Sahih Muslim، حدیث 4346
متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از مسلم تا بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ
- 1عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍآن را به مسلم روایت کرد
- 2سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ
- 3يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ
- 4بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلِ بْنِ زَيْدٍ، وَمُحَيِّصَةَ بْنَ مَسْعُودِ بْنِ زَيْدٍ الأَنْصَارِيَّيْنِ، ثُمَّ مِنْ بَنِي حَارِثَةَ خَرَجَا إِلَى خَيْبَرَ فِي زَمَانِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهِيَ يَوْمَئِذٍ صُلْحٌ وَأَهْلُهَا يَهُودُ فَتَفَرَّقَا لِحَاجَتِهِمَا فَقُتِلَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلٍ فَوُجِدَ فِي شَرَبَةٍ مَقْتُولاً فَدَفَنَهُ صَاحِبُهُ ثُمَّ أَقْبَلَ إِلَى الْمَدِينَةِ فَمَشَى أَخُو الْمَقْتُولِ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ وَمُحَيِّصَةُ وَحُوَيِّصَةُ فَذَكَرُوا لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَأْنَ عَبْدِ اللَّهِ وَحَيْثُ قُتِلَ فَزَعَمَ بُشَيْرٌ وَهُوَ يُحَدِّثُ عَمَّنْ أَدْرَكَ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ لَهُمْ " تَحْلِفُونَ خَمْسِينَ يَمِينًا وَتَسْتَحِقُّونَ قَاتِلَكُمْ " . أَوْ " صَاحِبَكُمْ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا شَهِدْنَا وَلاَ حَضَرْنَا . فَزَعَمَ أَنَّهُ قَالَ " فَتُبْرِئُكُمْ يَهُودُ بِخَمْسِينَ " . فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نَقْبَلُ أَيْمَانَ قَوْمٍ كُفَّارٍ فَزَعَمَ بُشَيْرٌ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَقَلَهُ مِنْ عِنْدِهِ .
عبدالله بن مسلمه بن قَعنَب برای ما حدیث کرد، سلیمان بن بلال برای ما حدیث کرد، از یحیی بن سعید، از بشیر بن یسار، که عبدالله بن سَهل بن زید و مُحَیِّصَة بن مسعود بن زید انصاری، از قبیله بنیحارثه، در زمان رسول الله ﷺ به خیبر رفتند، در حالی که در آن روزگار صلح برقرار بود و ساکنانش یهودی بودند. آن دو برای انجام کارهای خود از هم جدا شدند و عبدالله بن سَهل کشته شد و جسدش در یک حوض آب پیدا گردید. همراهش او را دفن کرد و سپس به مدینه بازگشت. آنگاه برادر مقتول، عبدالرحمن بن سَهل، همراه با محیصه و حویصه نزد رسول الله ﷺ آمدند و ماجرای عبدالله و مکانی را که در آن کشته شده بود، بازگو کردند. بشیر ادعا کرد — و او از کسانی نقل میکرد که صحابه رسول الله ﷺ را دریافته بودند — که ایشان به آنان فرمودند:
«پنجاه قسم یاد کنید تا مستحق دریافت دیه مقتول خود یا همراهتان شوید.» گفتند: «ای رسول خدا! ما نه شاهد بودهایم و نه حضور داشتیم.» پس او ادعا کرد که پیامبر ﷺ فرمودند: «آنگاه یهودیان با پنجاه قسم خود را تبرئه خواهند کرد.» گفتند: «ای رسول خدا! چگونه سوگند قوم کافر را بپذیریم؟» بشیر ادعا کرد که رسول الله ﷺ دیه را از مال خود پرداختند.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ هنگامی که قتل اثبات نشده بود، دیه را پرداخت کرد.
عبدالله بن سهل در دورهای از صلح در خیبر کشتهشده پیدا شد. خویشاوندان او موضوع را نزد پیامبر ﷺ مطرح کردند، اما نمیتوانستند دربارهٔ قتل شهادت دهند.
جبران مالیای که طبق احکام حقوقی اسلامی در برخی مواردِ قتل ناحق واجب میشود.
مجموعهای رسمی از سوگندها در روندی قضایی ویژه برای قتلِ حلنشده.
با سوگند اعلامکردن اینکه فرد مسئول عمل مورد اتهام نیست.
عالمان این روایت را در بحثِ قَسامه بررسی میکنند: مقرراتی ویژه برای پروندههای قتل که در آنها قرائن محکمی وجود دارد، اما شهادت معمول در دسترس نیست. شیوهٔ دقیق اجرا و تقسیم سوگندها میان مذاهب فقهی متفاوت است. روایت تأکید میکند که اتهام، بدون مدرک، نباید به محکومیت بینجامد. وقتی افراد درگیر نخواستند سوگندهای یهودیان را بپذیرند و بدینترتیب پرونده حل نشد، پیامبر ﷺ دیه را از مال خود پرداخت کرد؛ عالمان این کار را نمونهای از مسئولیتپذیری حکومتی و همدلی میدانند.
- هیچکس را بدون مدارک و روند قضایی لازم به جرمی سنگین متهم نکنید.
- در پروندههای حلنشده، کار را به قاضیان صلاحیتدار بسپارید و از اقدام خودسرانه بپرهیزید.
- بهعنوان جامعه، در پی راهحلهای عادلانهای باشید که بازماندگان را نیز در نظر میگیرد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.