Sahih Muslim، حدیث 4508
روایتشده توسط Zaid ibn Khalid al-Juhani. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Zaid ibn Khalid al-Juhani
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي، شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي جَمِيعًا، عَنْ سُفْيَانَ، ح وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ، بْنُ حَاتِمٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ الرَّقِّيُّ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، - يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو - عَنْ زَيْدِ، بْنِ أَبِي أُنَيْسَةَ ح وَحَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بِشْرٍ، حَدَّثَنَا بَهْزٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، كُلُّ هَؤُلاَءِ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . نَحْوَ حَدِيثِ شُعْبَةَ . وَفِي حَدِيثِهِمْ جَمِيعًا ثَلاَثَةَ أَحْوَالٍ إِلاَّ حَمَّادَ بْنَ سَلَمَةَ فَإِنَّ فِي حَدِيثِهِ عَامَيْنِ أَوْ ثَلاَثَةً . وَفِي حَدِيثِ سُفْيَانَ وَزَيْدِ بْنِ أَبِي أُنَيْسَةَ وَحَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ " فَإِنْ جَاءَ أَحَدٌ يُخْبِرُكَ بِعَدَدِهَا وَوِعَائِهَا وَوِكَائِهَا فَأَعْطِهَا إِيَّاهُ " . وَزَادَ سُفْيَانُ فِي رِوَايَةِ وَكِيعٍ " وَإِلاَّ فَهِيَ كَسَبِيلِ مَالِكَ " . وَفِي رِوَايَةِ ابْنِ نُمَيْرٍ " وَإِلاَّ فَاسْتَمْتِعْ بِهَا " .
قتیبة بن سعید برای ما حدیث کرد، جریر از اعمش برای ما حدیث کرد؛ و ابوبکر بن ابیشیبه برای ما حدیث کرد، وکیع برای ما حدیث کرد؛ و ابن نمیر برای ما حدیث کرد، پدرم برای ما حدیث کرد، همگی از سفیان؛ و محمد بن حاتم برای من حدیث کرد، عبدالله بن جعفر رقّی برای ما حدیث کرد، عبیدالله — یعنی ابن عمرو — از زید بن ابی انیسه برای ما حدیث کرد؛ و عبدالرحمن بن بشر برای من حدیث کرد، بهز برای ما حدیث کرد، حماد بن سلمه برای ما حدیث کرد. همه این راویان از سلمه بن کهیل با همین سند روایت کردهاند، مشابه حدیث شعبه. در روایت همه آنان سه سال ذکر شده است، مگر در حدیث حماد بن سلمه که دو یا سه سال آمده است. در حدیث سفیان، زید بن ابی انیسه و حماد بن سلمه آمده است:
«اگر کسی آمد و تو را از تعداد، ظرف و بند آن آگاه کرد، آن را به او بده.» سفیان در روایت وکیع افزوده است: «وگرنه مانند مال خودت است.» و در روایت ابن نمیر آمده است: «وگرنه از آن بهره ببر.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
مال پیداشده تا زمانی که صاحبش آن را با نشانههای قابلشناسایی مطالبه کند، محفوظ میماند.
کیسه، لفاف یا بستهبندی دیگر و شیوهای که با آن بسته شده است.
تعداد اشیا یا اجزایی که صاحب باید بهدرستی بیان کند.
عالمان کلاسیک از این روایت چنین برداشت کردهاند که مال ارزشمندِ پیداشده باید با دقت توصیف و اعلام شود تا صاحبش بتواند آن را بازشناسد. مدت ذکرشده سه سال است، هرچند در یکی از سندها تعبیر متفاوتِ دو یا سه سال آمده است. توصیفی که نشانههای مشخصی داشته باشد، به تشخیص صاحب واقعی از کسی که بهناحق ادعای مالکیت میکند کمک میکند. مطالب افزوده درباره استفاده یا تملک مال پس از پایان این مدت، در کنار وظیفه احترام به مالکیت صاحب مال بررسی میشوند.
- بهمحض یافتن مال، نشانههای قابلشناسایی آن را یادداشت کنید و پیدا شدنش را به مرجعی مناسب اطلاع دهید.
- مال را فقط به کسی بازگردانید که بتواند نشانههای آن را بهطور قانعکننده بیان کند.
- مال دیگران را مال خود ندانید، حتی اگر صاحبش فوراً پیدا نشود.
این روایت صحیح، دستورهای اصلی درباره اعلام پیدا شدن مال و شناسایی آن را بیان میکند.
Sahih Muslim · #4507 (Sahih)این نسخه همان موضوع را از طریق شُعبه و سَلَمه بن کُهَیل نقل میکند و برای مقایسه با نسخههای این روایت است.
Sahih Muslim · #4498 (Sahih)این روایت نیز به احکام یافتن و اعلام اموال گمشده میپردازد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.