Sahih Muslim، حدیث 4492
روایتشده توسط Aisha. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Aisha
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَوْنٍ الْهِلاَلِيُّ جَمِيعًا عَنْ إِبْرَاهِيمَ، بْنِ سَعْدٍ قَالَ ابْنُ الصَّبَّاحِ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أَحْدَثَ فِي أَمْرِنَا هَذَا مَا لَيْسَ مِنْهُ فَهُوَ رَدٌّ " .
ابوجعفر محمد بن صبّاح و عبدالله بن عون هلالی هر دو از ابراهیم بن سعد برای ما حدیث نقل کردند. ابن صبّاح گفت: ابراهیم بن سعد بن ابراهیم بن عبدالرحمن بن عوف برای ما حدیث گفت، او گفت: پدرم از قاسم بن محمد برای ما حدیث نقل کرد، او از عایشه رضی الله عنها روایت کرد که فرمود: رسول الله ﷺ فرمودند:
«هر کس در این دین ما امری را بدعت گذارد که جزو آن نیست، مردود است.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
هر افزودهٔ دینی که در اسلام مبنایی نداشته باشد، مردود است.
چیزی را بهعنوان بخشی از دین وارد میکند.
دین اسلام و احکام آن.
بهعنوان عملی دینی و معتبر پذیرفته نمیشود.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که عبادتها و احکام دینی باید بر قرآن و سنت صحیح استوار باشند. این عبارت ناظر به افزودههایی به دین است که مبنای معتبر ندارند؛ معنایش این نیست که هر عادت یا ابزار تازهای حرام است. چهار مذهب فقهی اهلسنت اعمال را بر پایهٔ منابع و اصول معتبر شرعی ارزیابی میکنند و میان بدعتهای دینی و ابزارهای دنیوی تفاوت میگذارند.
- برای هر روش دینی تازه، بررسی کنید چه مبنایی در قرآن و سنت صحیح دارد.
- اگر دربارهٔ حکمی تردید دارید، پیش از رواجدادن آن بهعنوان بخشی از دین، از عالمی مورد اعتماد راهنمایی بخواهید.
- میان روش تازهای برای ساماندادن امور عملی و شکل تازهای از عبادت تفاوت بگذارید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.