Sahih Muslim، حدیث 4258
روایتشده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Umar
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي ح، وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا يَحْيَى، - وَهُوَ الْقَطَّانُ - عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، ح وَحَدَّثَنِي بِشْرُ بْنُ هِلاَلٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ كَثِيرٍ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ، أَخْبَرَنَا الضَّحَّاكُ، وَابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، ح وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَابْنُ، رَافِعٍ عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي عَبْدُ الْكَرِيمِ، . كُلُّ هَؤُلاَءِ عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، بِمِثْلِ هَذِهِ الْقِصَّةِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
محمد بن عبدالله بن نمیر به ما حدیث کرد، پدرم به ما حدیث کرد، ح و محمد بن مثَنّی به ما حدیث کرد، یحیی — که همان قطّان است — از عبیدالله به ما حدیث کرد، ح و بِشر بن هلال برایم حدیث کرد، عبدالوارث به ما حدیث کرد، ایّوب به ما حدیث کرد، ح و ابوکریب به ما حدیث کرد، ابواسامه از ولید بن کثیر به ما حدیث کرد، ح و ابن ابیعمر به ما حدیث کرد، سفیان از اسماعیل بن امیه به ما حدیث کرد، ح و ابن رافع به ما حدیث کرد، ابن ابیفُدیک به ما حدیث کرد، ضحّاک و ابن ابی ذئب به ما خبر دادند، ح و اسحاق بن ابراهیم و ابن رافع از عبدالرزّاق، از ابن جریج به ما حدیث کردند، عبدالکریم به من خبر داد. همهٔ این راویان از نافع، او از ابن عمر، داستانی مشابه را از پیامبر ﷺ روایت کردهاند.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
چندین سند، روایت یکسان ابن عمر از پیامبر ﷺ را تأیید میکنند.
زنجیرهای از اشخاص که گزارشی را از نسلی به نسل دیگر منتقل کردهاند.
راوی شناختهشدهای که روایتهایی را از ابن عمر نقل کرده است.
محدثان ذکر چندین سند را نوعی تأیید میدانند: راویان مختلف، روایت یکسانی را از طریق نافع از ابن عمر نقل میکنند. این متن محتوای روایت را تکرار نمیکند، بلکه مسیرهایی را ثبت میکند که آن محتوا از طریق آنها نقل شده است. بنابراین، داوری فقهی درباره سوگندها باید بر پایه روایت کامل و شواهد مرتبط باشد، نه فقط ذکر این سندها.
- در بررسی گزارشهای دینی، ببینید چه کسانی و از چه طریقی آنها را نقل کردهاند.
- میان متنی که محتوای روایت را بیان میکند و متنی که فقط مسیرهای نقل را ثبت میکند، تفاوت بگذارید.
- پیش از عمل به حکمی درباره سوگند، به حدیث کامل و شرح معتبر آن رجوع کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.