Sahih Muslim، حدیث 4354
روایتشده توسط Anas ibn Malik. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Anas ibn Malik
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ - وَاللَّفْظُ لأَبِي بَكْرٍ - قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنْ حَجَّاجِ بْنِ أَبِي عُثْمَانَ، حَدَّثَنِي أَبُو رَجَاءٍ، مَوْلَى أَبِي قِلاَبَةَ عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، حَدَّثَنِي أَنَسٌ، أَنَّ نَفَرًا، مِنْ عُكْلٍ ثَمَانِيَةً قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَبَايَعُوهُ عَلَى الإِسْلاَمِ فَاسْتَوْخَمُوا الأَرْضَ وَسَقُمَتْ أَجْسَامُهُمْ فَشَكَوْا ذَلِكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَقَالَ " أَلاَ تَخْرُجُونَ مَعَ رَاعِينَا فِي إِبِلِهِ فَتُصِيبُونَ مِنْ أَبْوَالِهَا وَأَلْبَانِهَا " . فَقَالُوا بَلَى . فَخَرَجُوا فَشَرِبُوا مِنْ أَبْوَالِهَا وَأَلْبَانِهَا فَصَحُّوا فَقَتَلُوا الرَّاعِيَ وَطَرَدُوا الإِبِلَ فَبَلغَ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَبَعَثَ فِي آثَارِهِمْ فَأُدْرِكُوا فَجِيءَ بِهِمْ فَأَمَرَ بِهِمْ فَقُطِعَتْ أَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُمْ وَسُمِرَ أَعْيُنُهُمْ ثُمَّ نُبِذُوا فِي الشَّمْسِ حَتَّى مَاتُوا . وَقَالَ ابْنُ الصَّبَّاحِ فِي رِوَايَتِهِ وَاطَّرَدُوا النَّعَمَ . وَقَالَ وَسُمِّرَتْ أَعْيُنُهُمْ .
ابوجعفر محمد بن صباح و ابوبکر بن ابیشیبه برای ما حدیث کردند — و لفظ از ابوبکر است — گفت: ابن عُلیّه از حجاج بن ابیعثمان برای ما حدیث کرد، ابورَجاء مولای ابوقلابه از ابوقلابه برایم نقل کرد که انس گفت: هشت نفر از قبیله عُکل نزد رسول الله ﷺ آمدند و بر اسلام با او بیعت کردند، اما هوای مدینه با مزاجشان سازگار نبود و بیمار شدند و این موضوع را به رسول الله ﷺ شکایت بردند. ایشان فرمودند:
«آیا همراه چوپان شتران ما نمیروید تا از ادرار و شیر آنها بنوشید؟» گفتند: «بله.» سپس رفتند و از ادرار و شیر شتران نوشیدند و بهبود یافتند. آنگاه چوپان را کشتند و شتران را راندند. چون این خبر به رسول الله ﷺ رسید، کسانی را در پی آنان فرستاد؛ دستگیر شدند و نزد ایشان آورده شدند. پیامبر درباره آنان دستور دادند؛ دستها و پاهایشان قطع شد، چشمانشان میل کشیده شد و سپس در آفتاب رها شدند تا مردند. ابن صباح در روایت خود گفته است: «و دامها را غارت کردند» و نیز گفته است: «چشمانشان میل کشیده شد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
این روایت از مجازات سنگین قتل و شترربایی سخن میگوید.
هشت مرد از قبیلهٔ عُکْل پس از آمدن به مدینه بیمار شدند. پس از آنکه به توصیهٔ پیامبر ﷺ از شیر و ادرار شتر نوشیدند و بهبود یافتند، چوپان را کشتند و شترها را ربودند.
خشونت مسلحانه و راهزنی خشونتآمیز که امنیت مردم را به خطر میاندازد.
جبران مالیِ تعیینشده در شرع برای برخی موارد قتل یا آسیب جسمی.
نام قبیلهای که آن هشت مرد به آن تعلق داشتند.
عالمان کلاسیک این ماجرا را در بحث احکام حرابه و قصاص بررسی میکنند. آنان تأکید میکنند که آن مردان فقط شترها را نربودند، بلکه چوپان را نیز کشتند؛ بنابراین مجازات یادشده با جرایم سنگین آنان مرتبط است. فقیهان چگونگی اجرای مجازاتهای گوناگونِ ذکرشده در قرآن را بر پایهٔ ماهیت جرم بررسی میکنند. این گزارش به افراد اجازه نمیدهد شخصاً مجازاتی اجرا کنند: تصمیمگیری کیفری در صلاحیت مراجع ذیصلاح است و باید با قواعد اثبات و احکام قانونیِ جاری مطابقت داشته باشد.
- با بیماران با دلسوزی رفتار کنید و آنان را به کمک مناسب راهنمایی کنید.
- اعتماد مسئولیت میآورد: خیانت، خشونت و دزدی به قربانیان آسیب جدی میرسانند.
- اجرای مجازات و قصاص را به قضات و مقامات ذیصلاح بسپارید؛ هرگز شخصاً دست به اجرای عدالت نزنید.
این روایت معتبر از جمله گزارشهای مربوط به مردان عُکْل است و شرح جرایم آنان و مجازات پس از آن را کاملتر میکند.
Sahih Muslim · #4355 (Sahih)این روایت نیز ماجرا را از انس نقل میکند و نسخهای تکمیلی از گزارش به دست میدهد.
Sahih al-Bukhari · #233 (Sahih)این روایت معتبر نیز میگوید مردان بیماری از قبیلهٔ عُکْل به سوی شتران راهنمایی شدند و از آنها نوشیدند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.