَةَ بِنْتَ سُهَيْلِ بْنِ عَمْرٍو جَاءَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ سَالِمًا - لِسَالِمٍ مَوْلَى أَبِي حُذَيْفَةَ - مَعَنَا فِي بَيْتِنَا وَقَدْ بَلَغَ مَا يَبْلُغُ الرِّجَالُ وَعَلِمَ مَا يَعْلَمُ الرِّجَالُ . قَالَ " أَرْضِعِيهِ تَحْرُمِي عَلَيْهِ " . قَالَ فَمَكَثْتُ سَنَةً أَوْ قَرِيبًا مِنْهَا لاَ أُحَدِّثُ بِهِ وَهِبْتُهُ ثُمَّ لَقِيتُ الْقَاسِمَ فَقُلْتُ لَهُ لَقَدْ حَدَّثْتَنِي حَدِيثًا مَا حَدَّثْتُهُ بَعْدُ . قَالَ فَمَا هُوَ فَأَخْبَرْتُهُ . قَالَ فَحَدِّثْهُ عَنِّي أَنَّ عَائِشَةَ أَخْبَرَتْنِيهِ .
اسحاق بن ابراهیم و محمد بن رافع برای ما حدیث کردند — لفظ از ابن رافع است — گفت: عبدالرزاق برای ما حدیث کرد، ابن جریج به ما خبر داد، ابن ابی ملیکه به ما خبر داد که قاسم بن محمد بن ابوبکر به او اطلاع داد که عایشه (رضی الله عنها) به وی اطلاع داد که سهله دختر سهیل بن عمرو نزد پیامبر ﷺ آمد و عرض کرد:
«ای رسول خدا! سالم — که مولای آزادشدهی ابوحذیفه است — در خانهمان با ماست و به سن مردان رسیده و آنچه مردان میدانند را میداند.» ایشان فرمودند: «به او شیر بده تا بر تو حرام شود.» راوی گفت: «من یک سال یا نزدیک به آن از ترس این حدیث را نقل نکردم. سپس قاسم را دیدم و به او گفتم: حدیثی برایم نقل کردی که پس از آن دیگر آن را بازگو نکردهام.» پرسید: کدام حدیث؟ من به او اطلاع دادم. او گفت: از قول من نقل کن که عایشه (رضی الله عنها) آن را برایم بیان کرده است.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
حکمِ شیر دادن به مرد بالغ یک قاعدهٔ عمومی نیست.
سهله دختر سهیل از پیامبر ﷺ راهحلی خواست، زیرا سالم، غلام آزادشدهٔ همسرش ابوحذیفه، پس از بالغ شدن همچنان در خانهٔ آنان زندگی میکرد.
آزادشدهای که از راه پیوند حمایت و وابستگی به خانوادهٔ صاحب پیشین خود مرتبط بود.
بر اساس این حکم، خویشاوندی رضاعی میان سهله و سالم موجب حرمت ازدواج میشد.
عالمان بحث کردهاند که آیا این حکم فقط دربارهٔ سالم بود یا در موارد دیگر نیز کاربرد دارد. اکثریت عالمان کلاسیک و چهار مکتب فقهی اهلسنت، خویشاوندی رضاعی را به شیرخوردن در سالهای نخست کودکی مربوط میدانند و این واقعه را استثنایی خاص تلقی میکنند. عایشه برداشت گستردهتری از حکم داشت، اما دیگر صحابه و اکثریت آن را قاعدهای عمومی ندانستند. بنابراین، این حدیث مجوزی برای شیر دادن به مرد بالغ نیست؛ این مسئله در چارچوب احکام خویشاوندی رضاعی و شرایط خاص سالم تفسیر میشود.
- حکمی را که دربارهٔ یک وضعیت استثنایی خانوادگی آمده، بدون آگاهی به خانوادههای دیگر تعمیم ندهید.
- برای مسائل پیچیدهٔ مربوط به خویشاوندی رضاعی و موانع ازدواج، از عالمی واجد صلاحیت راهنمایی بگیرید.
- هنگام گفتوگو دربارهٔ همزیستی و حدود خانوادگی، حریم خصوصی و کرامت اعضای خانواده را حفظ کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.