Sahih Muslim، حدیث 399
روایتشده توسط Abu Dharr. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Dharr
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، جَمِيعًا عَنِ ابْنِ عُلَيَّةَ، - قَالَ ابْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ، - حَدَّثَنَا يُونُسُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ يَزِيدَ التَّيْمِيِّ، - سَمِعَهُ فِيمَا، أَعْلَمُ - عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ يَوْمًا " أَتَدْرُونَ أَيْنَ تَذْهَبُ هَذِهِ الشَّمْسُ " . قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ . قَالَ " إِنَّ هَذِهِ تَجْرِي حَتَّى تَنْتَهِيَ إِلَى مُسْتَقَرِّهَا تَحْتَ الْعَرْشِ فَتَخِرُّ سَاجِدَةً وَلاَ تَزَالُ كَذَلِكَ حَتَّى يُقَالَ لَهَا ارْتَفِعِي ارْجِعِي مِنْ حَيْثُ جِئْتِ فَتَرْجِعُ فَتُصْبِحُ طَالِعَةً مِنْ مَطْلِعِهَا ثُمَّ تَجْرِي حَتَّى تَنْتَهِيَ إِلَى مُسْتَقَرِّهَا تَحْتَ الْعَرْشِ فَتَخِرُّ سَاجِدَةً وَلاَ تَزَالُ كَذَلِكَ حَتَّى يُقَالَ لَهَا ارْتَفِعِي ارْجِعِي مِنْ حَيْثُ جِئْتِ فَتَرْجِعُ فَتُصْبِحُ طَالِعَةً مِنْ مَطْلِعِهَا ثُمَّ تَجْرِي لاَ يَسْتَنْكِرُ النَّاسُ مِنْهَا شَيْئًا حَتَّى تَنْتَهِيَ إِلَى مُسْتَقَرِّهَا ذَاكَ تَحْتَ الْعَرْشِ فَيُقَالُ لَهَا ارْتَفِعِي أَصْبِحِي طَالِعَةً مِنْ مَغْرِبِكِ فَتُصْبِحُ طَالِعَةً مِنْ مَغْرِبِهَا " . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَتَدْرُونَ مَتَى ذَاكُمْ ذَاكَ حِينَ لاَ يَنْفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْرًا " .
یحیی بن ایوب و اسحاق بن ابراهیم برای ما حدیث نقل کردند، هر دو از ابن عُلیّه — ابن ایوب گفت: ابن عُلیّه برای ما حدیث نقل کرد — یونس برای ما حدیث نقل کرد، از ابراهیم بن یزید تیمی — تا آنجا که میدانم او این را شنیده بود — از پدرش، از ابوذر که پیامبر ﷺ روزی فرمودند:
«آیا میدانید این خورشید به کجا میرود؟» گفتند: «الله و رسولش داناترند.» ایشان فرمودند: «همانا این خورشید روان است تا اینکه به قرارگاه خود در زیر عرش میرسد، آنگاه به سجده میافتد و همچنان در همان حالت میماند تا اینکه به او گفته شود: برخیز و از همان جایی که آمده بودی بازگرد. پس بازمیگردد و از محل طلوع خود دوباره طلوع میکند. سپس روان میشود تا اینکه به قرارگاه خود در زیر عرش میرسد و به سجده میافتد؛ و همچنان در همان حالت میماند تا اینکه به او گفته شود: برخیز و از همان جایی که آمده بودی بازگرد. پس بازمیگردد و از محل طلوع خود دوباره طلوع میکند. آنگاه چنان به صورت عادی روان میشود که مردم هیچ چیز غیرعادی در آن احساس نمیکنند، تا اینکه به همان قرارگاه خود در زیر عرش میرسد. سپس به او گفته میشود: برخیز و از مغربت (محل غروبت) طلوع کن. پس از مغرب خود طلوع خواهد کرد.» رسول الله ﷺ فرمودند: «آیا میدانید این چه زمانی رخ میدهد؟ آن هنگامی است که ایمانِ کسی که پیش از آن ایمان نیاورده یا در ایمانش خیری کسب نکرده باشد، سودی به حالش نخواهد داشت.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
خورشید از الله فرمان میبرد و ایمان باید پیش از قیامت خالصانه باشد.
از امور غیبی است که پیامبر ﷺ از آن خبر دادهاند؛ حقیقت دقیق آن را نمیدانیم.
خورشید به شیوهای که شایستهٔ آن است در برابر الله تسلیم میشود.
جهتی که خورشید معمولاً از آن طلوع میکند؛ در پایان زمان، از مغرب طلوع خواهد کرد.
عالمان کلاسیک، از جمله نووی در شرح خود بر صحیح مسلم، تأکید میکنند که این حدیث بر فرمانبرداری آفریدگان از الله دلالت دارد و جزئیات آن از امور غیبی است. متن حدیث پذیرفته میشود، بیآنکه حقیقت وصفشده را با کارهای انسان مقایسه کنیم یا بیش از آنچه وحی بیان کرده ادعایی مطرح کنیم. همچنین حدیث میآموزد که توبه و ایمان باید پیش از نشانهٔ قطعی فرا برسند؛ کسی که تنها پس از آن ایمان بیاورد، ایمانش سودی برای او نخواهد داشت.
- توبه و کارهای نیک را به تأخیر نیندازید؛ امروز به سوی الله بازگردید و کاستیهای خود را جبران کنید.
- بپذیرید که دانش ما از غیب محدود است؛ وحی معتبر را بپذیرید و جزئیات اثباتنشده به آن نیفزایید.
- نشانهٔ طلوع خورشید از مغرب را انگیزهای قرار دهید تا از همین اکنون با ایمانی خالصانه زندگی کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.