مقدمه · Sahih Muslim

Sahih Muslim، حدیث 3727

روایت‌شده توسط Zainab bint Abi Salama. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.

Sahih (معتبر)کتاب: مقدمه
صحيح مسلم
چه کسی روایت کرد؟

به روایت Zainab bint Abi Salama

Sahih (معتبر)

صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته می‌شود.

روایت

متن عربی

وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ نَافِعٍ، عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ أَبِي سَلَمَةَ، أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ هَذِهِ الأَحَادِيثَ الثَّلاَثَةَ، قَالَ قَالَتْ زَيْنَبُ دَخَلْتُ عَلَى أُمِّ حَبِيبَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حِينَ تُوُفِّيَ أَبُوهَا أَبُو سُفْيَانَ فَدَعَتْ أُمُّ حَبِيبَةَ بِطِيبٍ فِيهِ صُفْرَةٌ خَلُوقٌ أَوْ غَيْرُهُ فَدَهَنَتْ مِنْهُ جَارِيَةً ثُمَّ مَسَّتْ بِعَارِضَيْهَا ثُمَّ قَالَتْ وَاللَّهِ مَا لِي بِالطِّيبِ مِنْ حَاجَةٍ غَيْرَ أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ عَلَى الْمِنْبَرِ ‏"‏ لاَ يَحِلُّ لاِمْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ تُحِدُّ عَلَى مَيِّتٍ فَوْقَ ثَلاَثٍ إِلاَّ عَلَى زَوْجٍ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ زَيْنَبُ ثُمَّ دَخَلْتُ عَلَى زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ حِينَ تُوُفِّيَ أَخُوهَا فَدَعَتْ بِطِيبٍ فَمَسَّتْ مِنْهُ ثُمَّ قَالَتْ وَاللَّهِ مَا لِي بِالطِّيبِ مِنْ حَاجَةٍ غَيْرَ أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ عَلَى الْمِنْبَرِ ‏"‏ لاَ يَحِلُّ لاِمْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ تُحِدُّ عَلَى مَيِّتٍ فَوْقَ ثَلاَثٍ إِلاَّ عَلَى زَوْجٍ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ زَيْنَبُ سَمِعْتُ أُمِّي أُمَّ سَلَمَةَ، تَقُولُ جَاءَتِ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنَتِي تُوُفِّيَ عَنْهَا زَوْجُهَا وَقَدِ اشْتَكَتْ عَيْنُهَا أَفَنَكْحُلُهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لاَ ‏"‏ ‏.‏ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا كُلَّ ذَلِكَ يَقُولُ لاَ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ إِنَّمَا هِيَ أَرْبَعَةُ أَشْهُرٍ وَعَشْرٌ وَقَدْ كَانَتْ إِحْدَاكُنَّ فِي الْجَاهِلِيَّةِ تَرْمِي بِالْبَعَرَةِ عَلَى رَأْسِ الْحَوْلِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ حُمَيْدٌ قُلْتُ لِزَيْنَبَ وَمَا تَرْمِي بِالْبَعَرَةِ عَلَى رَأْسِ الْحَوْلِ فَقَالَتْ زَيْنَبُ كَانَتِ الْمَرْأَةُ إِذَا تُوُفِّيَ عَنْهَا زَوْجُهَا دَخَلَتْ حِفْشًا وَلَبِسَتْ شَرَّ ثِيَابِهَا وَلَمْ تَمَسَّ طِيبًا وَلاَ شَيْئًا حَتَّى تَمُرَّ بِهَا سَنَةٌ ثُمَّ تُؤْتَى بِدَابَّةٍ حِمَارٍ أَوْ شَاةٍ أَوْ طَيْرٍ فَتَفْتَضُّ بِهِ فَقَلَّمَا تَفْتَضُّ بِشَىْءٍ إِلاَّ مَاتَ ثُمَّ تَخْرُجُ فَتُعْطَى بَعَرَةً فَتَرْمِي بِهَا ثُمَّ تُرَاجِعُ بَعْدُ مَا شَاءَتْ مِنْ طِيبٍ أَوْ غَيْرِهِ ‏.‏

ترجمه

یحیی بن یحیی برای ما حدیث کرد و گفت: من بر مالک از عبدالله بن ابی‌بکر، از حمید بن نافع، از زینب دختر ابی‌سلمه خواندم که او این سه حدیث را به وی خبر داد. زینب گفت:

«هنگامی که پدرش ابوسفیان درگذشت، بر ام‌حبیبه همسر پیامبر ﷺ وارد شدم. ام‌حبیبه عطری که در آن زردی (خلوق) یا مانند آن بود طلبید و آن را به کنیزی مالید، سپس دو گونه خود را نیز با آن معطر ساخت و گفت: 'به خدا سوگند! مرا نیازی به عطر نیست، جز اینکه شنیده‌ام رسول الله ﷺ بر فراز منبر فرمودند: «برای زنی که به خدا و روز بازپسین ایمان دارد، روا نیست که بیش از سه روز بر مرده‌ای سوگواری کند، مگر بر شوهرش که چهار ماه و ده روز است.»'» زینب گفت: «سپس هنگامی که برادر زینب دختر جحش درگذشت، بر او وارد شدم. او عطری طلبید و خود را معطر کرد و گفت: 'به خدا سوگند! مرا نیازی به عطر نیست، جز اینکه شنیده‌ام رسول الله ﷺ بر فراز منبر فرمودند: «برای زنی که به خدا و روز بازپسین ایمان دارد، روا نیست که بیش از سه روز بر مرده‌ای سوگواری کند، مگر بر شوهرش که چهار ماه و ده روز است.»'» زینب گفت: «از مادرم ام‌سلمه شنیدم که می‌گفت: زنی نزد رسول الله ﷺ آمد و عرض کرد: 'ای رسول خدا! دخترم شوهرش را از دست داده و چشمانش درد گرفته است، آیا آن را سرمه بکشیم؟' رسول الله ﷺ فرمودند: 'خیر.' (دو یا سه بار تکرار کردند و هر بار فرمودند: 'خیر'). سپس فرمودند: 'این مدت تنها چهار ماه و ده روز است، در حالی که در دوران جاهلیت یکی از شما تا یک سال تمام سرگین نمی‌انداخت.'» حمید گفت: به زینب گفتم: «منظور از انداختن سرگین پس از یک سال چیست؟» زینب پاسخ داد: «در جاهلیت وقتی شوهر زنی می‌مرد، او به کلبه‌ای کوچک می‌رفت و بدترین لباس‌هایش را می‌پوشید و تا یک سال تمام نه عطر می‌زد و نه چیز دیگری. سپس حیوانی مانند خر، بز یا پرنده‌ای نزد او می‌آوردند و او دست بر آن می‌مالید و به ندرت پیش می‌آمد که دست بر چیزی بمالد و آن نمیرد. سپس بیرون می‌آمد و سرگینی به او می‌دادند که آن را پرتاب می‌کرد و پس از آن هر چه می‌خواست از عطر یا غیر آن استفاده می‌کرد.»

ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمه‌شده از عربی.

پیام اصلی

Una viuda observa un luto de cuatro meses y diez días; por otras personas, como máximo tres días.

توضیح واژه‌های دشوار
Guardar luto (ihdād)

Periodo prescrito durante el cual una mujer evita los adornos y el perfume como señal de duelo.

Cuatro meses y diez días

Periodo prescrito de espera y luto para una mujer tras la muerte de su esposo.

Arrojar una bola de estiércol

Costumbre preislámica: después de un año de aislamiento, la viuda arrojaba una bola de estiércol como señal de que aquel duro periodo había terminado.

برداشت‌های عالمان

Los eruditos clásicos deducen que una mujer guarda luto por alguien distinto de su esposo durante un máximo de tres días, mientras que el luto por su esposo fallecido dura cuatro meses y diez días. Las cuatro escuelas jurídicas suníes reconocen este plazo; además, en el caso de una viuda embarazada, se aplica la norma específica de que su periodo de espera termina con el parto. La prohibición del maquillaje de ojos subraya que se evitan los adornos durante el luto, incluso cuando hay molestias; la necesidad médica se trata por separado en los análisis jurídicos.

درس‌هایی برای امروز
  1. Apoya a la viuda con paciencia y respeta el periodo de luto prescrito, sin presionarla.
  2. Distingue entre el luto por el esposo y el luto por otros familiares: los plazos no son iguales.
  3. Si tienes dudas sobre la atención médica durante el luto, consulta a un erudito de confianza y a un profesional de la salud.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

هر روز یک حدیث، به زبان خودت

اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه می‌دهد؛ حتی به‌صورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.