Sahih Muslim، حدیث 3727
روایتشده توسط Zainab bint Abi Salama. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Zainab bint Abi Salama
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ نَافِعٍ، عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ أَبِي سَلَمَةَ، أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ هَذِهِ الأَحَادِيثَ الثَّلاَثَةَ، قَالَ قَالَتْ زَيْنَبُ دَخَلْتُ عَلَى أُمِّ حَبِيبَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حِينَ تُوُفِّيَ أَبُوهَا أَبُو سُفْيَانَ فَدَعَتْ أُمُّ حَبِيبَةَ بِطِيبٍ فِيهِ صُفْرَةٌ خَلُوقٌ أَوْ غَيْرُهُ فَدَهَنَتْ مِنْهُ جَارِيَةً ثُمَّ مَسَّتْ بِعَارِضَيْهَا ثُمَّ قَالَتْ وَاللَّهِ مَا لِي بِالطِّيبِ مِنْ حَاجَةٍ غَيْرَ أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ عَلَى الْمِنْبَرِ " لاَ يَحِلُّ لاِمْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ تُحِدُّ عَلَى مَيِّتٍ فَوْقَ ثَلاَثٍ إِلاَّ عَلَى زَوْجٍ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا " . قَالَتْ زَيْنَبُ ثُمَّ دَخَلْتُ عَلَى زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ حِينَ تُوُفِّيَ أَخُوهَا فَدَعَتْ بِطِيبٍ فَمَسَّتْ مِنْهُ ثُمَّ قَالَتْ وَاللَّهِ مَا لِي بِالطِّيبِ مِنْ حَاجَةٍ غَيْرَ أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ عَلَى الْمِنْبَرِ " لاَ يَحِلُّ لاِمْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ تُحِدُّ عَلَى مَيِّتٍ فَوْقَ ثَلاَثٍ إِلاَّ عَلَى زَوْجٍ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا " . قَالَتْ زَيْنَبُ سَمِعْتُ أُمِّي أُمَّ سَلَمَةَ، تَقُولُ جَاءَتِ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنَتِي تُوُفِّيَ عَنْهَا زَوْجُهَا وَقَدِ اشْتَكَتْ عَيْنُهَا أَفَنَكْحُلُهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ " . مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا كُلَّ ذَلِكَ يَقُولُ لاَ ثُمَّ قَالَ " إِنَّمَا هِيَ أَرْبَعَةُ أَشْهُرٍ وَعَشْرٌ وَقَدْ كَانَتْ إِحْدَاكُنَّ فِي الْجَاهِلِيَّةِ تَرْمِي بِالْبَعَرَةِ عَلَى رَأْسِ الْحَوْلِ " . قَالَ حُمَيْدٌ قُلْتُ لِزَيْنَبَ وَمَا تَرْمِي بِالْبَعَرَةِ عَلَى رَأْسِ الْحَوْلِ فَقَالَتْ زَيْنَبُ كَانَتِ الْمَرْأَةُ إِذَا تُوُفِّيَ عَنْهَا زَوْجُهَا دَخَلَتْ حِفْشًا وَلَبِسَتْ شَرَّ ثِيَابِهَا وَلَمْ تَمَسَّ طِيبًا وَلاَ شَيْئًا حَتَّى تَمُرَّ بِهَا سَنَةٌ ثُمَّ تُؤْتَى بِدَابَّةٍ حِمَارٍ أَوْ شَاةٍ أَوْ طَيْرٍ فَتَفْتَضُّ بِهِ فَقَلَّمَا تَفْتَضُّ بِشَىْءٍ إِلاَّ مَاتَ ثُمَّ تَخْرُجُ فَتُعْطَى بَعَرَةً فَتَرْمِي بِهَا ثُمَّ تُرَاجِعُ بَعْدُ مَا شَاءَتْ مِنْ طِيبٍ أَوْ غَيْرِهِ .
یحیی بن یحیی برای ما حدیث کرد و گفت: من بر مالک از عبدالله بن ابیبکر، از حمید بن نافع، از زینب دختر ابیسلمه خواندم که او این سه حدیث را به وی خبر داد. زینب گفت:
«هنگامی که پدرش ابوسفیان درگذشت، بر امحبیبه همسر پیامبر ﷺ وارد شدم. امحبیبه عطری که در آن زردی (خلوق) یا مانند آن بود طلبید و آن را به کنیزی مالید، سپس دو گونه خود را نیز با آن معطر ساخت و گفت: 'به خدا سوگند! مرا نیازی به عطر نیست، جز اینکه شنیدهام رسول الله ﷺ بر فراز منبر فرمودند: «برای زنی که به خدا و روز بازپسین ایمان دارد، روا نیست که بیش از سه روز بر مردهای سوگواری کند، مگر بر شوهرش که چهار ماه و ده روز است.»'» زینب گفت: «سپس هنگامی که برادر زینب دختر جحش درگذشت، بر او وارد شدم. او عطری طلبید و خود را معطر کرد و گفت: 'به خدا سوگند! مرا نیازی به عطر نیست، جز اینکه شنیدهام رسول الله ﷺ بر فراز منبر فرمودند: «برای زنی که به خدا و روز بازپسین ایمان دارد، روا نیست که بیش از سه روز بر مردهای سوگواری کند، مگر بر شوهرش که چهار ماه و ده روز است.»'» زینب گفت: «از مادرم امسلمه شنیدم که میگفت: زنی نزد رسول الله ﷺ آمد و عرض کرد: 'ای رسول خدا! دخترم شوهرش را از دست داده و چشمانش درد گرفته است، آیا آن را سرمه بکشیم؟' رسول الله ﷺ فرمودند: 'خیر.' (دو یا سه بار تکرار کردند و هر بار فرمودند: 'خیر'). سپس فرمودند: 'این مدت تنها چهار ماه و ده روز است، در حالی که در دوران جاهلیت یکی از شما تا یک سال تمام سرگین نمیانداخت.'» حمید گفت: به زینب گفتم: «منظور از انداختن سرگین پس از یک سال چیست؟» زینب پاسخ داد: «در جاهلیت وقتی شوهر زنی میمرد، او به کلبهای کوچک میرفت و بدترین لباسهایش را میپوشید و تا یک سال تمام نه عطر میزد و نه چیز دیگری. سپس حیوانی مانند خر، بز یا پرندهای نزد او میآوردند و او دست بر آن میمالید و به ندرت پیش میآمد که دست بر چیزی بمالد و آن نمیرد. سپس بیرون میآمد و سرگینی به او میدادند که آن را پرتاب میکرد و پس از آن هر چه میخواست از عطر یا غیر آن استفاده میکرد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
Una viuda observa un luto de cuatro meses y diez días; por otras personas, como máximo tres días.
Periodo prescrito durante el cual una mujer evita los adornos y el perfume como señal de duelo.
Periodo prescrito de espera y luto para una mujer tras la muerte de su esposo.
Costumbre preislámica: después de un año de aislamiento, la viuda arrojaba una bola de estiércol como señal de que aquel duro periodo había terminado.
Los eruditos clásicos deducen que una mujer guarda luto por alguien distinto de su esposo durante un máximo de tres días, mientras que el luto por su esposo fallecido dura cuatro meses y diez días. Las cuatro escuelas jurídicas suníes reconocen este plazo; además, en el caso de una viuda embarazada, se aplica la norma específica de que su periodo de espera termina con el parto. La prohibición del maquillaje de ojos subraya que se evitan los adornos durante el luto, incluso cuando hay molestias; la necesidad médica se trata por separado en los análisis jurídicos.
- Apoya a la viuda con paciencia y respeta el periodo de luto prescrito, sin presionarla.
- Distingue entre el luto por el esposo y el luto por otros familiares: los plazos no son iguales.
- Si tienes dudas sobre la atención médica durante el luto, consulta a un erudito de confianza y a un profesional de la salud.
Esta narración pertenece a la misma serie de tres informes y también aborda las normas de luto para una viuda.
Sahih Muslim · #3726 (Sahih)Este informe relacionado de la misma serie ofrece más contexto sobre el periodo de luto prescrito.
Sahih Muslim · #3728 (Sahih)Esta narración trata el mismo tema a través de la misma cadena de transmisión y respalda la explicación del luto tras la muerte del esposo.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.