Sahih Muslim، حدیث 4407
روایتشده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Umar
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَابْنُ، رُمْحٍ عَنِ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ، ح وَحَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَابْنُ الْمُثَنَّى قَالاَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، وَهُوَ الْقَطَّانُ ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي ح، وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، كُلُّهُمْ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، ح وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ يَعْنِي ابْنَ عُلَيَّةَ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ، وَأَبُو كَامِلٍ قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، ح وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَيُّوبَ السَّخْتِيَانِيِّ، وَأَيُّوبَ، بْنِ مُوسَى وَإِسْمَاعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ ح. وَحَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ، أَخْبَرَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَيُّوبَ، وَإِسْمَاعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ، وَعُبَيْدِ اللَّهِ، وَمُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي إِسْمَاعِيلُ بْنُ أُمَيَّةَ، ح وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ حَنْظَلَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ الْجُمَحِيِّ، وَعُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، وَمَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، وَأُسَامَةَ، بْنِ زَيْدٍ اللَّيْثِيِّ كُلُّهُمْ عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . بِمِثْلِ حَدِيثِ يَحْيَى عَنْ مَالِكٍ غَيْرَ أَنَّ بَعْضَهُمْ قَالَ قِيمَتُهُ وَبَعْضُهُمْ قَالَ ثَمَنُهُ ثَلاَثَةُ دَرَاهِمَ .
قتیبه بن سعید و ابن رُمح از لیث بن سعد برای ما حدیث کردند؛ و زهیر بن حرب و ابن مثَنّی برای ما حدیث کردند و گفتند: یحیی که همان قطّان است برای ما حدیث کرد؛ و ابن نمیر برای ما حدیث کرد، پدرم برای من حدیث کرد؛ و ابوبکر بن ابی شیبه برای ما حدیث کرد، علی بن مُسهِّر برای ما حدیث کرد، همگی از عبیدالله؛ و زهیر بن حرب برای من حدیث کرد، اسماعیل یعنی ابن عُلیّه برای ما حدیث کرد؛ و ابوالربیع و ابوکامل برای ما حدیث کردند و گفتند: حمّاد برای ما حدیث کرد؛ و محمد بن رافع برای من حدیث کرد، عبدالرزّاق برای ما حدیث کرد، سفیان به ما خبر داد، از ایوب سَختیانی، ایوب بن موسی و اسماعیل بن اُمیّه؛ و عبدالله بن عبدالرحمن دارمی برای من حدیث کرد، ابونعیم به ما خبر داد، سفیان برای ما حدیث کرد، از ایوب، اسماعیل بن اُمیّه، عبیدالله و موسی بن عقبه؛ و محمد بن رافع برای ما حدیث کرد، عبدالرزّاق برای ما حدیث کرد، ابن جریج به ما خبر داد، اسماعیل بن اُمیّه به من خبر داد؛ و ابوطاهر برای من حدیث کرد، ابن وهب به ما خبر داد، از حنظله بن ابیسفیان جُمَحی، عبیدالله بن عمر، مالک بن انس و اسامه بن زید لیثی، همگی از نافع، او از ابن عمر، و او از پیامبر ﷺ. مانند حدیث یحیی از مالک، با این تفاوت که برخی از آنان گفتند «ارزش آن» و برخی دیگر گفتند «قیمت آن» سه درهم بود.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
چندین سلسلهٔ نقل تأیید میکنند که مبلغ تعیینشده سه درهم بوده است.
سکهای نقرهای که در اوایل دورهٔ اسلامی بهعنوان وسیلهٔ پرداخت به کار میرفت.
راویان برای مبلغ موردنظر از دو تعبیر استفاده میکنند: ارزش مال یا بهای آن.
فقیهان کلاسیک این روایت را در بحث شرایط مجازات مقرر برای سرقت بررسی میکنند. آنان آن را در کنار دیگر متون دربارهٔ حداقل ارزش، نگهداری مال دزدیدهشده و ادلهٔ لازم میسنجند؛ مذاهب در جزئیات احکام و تعیین ارزش اختلاف دارند. این روایت به هیچ فردی اجازه نمیدهد که خودسرانه مجازاتی اجرا کند: اجرای آن در صلاحیت مرجع قانونی و در چارچوب دادرسی مشروع است.
- اتهامهای سرقت را با دقت بررسی کنید و داوری را بر پایهٔ شواهد و دادرسی نزد مرجع صلاحیتدار انجام دهید.
- روایتی دربارهٔ مجازات را همراه با متون و شرایط فقهی دیگر بخوانید، نه بهعنوان اجازهای برای اقدام خودسرانه.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.