Sahih Muslim، حدیث 4506
روایتشده توسط Ubayy ibn Ka'b. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Ubayy ibn Ka'b
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، ح وَحَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ، بْنُ نَافِعٍ - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ، قَالَ سَمِعْتُ سُوَيْدَ، بْنَ غَفَلَةَ قَالَ خَرَجْتُ أَنَا وَزَيْدُ بْنُ صُوحَانَ، وَسَلْمَانُ بْنُ رَبِيعَةَ، غَازِينَ فَوَجَدْتُ سَوْطًا فَأَخَذْتُهُ فَقَالاَ لِي دَعْهُ . فَقُلْتُ لاَ وَلَكِنِّي أُعَرِّفُهُ فَإِنْ جَاءَ صَاحِبُهُ وَإِلاَّ اسْتَمْتَعْتُ بِهِ . قَالَ فَأَبَيْتُ عَلَيْهِمَا فَلَمَّا رَجَعْنَا مِنْ غَزَاتِنَا قُضِيَ لِي أَنِّي حَجَجْتُ فَأَتَيْتُ الْمَدِينَةَ فَلَقِيتُ أُبَىَّ بْنَ كَعْبٍ فَأَخْبَرْتُهُ بِشَأْنِ السَّوْطِ وَبِقَوْلِهِمَا فَقَالَ إِنِّي وَجَدْتُ صُرَّةً فِيهَا مِائَةُ دِينَارٍ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَتَيْتُ بِهَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " عَرِّفْهَا حَوْلاً " . قَالَ فَعَرَّفْتُهَا فَلَمْ أَجِدْ مَنْ يَعْرِفُهَا ثُمَّ أَتَيْتُهُ . فَقَالَ " عَرِّفْهَا حَوْلاً " . فَعَرَّفْتُهَا فَلَمْ أَجِدْ مَنْ يَعْرِفُهَا ثُمَّ أَتَيْتُهُ . فَقَالَ " عَرِّفْهَا حَوْلاً " . فَعَرَّفْتُهَا فَلَمْ أَجِدْ مَنْ يَعْرِفُهَا . فَقَالَ " احْفَظْ عَدَدَهَا وَوِعَاءَهَا وَوِكَاءَهَا فَإِنْ جَاءَ صَاحِبُهَا وَإِلاَّ فَاسْتَمْتِعْ بِهَا " . فَاسْتَمْتَعْتُ بِهَا . فَلَقِيتُهُ بَعْدَ ذَلِكَ بِمَكَّةَ فَقَالَ لاَ أَدْرِي بِثَلاَثَةِ أَحْوَالٍ أَوْ حَوْلٍ وَاحِدٍ .
محمد بن بشار برای ما حدیث کرد، محمد بن جعفر برای ما حدیث کرد، شعبه برای ما حدیث کرد. و (در سندی دیگر) ابوبکر بن نافع به من حدیث کرد — و این لفظ از اوست — غندر برای ما حدیث کرد، شعبه از سلمه بن کهیل برای ما حدیث کرد، او گفت: شنیدم سوید بن غفله میگفت: من همراه با زید بن صوحان و سلمان بن ربیعه برای جهاد خارج شدیم، سپس تازیانهای یافتم و آن را برداشتم. آن دو به من گفتند:
«آن را رها کن.» گفتم: «نه، بلکه آن را اعلام میکنم؛ اگر صاحبش آمد پس آن را برمیگردانم، وگرنه از آن بهره میبرم.» او گفت: من سخن آنان را نپذیرفتم. هنگامی که از جنگ بازگشتیم، مقدر شد که حج گزارم. به مدینه رفتم و با أُبیّ بن کعب دیدار کردم و ماجرای تازیانه و نظر آن دو نفر را برایش بازگو کردم. آنگاه او گفت: «من در زمان رسول الله ﷺ کیسهای حاوی صد دینار یافتم. آن را نزد رسول الله ﷺ بردم، ایشان فرمودند: "یک سال آن را اعلام کن." او گفت: من اعلام کردم اما کسی را نیافتم که آن را بشناسد. سپس دوباره نزد ایشان رفتم، فرمودند: "یک سال دیگر اعلام کن." اعلام کردم اما کسی نشناخت. بار دیگر نزد ایشان رفتم، فرمودند: "یک سال دیگر اعلام کن." اعلام کردم اما کسی نشناخت. آنگاه فرمودند: "تعداد، ظرف (کیسه) و بند آن را حفظ کن. اگر صاحبش آمد آن را به او بده، وگرنه از آن استفاده کن." پس من از آن استفاده کردم. بعدها در مکه با او (أُبیّ) دیدار کردم و او گفت: «نمیدانم آیا ایشان سه سال فرمودند یا یک سال.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
هرکس مالِ پیداشدهای را مییابد، آن را حفظ میکند، خبرِ یافتنش را اعلام میکند و به صاحبش بازمیگرداند.
شیء یا مبلغی که کسی گم کرده و شخص دیگری آن را مییابد.
مردم را از یافتن شیء باخبر کردن، بیآنکه همهٔ نشانههای شناسایی آن فاش شود.
ویژگیهای کیسه و شیوهٔ بستهشدن آن؛ صاحب مال میتواند با این نشانهها ثابت کند که مال متعلق به اوست.
عالمان از این روایت برداشت کردهاند که مالِ ارزشمندِ پیداشده باید با دقت نگهداری و یافتنش اعلام شود و یابنده ویژگیهای آن را به خاطر بسپارد تا بتواند صاحب واقعی را تشخیص دهد. اگر صاحب مال مراجعه کند و آن را بهدرستی توصیف کند، ادعای او در اولویت است. در روایت، اعلام مکرر به مدت یک سال آمده است؛ اما راوی دربارهٔ تعداد دقیق سالها تردید دارد. مذاهب فقهی، با توجه به ارزش و ماهیت مالِ پیداشده، جزئیات بیشتری را بررسی میکنند.
- یافتن مالِ ارزشمند را به شیوهای مناسب اعلام کنید و آن را با دقت نگه دارید.
- نشانههای شناسایی را یادداشت کنید، اما آنها را پنهان نگه دارید تا صاحب واقعی بتواند ادعای خود را ثابت کند.
- مال را به کسی بازگردانید که بهطور قانعکننده ثابت کند متعلق به اوست.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.