Sahih Muslim، حدیث 4568
روایتشده توسط Abu Qatada. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Qatada
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنَا أَبُو الطَّاهِرِ، وَحَرْمَلَةُ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، قَالَ سَمِعْتُ مَالِكَ بْنَ أَنَسٍ، يَقُولُ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ كَثِيرِ بْنِ أَفْلَحَ، عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ، مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ، قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَامَ حُنَيْنٍ فَلَمَّا الْتَقَيْنَا كَانَتْ لِلْمُسْلِمِينَ جَوْلَةٌ . قَالَ فَرَأَيْتُ رَجُلاً مِنَ الْمُشْرِكِينَ قَدْ عَلاَ رَجُلاً مِنَ الْمُسْلِمِينَ فَاسْتَدَرْتُ إِلَيْهِ حَتَّى أَتَيْتُهُ مِنْ وَرَائِهِ فَضَرَبْتُهُ عَلَى حَبْلِ عَاتِقِهِ وَأَقْبَلَ عَلَىَّ فَضَمَّنِي ضَمَّةً وَجَدْتُ مِنْهَا رِيحَ الْمَوْتِ ثُمَّ أَدْرَكَهُ الْمَوْتُ فَأَرْسَلَنِي فَلَحِقْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَقَالَ مَا لِلنَّاسِ فَقُلْتُ أَمْرُ اللَّهِ . ثُمَّ إِنَّ النَّاسَ رَجَعُوا وَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَقَالَ " مَنْ قَتَلَ قَتِيلاً لَهُ عَلَيْهِ بَيِّنَةٌ فَلَهُ سَلَبُهُ " . قَالَ فَقُمْتُ فَقُلْتُ مَنْ يَشْهَدُ لِي ثُمَّ جَلَسْتُ ثُمَّ قَالَ مِثْلَ ذَلِكَ فَقَالَ فَقُمْتُ فَقُلْتُ مَنْ يَشْهَدُ لِي ثُمَّ جَلَسْتُ ثُمَّ قَالَ ذَلِكَ الثَّالِثَةَ فَقُمْتُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا لَكَ يَا أَبَا قَتَادَةَ " . فَقَصَصْتُ عَلَيْهِ الْقِصَّةَ فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ صَدَقَ يَا رَسُولَ اللَّهِ سَلَبُ ذَلِكَ الْقَتِيلِ عِنْدِي فَأَرْضِهِ مِنْ حَقِّهِ . وَقَالَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ لاَهَا اللَّهِ إِذًا لاَ يَعْمِدُ إِلَى أَسَدٍ مِنْ أُسُدِ اللَّهِ يُقَاتِلُ عَنِ اللَّهِ وَعَنْ رَسُولِهِ فَيُعْطِيكَ سَلَبَهُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " صَدَقَ فَأَعْطِهِ إِيَّاهُ " . فَأَعْطَانِي قَالَ فَبِعْتُ الدِّرْعَ فَابْتَعْتُ بِهِ مَخْرَفًا فِي بَنِي سَلِمَةَ فَإِنَّهُ لأَوَّلُ مَالٍ تَأَثَّلْتُهُ فِي الإِسْلاَمِ . وَفِي حَدِيثِ اللَّيْثِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ كَلاَّ لاَ يُعْطِيهِ أُضَيْبِعَ مِنْ قُرَيْشٍ وَيَدَعُ أَسَدًا مِنْ أُسُدِ اللَّهِ . وَفِي حَدِيثِ اللَّيْثِ لأَوَّلُ مَالٍ تَأَثَّلْتُهُ .
ابوالطاهر و حَرمَله برای ما حدیث کردند - و این لفظ از حَرمَله است - عبدالله بن وهب به ما خبر داد و گفت: شنیدم مالک بن انس میگوید: یحیی بن سعید برایم حدیث کرد، از عمر بن کثیر بن افلح، از ابومحمد (مولای ابوقتاده)، از ابوقتاده که گفت: در سال جنگ حنین همراه رسول خدا ﷺ خارج شدیم. وقتی با دشمن روبرو شدیم، مسلمانان ابتدا دچار تزلزل شدند و عقب نشستند. گفت: مردی از مشرکان را دیدم که بر یکی از مسلمانان چیره شده بود؛ پس به سوی او برگشتم تا از پشت سرش به او رسیدم و بر بند شانهاش ضربه زدم. او به طرف من برگشت و چنان مرا در آغوش فشرد که بوی مرگ را حس کردم، سپس مرگ او را فرا رسید و مرا رها کرد. خود را به عمر بن خطاب رساندم که میفرمود:
«مردم را چه شده است؟» گفتم: «این تقدیر الهی است.» سپس مردم بازگشتند و رسول خدا ﷺ نشستند و فرمودند: «هر کس قتیلی را بکشد و دلیل روشنی بر آن داشته باشد، وسایل شخصی (سَلَب) او متعلق به خودش است.» گفت: برخاستم و گفتم: «چه کسی برای من شهادت میدهد؟» سپس نشستم. پیامبر دوباره همان سخن را تکرار کردند؛ باز برخاستم و گفتم: «چه کسی برای من شهادت میدهد؟» و دوباره نشستم. بار سوم نیز همان را فرمودند و من برخاستم. رسول خدا ﷺ فرمودند: «ای ابوقتاده، تو را چه شده است؟» ماجرا را برایشان شرح دادم. مردی از قوم گفت: «ای رسول خدا، او راست میگوید؛ وسایل آن قتیل نزد من است، پس او را از حقش راضی کن.» ابوبکر صدیق گفت: «نه، سوگند به خدا! هرگز چنین نخواهد شد. آیا رسول خدا ﷺ شیرانی از شیران خدا را که در راه خدا و رسولش میجنگند نادیده بگیرند و وسایل او را به تو بدهند؟» رسول خدا ﷺ فرمودند: «او راست گفت، پس آن را به ابوقتاده بده.» و او آن را به من داد. گفت: زره را فروختم و با پول آن باغی در قبیله بنیسلمه خریدم؛ و این نخستین مالی بود که در اسلام اندوختم. در روایت لیث آمده است که ابوبکر گفت: «هرگز! آیا وسایل او را به روباهی کوچک از قریش میدهند و شیری از شیران خدا را رها میکنند؟» و در روایت لیث آمده است: «این نخستین مالی بود که اندوختم.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
Wie een vijand doodde en dit bewees, kreeg diens persoonlijke uitrusting.
Het voorval vond plaats tijdens de veldtocht bij Hunain. Abu Qatada vertelde dat hij een vijand had gedood; de Boodschapper van Allah ﷺ kende hem diens uitrusting toe nadat zijn aanspraak was bevestigd.
Een plaats waar in het achtste jaar na de hidjra een veldslag plaatsvond.
De persoonlijke uitrusting van een gedode vijand, zoals zijn wapenrusting.
Een bevestiging van de aanspraak, bijvoorbeeld door getuigen.
Klassieke geleerden leiden hieruit af dat een aanspraak op de persoonlijke uitrusting van een gedode vijand bewijs vereist en door het bevoegde gezag wordt beoordeeld. De wetscholen bespreken de voorwaarden en de verhouding tot de verdeling van oorlogsbuit verschillend; de overlevering maakt duidelijk dat de aanspraak niet zonder bevestiging wordt toegekend. Abu Bakrs woorden benadrukken bovendien dat rechtvaardigheid betekent dat de aanspraak van de strijder wordt erkend.
- Onderbouw een aanspraak met controleerbare feiten en laat een bevoegde instantie erover beslissen.
- Behandel andermans rechten zorgvuldig, ook wanneer de verdeling van bezit ter discussie staat.
- Spreek op voor rechtvaardigheid zonder iemand te vernederen of diens afkomst als argument te gebruiken.
Deze Sahih-overlevering uit hetzelfde hoofdstuk behandelt de toekenning van de persoonlijke uitrusting van een gedode vijand.
Sahih Muslim · #4567 (Sahih)Deze versie deelt de overleveringslijn en beschrijft Abu Qatada’s aanspraak op de uitrusting.
Sahih Muslim · #4569 (Sahih)Deze overlevering behandelt de verdeling van buit en biedt bredere context bij de regels rond aanspraken.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.