مقدمه · Sahih Muslim

Sahih Muslim، حدیث 4521

روایت‌شده توسط Burayda ibn al-Husayb. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.

Sahih (معتبر)کتاب: مقدمه
صحيح مسلم
چه کسی روایت کرد؟

به روایت Burayda ibn al-Husayb

Sahih (معتبر)

صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته می‌شود.

روایت

متن عربی

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعُ بْنُ الْجَرَّاحِ، عَنْ سُفْيَانَ، ح وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ أَمْلاَهُ عَلَيْنَا إِمْلاَءً ح. وَحَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ هَاشِمٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ، - يَعْنِي ابْنَ مَهْدِيٍّ - حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَمَّرَ أَمِيرًا عَلَى جَيْشٍ أَوْ سَرِيَّةٍ أَوْصَاهُ فِي خَاصَّتِهِ بِتَقْوَى اللَّهِ وَمَنْ مَعَهُ مِنَ الْمُسْلِمِينَ خَيْرًا ثُمَّ قَالَ ‏ "‏ اغْزُوا بِاسْمِ اللَّهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ قَاتِلُوا مَنْ كَفَرَ بِاللَّهِ اغْزُوا وَ لاَ تَغُلُّوا وَلاَ تَغْدِرُوا وَلاَ تَمْثُلُوا وَلاَ تَقْتُلُوا وَلِيدًا وَإِذَا لَقِيتَ عَدُوَّكَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ فَادْعُهُمْ إِلَى ثَلاَثِ خِصَالٍ - أَوْ خِلاَلٍ - فَأَيَّتُهُنَّ مَا أَجَابُوكَ فَاقْبَلْ مِنْهُمْ وَكُفَّ عَنْهُمْ ثُمَّ ادْعُهُمْ إِلَى الإِسْلاَمِ فَإِنْ أَجَابُوكَ فَاقْبَلْ مِنْهُمْ وَكُفَّ عَنْهُمْ ثُمَّ ادْعُهُمْ إِلَى التَّحَوُّلِ مِنْ دَارِهِمْ إِلَى دَارِ الْمُهَاجِرِينَ وَأَخْبِرْهُمْ أَنَّهُمْ إِنْ فَعَلُوا ذَلِكَ فَلَهُمْ مَا لِلْمُهَاجِرِينَ وَعَلَيْهِمْ مَا عَلَى الْمُهَاجِرِينَ فَإِنْ أَبَوْا أَنْ يَتَحَوَّلُوا مِنْهَا فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّهُمْ يَكُونُونَ كَأَعْرَابِ الْمُسْلِمِينَ يَجْرِي عَلَيْهِمْ حُكْمُ اللَّهِ الَّذِي يَجْرِي عَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَلاَ يَكُونُ لَهُمْ فِي الْغَنِيمَةِ وَالْفَىْءِ شَىْءٌ إِلاَّ أَنْ يُجَاهِدُوا مَعَ الْمُسْلِمِينَ فَإِنْ هُمْ أَبَوْا فَسَلْهُمُ الْجِزْيَةَ فَإِنْ هُمْ أَجَابُوكَ فَاقْبَلْ مِنْهُمْ وَكُفَّ عَنْهُمْ فَإِنْ هُمْ أَبَوْا فَاسْتَعِنْ بِاللَّهِ وَقَاتِلْهُمْ ‏.‏ وَإِذَا حَاصَرْتَ أَهْلَ حِصْنٍ فَأَرَادُوكَ أَنْ تَجْعَلَ لَهُمْ ذِمَّةَ اللَّهِ وَذِمَّةَ نَبِيِّهِ فَلاَ تَجْعَلْ لَهُمْ ذِمَّةَ اللَّهِ وَلاَ ذِمَّةَ نَبِيِّهِ وَلَكِنِ اجْعَلْ لَهُمْ ذِمَّتَكَ وَذِمَّةَ أَصْحَابِكَ فَإِنَّكُمْ أَنْ تُخْفِرُوا ذِمَمَكُمْ وَذِمَمَ أَصْحَابِكُمْ أَهْوَنُ مِنْ أَنْ تُخْفِرُوا ذِمَّةَ اللَّهِ وَذِمَّةَ رَسُولِهِ ‏.‏ وَإِذَا حَاصَرْتَ أَهْلَ حِصْنٍ فَأَرَادُوكَ أَنْ تُنْزِلَهُمْ عَلَى حُكْمِ اللَّهِ فَلاَ تُنْزِلْهُمْ عَلَى حُكْمِ اللَّهِ وَلَكِنْ أَنْزِلْهُمْ عَلَى حُكْمِكَ فَإِنَّكَ لاَ تَدْرِي أَتُصِيبُ حُكْمَ اللَّهِ فِيهِمْ أَمْ لاَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ هَذَا أَوْ نَحْوَهُ وَزَادَ إِسْحَاقُ فِي آخِرِ حَدِيثِهِ عَنْ يَحْيَى بْنِ آدَمَ قَالَ فَذَكَرْتُ هَذَا الْحَدِيثَ لِمُقَاتِلِ بْنِ حَيَّانَ - قَالَ يَحْيَى يَعْنِي أَنَّ عَلْقَمَةَ يَقُولُهُ لاِبْنِ حَيَّانَ - فَقَالَ حَدَّثَنِي مُسْلِمُ بْنُ هَيْصَمٍ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ مُقَرِّنٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ ‏.‏

ترجمه

ابوبکر بن ابی‌شیبه به ما حدیث کرد، وکیع بن جراح از سفیان برای ما روایت نمود؛ و اسحاق بن ابراهیم به ما خبر داد، یحیی بن آدم ما را آگاه ساخت، سفیان حدیث کرد و گفت که آن را بر ما املا فرمود؛ و عبدالله بن هاشم - و این لفظ از اوست - برایم بیان کرد، عبدالرحمن (یعنی ابن مهدی) برایم روایت کرد، سفیان از علقمه بن مرثد، از سلیمان بن بریده، از پدرش نقل کرد که رسول خدا ﷺ هرگاه کسی را بر لشکری یا گروهی فرمانده می‌گماشتند، او را به‌ویژه به تقوای الهی و نیکی با مسلمانانی که همراهش بودند توصیه می‌فرمودند. سپس می‌فرمودند:

«به نام خدا و در راه خدا بجنگید. با کسانی که به خدا کفر ورزیده‌اند پیکار کنید. جهاد کنید اما در غنایم خیانت نکنید، عهد نشکنید، اجساد مردگان را مُثله نکنید و کودکی را نکشید. چون با دشمنان مشرک خود روبرو شدید، آنان را به سه خصلت (یا سه گزینه) دعوت کنید؛ هر کدام را پذیرفتند، از ایشان قبول کنید و دست از جنگشان بردارید. سپس آنان را به اسلام دعوت نمایید؛ اگر پاسخ مثبت دادند، بپذیرید و از نبرد با آنان خودداری کنید. آنگاه آنان را به مهاجرت از دیارشان به سرزمین مهاجرین فرا خوانید و به ایشان اطلاع دهید که اگر چنین کنند، حقوق و تکالیفی همچون مهاجرین خواهند داشت. اگر از مهاجرت امتناع ورزیدند، به آنان بگویید که مانند اعرابِ مسلمان خواهند بود و حکم خدا درباره‌شان جاری می‌شود همان‌گونه که بر مؤمنان جاری است، ولی سهمی از غنیمت و فیء نخواهند داشت مگر آنکه در کنار مسلمانان جهاد کنند. اگر از پذیرش اسلام سرباز زدند، از ایشان جزیه مطالببه کنید؛ اگر موافقت کردند، بپذیرید و دست از جنگشان بردارید. و اگر امتناع کردند، از خدا یاری بجویید و با آنان بجنگید.» و چون بر ساکنان دژی محاصره تحمیل کردید و خواستند که پناه خدا و پیامبرش را به ایشان بدهید، پناه خدا و پیامبرش را به آنان مدهید، بلکه پناه خود و یارانتان را به ایشان بدهید؛ زیرا نقض پناه شما و یارانتان سبک‌تر از نقض پناه خدا و رسول اوست. و چون بر ساکنان دژی محاصره تحمیل کردید و خواستند که بر اساس حکم خدا با آنان رفتار کنی، بر حکم خدا تسلیمشان مکن، بلکه بر حکم خودت تسلیمشان ساز؛ زیرا نمی‌دانی که آیا حکم خدا را درباره‌شان درست اجرا خواهی کرد یا خیر.» عبدالرحمن گفت: همین مضمون یا شبیه آن بود. و اسحاق در پایان حدیثش از یحیی بن آدم افزود: این حدیث را برای مقاتل بن حیان بازگو کردم - یحیی می‌گوید یعنی علقمه آن را به ابن حیان می‌گفت - پس او گفت: مسلم بن هیصم از نعمان بن مقرن، و او از پیامبر ﷺ حدیثی مشابه آن برایم روایت کرد.

ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمه‌شده از عربی.

پیام اصلی

El Profeta ﷺ vinculó la guerra con la justicia y la fidelidad.

توضیح واژه‌های دشوار
ghulul

Apropiarse indebidamente o sustraer del botín de guerra.

yizia

Un gravamen histórico que, en determinadas relaciones políticas, pagaban los súbditos no musulmanes a cambio de protección y de quedar exentos del servicio militar.

fay’

Bienes que pasaban a estar bajo la autoridad de la comunidad musulmana sin que hubiera tenido lugar una batalla por ellos.

برداشت‌های عالمان

Los eruditos clásicos deducen de este relato que el comandante de un ejército debe temer a Allah, tratar bien a sus tropas y evitar actos prohibidos, como la traición, la apropiación indebida del botín y la muerte de niños. Las invitaciones a la fe, la emigración y el pago de la yizia pertenecen al contexto político y jurídico histórico de la primera comunidad musulmana; no son una autorización para que los particulares ejerzan violencia. El pasaje sobre la protección también advierte a los dirigentes que no hagan promesas que no puedan cumplir con cuidado ni atribuyan a Allah un juicio basado en su propia opinión.

درس‌هایی برای امروز
  1. Quien ejerce autoridad debe asumir la responsabilidad por el bienestar y la seguridad de quienes están bajo su cargo.
  2. Cumple las promesas y los acuerdos; ofrece protección solo cuando puedas garantizarla de verdad.
  3. No confundas los textos religiosos sobre relaciones bélicas históricas con una autorización para ejercer violencia por cuenta propia.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

هر روز یک حدیث، به زبان خودت

اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه می‌دهد؛ حتی به‌صورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.