Sahih Muslim، حدیث 4328
روایتشده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Umar
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، عَنِ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ، بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، قَالَ سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ سَعِيدٍ، ح وَحَدَّثَنِي أَبُو الرَّبِيعِ، وَأَبُو كَامِلٍ قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، وَهُوَ ابْنُ زَيْدٍ ح وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنِي ابْنَ عُلَيَّةَ - كِلاَهُمَا عَنْ أَيُّوبَ، ح وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي إِسْمَاعِيلُ بْنُ أُمَيَّةَ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ، ح وَحَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الأَيْلِيُّ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أُسَامَةُ، - يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ - كُلُّ هَؤُلاَءِ عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِهَذَا الْحَدِيثِ وَلَيْسَ فِي حَدِيثِهِمْ " وَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ فَقَدْ عَتَقَ مِنْهُ مَا عَتَقَ " . إِلاَّ فِي حَدِيثِ أَيُّوبَ وَيَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ فَإِنَّهُمَا ذَكَرَا هَذَا الْحَرْفَ فِي الْحَدِيثِ وَقَالاَ لاَ نَدْرِي أَهُوَ شَىْءٌ فِي الْحَدِيثِ أَوْ قَالَهُ نَافِعٌ مِنْ قِبَلِهِ وَلَيْسَ فِي رِوَايَةِ أَحَدٍ مِنْهُمْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . إِلاَّ فِي حَدِيثِ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ .
قتیبة بن سعید و محمد بن رُمح از لیث بن سعد برای ما حدیث نقل کردند؛ (و در سندی دیگر) محمد بن مثنّی برای ما نقل کرد، عبدالوهّاب برای ما نقل کرد و گفت: شنیدم یحیی بن سعید میگفت؛ (و در سندی دیگر) ابوالربیع و ابوکامل برای من نقل کردند و هر دو گفتند: حمّاد یعنی ابن زید برای ما نقل کرد؛ (و در سندی دیگر) زهیر بن حرب برای من نقل کرد، اسماعیل یعنی ابن عُلیّه برای ما نقل کرد، هر دو از ایّوب؛ (و در سندی دیگر) اسحاق بن منصور برای ما نقل کرد، عبدالرزّاق به ما خبر داد، از ابن جُریج، اسماعیل بن اُمیّه به من خبر داد؛ (و در سندی دیگر) محمد بن رافع برای ما نقل کرد، ابن ابی فُدیک برای ما نقل کرد، از ابن ابی ذئب؛ (و در سندی دیگر) هارون بن سعید ایلی برای ما نقل کرد، ابن وهب به ما خبر داد و گفت: اُسامة یعنی ابن زید به من خبر داد — همگی این را از نافع، او از ابن عمر، و او از پیامبر ﷺ با همین مضمون روایت کردهاند. اما در روایت آنان عبارت
«و اگر مالی نداشته باشد، پس همان مقدار که آزاد کرده، آزاد شده است» نیامده، مگر در روایت ایّوب و یحیی بن سعید؛ زیرا آن دو این عبارت را در حدیث ذکر کرده و گفتهاند: نمیدانیم آیا این بخشی از خود حدیث است یا نافع از جانب خود آن را گفته است. و در روایت هیچیک از آنان عبارت «شنیدم رسول خدا ﷺ فرمودند» نیامده است، مگر در روایت لیث بن سعد.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
مسلم اختلاف نسخهها و موارد عدم قطعیت در نقل را با دقت حفظ میکند.
ترتیب افرادی که گزارشی را از نسلی به نسل دیگر منتقل کردهاند.
پایان دادن به بردگی یک شخص؛ این موضوع در عبارت نقلشده درباره سوگند مطرح شده است.
محدثان در این بخش نمونهای از نقل دقیق میبینند: مسلم مشخص میکند کدام راویان افزودهای را نقل کردهاند و چه کسانی درباره آن تردید را منتقل کردهاند. افزوده مربوط به آزادسازی بخشی از برده، با قطعیت به پیامبر ﷺ نسبت داده نمیشود، زیرا ایوب و یحیی بن سعید گفتهاند نمیدانستند آیا نافع آن را بهعنوان حدیث نقل کرده یا خود افزوده است. همچنین ثبت شده است که تنها روایت لیث بن سعد شامل این عبارت است که ابن عمر خود پیامبر ﷺ را شنیده است. بنابراین این بخش اختلاف نسخهها را مستند میکند؛ اما بهتنهایی حکم فقهی کاملی درباره همه موارد سوگند و آزادسازی ارائه نمیدهد.
- گزارشهای دینی را دقیق نقل کنید و روشن سازید که واژهها یا جزئیات کجا تفاوت دارند.
- میان آنچه راوی مستقیماً به پیامبر ﷺ نسبت میدهد و آنچه با تردید نقل شده است تفاوت بگذارید.
- حکم فقهی درباره سوگندها و آزادسازی را جدا از دیگر روایات معتبر و توضیحات عالمان متخصص نخوانید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.