Sahih Muslim، حدیث 4393
روایتشده توسط Al-Mughira ibn Shu'ba. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Al-Mughira ibn Shu'ba
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ نُضَيْلَةَ الْخُزَاعِيِّ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، قَالَ ضَرَبَتِ امْرَأَةٌ ضَرَّتَهَا بِعَمُودِ فُسْطَاطٍ وَهِيَ حُبْلَى فَقَتَلَتْهَا - قَالَ - وَإِحْدَاهُمَا لِحْيَانِيَّةٌ - قَالَ - فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دِيَةَ الْمَقْتُولَةِ عَلَى عَصَبَةِ الْقَاتِلَةِ وَغُرَّةً لِمَا فِي بَطْنِهَا . فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ عَصَبَةِ الْقَاتِلَةِ أَنَغْرَمُ دِيَةَ مَنْ لاَ أَكَلَ وَلاَ شَرِبَ وَلاَ اسْتَهَلَّ فَمِثْلُ ذَلِكَ يُطَلُّ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَسَجْعٌ كَسَجْعِ الأَعْرَابِ " . قَالَ وَجَعَلَ عَلَيْهِمُ الدِّيَةَ .
اسحاق بن ابراهیم حنظلی به ما حدیث نقل کرد، جریر از منصور، او از ابراهیم، او از عبید بن nudayla خزاعی، و او از مغیره بن شعبه روایت کرد که گفت: زنی همسر مشترک خود را با میخ خیمه زد در حالی که باردار بود و او را کشت. راوی گفت: یکی از آن دو زن از قبیله لحیان بود. راوی گفت: پس رسول الله ﷺ دیه زن مقتول را بر عهده
«عصبه» (بستگان مرد) قاتل قرار دادند و برای جنین داخل شکمش «غُرّه» تعیین فرمودند. سپس مردی از عصبه قاتل گفت: آیا باید دیه کسی را بپردازیم که نه خورده، نه نوشیده و نه صدایی از خود درآورده است؟ چنین چیزی باید هدر رود! آنگاه رسول الله ﷺ فرمودند: «این سجعپردازی مانند سجع بادیهنشینان است.» راوی گفت: و ایشان پرداخت دیه را بر آنان واجب گردانیدند.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
برای کودکِ متولدنشده نیز غرامت معینی مقرر شده است.
زنی با میلهٔ خیمه به زن باردار دیگری ضربه زد و او را کشت. پیامبر ﷺ دیهٔ زن کشتهشده و غُرّهای برای کودکِ درون شکم او مقرر کرد.
خویشاوندان مرد از سوی پدر که طبق قواعد کلاسیک در پرداخت برخی دیهها مشارکت میکنند.
غرامت معینی برای از دست رفتن کودکِ متولدنشده؛ در تفسیر کلاسیک معمولاً یک بردهٔ مرد یا زن، یا ارزش معادل آن.
خونبهایی که طبق قانون به بازماندگان فرد کشتهشده پرداخت میشود.
عالمان کلاسیک از این روایت چنین برداشت کردهاند که از دست رفتن کودکِ متولدنشده، افزون بر دیهٔ مادر، مستلزم غرامت مالی جداگانهای است. این حکم دلیل آن است که غرامت به این علت که کودک هنوز مستقلانه غذا نخورده، ننوشیده یا صدایی از او شنیده نشده، ساقط نمیشود. مذاهب فقهی کلاسیک شرایط دقیق و نحوهٔ تقسیم غُرّه را بررسی کردهاند و جزئیات میان آنها متفاوت است. ردّ رَجَز ناظر به عبارت تمسخرآمیز و گمراهکننده است، نه پرسش حقوقیِ موجه.
- دربارهٔ از دست رفتن کودکِ متولدنشده با تحقیر سخن نگویید؛ با بازماندگان با شفقت و احترام رفتار کنید.
- بگذارید اختلافهای مربوط به آسیب و غرامت از راه روندهای عادلانه و با مشورت حقوقیِ کارشناسانه بررسی شود.
- پیش از آنکه واقعیتها و مقررات مربوط با دقت مشخص شوند، مسئولیت مالی نپذیرید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.