Sahih Muslim، حدیث 421
روایتشده توسط Abdullah ibn Abbas. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Abbas
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ دَاوُدَ، عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ سِرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ مَكَّةَ وَالْمَدِينَةِ فَمَرَرْنَا بِوَادٍ فَقَالَ " أَىُّ وَادٍ هَذَا " . فَقَالُوا وَادِي الأَزْرَقِ . فَقَالَ " كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى مُوسَى صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ مِنْ لَوْنِهِ وَشَعْرِهِ شَيْئًا لَمْ يَحْفَظْهُ دَاوُدُ وَاضِعًا إِصْبَعَيْهِ فِي أُذُنَيْهِ لَهُ جُؤَارٌ إِلَى اللَّهِ بِالتَّلْبِيَةِ مَارًّا بِهَذَا الْوَادِي " . قَالَ " ثُمَّ سِرْنَا حَتَّى أَتَيْنَا عَلَى ثَنِيَّةٍ فَقَالَ " أَىُّ ثَنِيَّةٍ هَذِهِ " . قَالُوا هَرْشَى أَوْ لِفْتٌ . فَقَالَ " كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى يُونُسَ عَلَى نَاقَةٍ حَمْرَاءَ عَلَيْهِ جُبَّةُ صُوفٍ خِطَامُ نَاقَتِهِ لِيفٌ خُلْبَةٌ مَارًّا بِهَذَا الْوَادِي مُلَبِّيًا " .
و محمد بن مثَنّی برایم حدیث کرد، ابن ابی عَدِی برایمان حدیث کرد، از داوود، از ابوالعالیه، از ابن عباس که گفت: همراه رسول خدا ﷺ میان مکه و مدینه در سفر بودیم که از درهای گذشتیم. ایشان پرسیدند:
«این کدام دره است؟» گفتند: درهٔ اَزْرَق. پس فرمودند: «گویی موسی علیهالسلام را مینگرم»، سپس چیزی از رنگ پوست و مویش ذکر کردند که داوود (راوی) آن را به خاطر نسپرده بود، «در حالی که دو انگشتش را در گوشهایش نهاده و با صدای بلند در حال خواندن تلبیه برای الله از این دره میگذشت.» فرمودند: «سپس به راه ادامه دادیم تا به گردنهای رسیدیم. پرسیدند: 'این کدام گردنه است؟' گفتند: هَرْشی یا لِفت. پس فرمودند: 'گویی یونس را بر شتری سرخمو مینگرم که عبایی پشمین بر تن دارد، لجام شترش از لیف خرماست و او نیز در حال خواندن تلبیه از این دره میگذرد.'»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
موسی و یونس هنگام حج، تلبیه را با صدای بلند میگفتند.
ندای حج که حاجی با آن فرمانبرداری خود از الله را بیان میکند و با این عبارت آغاز میشود: «لبیک اللهم لبیک».
گذرگاهی از روی کوه یا میان کوهها.
نواری دور سر شتر که برای هدایت آن به کار میرود.
دانشمندان از این روایت چنین برداشت کردهاند که پیامبران پیش از محمد ﷺ حج بهجا میآوردند و تلبیه میگفتند. توصیف موسی و یونس نشان میدهد که پیامبر ﷺ به سبب آگاهساختن الله، از امور غیب آگاهی مییافت. روایت از بلند گفتن تلبیه یاد میکند؛ مذاهب فقهی دربارهٔ میزان دقیق صدای مستحب بحث کردهاند و آن را از جمله با توجه به موقعیت و شخص تعیین میکنند.
- تلبیه را بیاموز و هنگام حج آن را آگاهانه و با توجه به معنایش بر زبان آور.
- به یاد داشته باش که پیامبران پیش از ما نیز حج را بهعنوان عبادت بهجا میآوردند.
- باور خود به غیب را بر وحی معتبر و روایات اصیل استوار کن.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.