Sahih Muslim، حدیث 4461
روایتشده توسط Ubadah ibn as-Samit. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Ubadah ibn as-Samit
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَمْرٌو النَّاقِدُ وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَابْنُ نُمَيْرٍ كُلُّهُمْ عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، - وَاللَّفْظُ لِعَمْرٍو قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي مَجْلِسٍ فَقَالَ " تُبَايِعُونِي عَلَى أَنْ لاَ تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا وَلاَ تَزْنُوا وَلاَ تَسْرِقُوا وَلاَ تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلاَّ بِالْحَقِّ فَمَنْ وَفَى مِنْكُمْ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ وَمَنْ أَصَابَ شَيْئًا مِنْ ذَلِكَ فَعُوقِبَ بِهِ فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَهُ وَمَنْ أَصَابَ شَيْئًا مِنْ ذَلِكَ فَسَتَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ فَأَمْرُهُ إِلَى اللَّهِ إِنْ شَاءَ عَفَا عَنْهُ وَإِنْ شَاءَ عَذَّبَهُ " .
یحیی بن یحیی تمیمی، ابوبکر بن ابیشیبه، عمرو ناقِد، اسحاق بن ابراهیم و ابن نمیر همگی از ابن عُیَینه برای ما حدیث نقل کردند — و این لفظ از عمرو است که گفت: سفیان بن عُیَینه از زُهری، او از ابی ادریس، و او از عُباده بن صامت برای ما حدیث نقل کرد. وی گفت: در مجلسی همراه رسول الله ﷺ بودیم که ایشان فرمودند:
«با من بیعت کنید که هیچ چیز را شریک الله قرار ندهید، زنا نکنید، دزدی نکنید، و جانی را که الله حرام کرده است جز به حق نکشید. پس هر کس از شما به این پیمان وفا کند، پاداشش بر عهده الله است. و هر کس مرتکب یکی از این اعمال شود و مجازات آن را ببیند، همان مجازات کفاره گناه اوست. و هر کس مرتکب یکی از این اعمال شود ولی الله گناهش را بپوشاند، کارش به الله واگذار است؛ اگر بخواهد او را میبخشد و اگر بخواهد عذابش میکند.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
کسی که به حدود الهی پایبند بماند پاداش میگیرد؛ راه توبه و آمرزش همچنان باز است.
پیمانی استوار برای فرمانبرداری و وفاداری به پیامبر خدا ﷺ.
خدا گناه را آشکار نمیکند و مرتکب را در برابر مردم رسوا نمیسازد.
مجازاتی که طبق شریعت اجرا میشود و گناه را میزداید.
عالمان از این روایت نتیجه گرفتهاند که گناهان کبیرهای که در آن ذکر شدهاند بهشدت حراماند و مجازات شرعیِ گناهی که انجام شده است میتواند کفاره آن باشد. کسی که در ملأعام مجازات نشده، به داوری خدا واگذار میشود: خدا میتواند او را ببخشد یا مجازات کند. این سخن دعوت به پنهان کردن گناه بدون توبه نیست؛ توبه صادقانه و جبران حقوق پایمالشده همچنان اهمیت دارد. اجرای مجازاتهای شرعی در صلاحیت مراجع ذیصلاح است، نه افراد.
- پیمانهای خود با خدا را جدی بگیرید و فعالانه از شرک، زنا، دزدی و خشونت ناروا دوری کنید.
- پس از گناه، صادقانه به سوی خدا بازگردید، آمرزش بخواهید و در صورت لزوم حق دیگران را جبران کنید.
- داوری درباره گناهان پنهان را به خدا واگذار کنید و از تجسس در کار دیگران یا رسوا کردن علنی آنان بپرهیزید.
این روایت زنجیره نقل یکسانی دارد و نسخهای نزدیک از بیعت و گناهان یادشده را بیان میکند.
Sahih Muslim · #4462 (Sahih)این نسخه از طریق زهری نقل شده و جزئیاتی به همان روایت عباده بن صامت میافزاید.
Sahih al-Bukhari · #7213 (Sahih)صحیح بخاری نیز روایتی درباره پیمان، گناهان یادشده و امکان آمرزش الهی نقل کرده است.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.