Sahih Muslim، حدیث 4650
روایتشده توسط Abdullah ibn Masud. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Masud
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ الْمُثَنَّى - قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا إِسْحَاقَ، يُحَدِّثُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ بَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَاجِدٌ وَحَوْلَهُ نَاسٌ مِنْ قُرَيْشٍ إِذْ جَاءَ عُقْبَةُ بْنُ أَبِي مُعَيْطٍ بِسَلاَ جَزُورٍ فَقَذَفَهُ عَلَى ظَهْرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ يَرْفَعْ رَأْسَهُ فَجَاءَتْ فَاطِمَةُ فَأَخَذَتْهُ عَنْ ظَهْرِهِ وَدَعَتْ عَلَى مَنْ صَنَعَ ذَلِكَ فَقَالَ " اللَّهُمَّ عَلَيْكَ الْمَلأَ مِنْ قُرَيْشٍ أَبَا جَهْلِ بْنَ هِشَامٍ وَعُتْبَةَ بْنَ رَبِيعَةَ وَعُقْبَةَ بْنَ أَبِي مُعَيْطٍ وَشَيْبَةَ بْنَ رَبِيعَةَ وَأُمَيَّةَ بْنَ خَلَفٍ أَوْ أُبَىَّ بْنَ خَلَفٍ " . شُعْبَةُ الشَّاكُّ قَالَ فَلَقَدْ رَأَيْتُهُمْ قُتِلُوا يَوْمَ بَدْرٍ فَأُلْقُوا فِي بِئْرٍ غَيْرَ أَنَّ أُمَيَّةَ أَوْ أُبَيًّا تَقَطَّعَتْ أَوْصَالُهُ فَلَمْ يُلْقَ فِي الْبِئْرِ .
محمد بن مثَنّی و محمد بن بَشّار برای ما حدیث کردند — این لفظ از ابن مثَنّی است — هر دو گفتند: محمد بن جعفر برای ما حدیث کرد، شُعبه برای ما حدیث کرد، او گفت: شنیدم ابواسحاق از عمرو بن میمون، و او از عبدالله روایت میکند که گفت: در حالی که رسول الله ﷺ در سجده بودند و گروهی از قریش پیرامون ایشان بودند، عُقبه بن ابیمُعیط جنین شتری آورد و آن را بر پشت رسول الله ﷺ انداخت. ایشان سر برنداشتند تا اینکه فاطمه آمد و آن را از پشت ایشان برداشت و بر کسی که این کار را کرده بود نفرین کرد. سپس فرمودند:
«بار خدایا! بر این گروه از بزرگان قریش عذاب نازل کن: ابوجهل بن هشام، عُتبه بن ربیعه، عقبه بن ابیمعیط، شیبه بن ربیعه، و اُمَیّه بن خَلَف یا اُبَیّ بن خَلَف.» (شعبه در نام آخر شک دارد). راوی گفت: «من همه آنان را دیدم که در روز بدر کشته شدند و اجسادشان در چاهی انداخته شد، جز امیه یا ابی که بدنش تکهتکه شده بود و در چاه انداخته نشد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ تمسخر را شکیبانه تحمل کرد و از الله خواست عدالت را برقرار کند.
این روایت رویدادی مشخص در مکه را شرح میدهد: هنگام نماز، عُقبه بن ابیمُعَیط احشای شتر را بر پشت پیامبر ﷺ انداخت. فاطمه آن را برداشت و پیامبر ﷺ سپس از الله خواست با سران نامبردهٔ قریش به عدالت رفتار کند.
فرود آمدن برای نماز، بهگونهای که پیشانی به زمین میرسد.
اندامهای درونی حیوان؛ آلوده کردن کسی به آن برای تحقیر او بود.
محل نبرد مشهور میان مسلمانان و قریش.
شارحانی چون نووی اشاره میکنند که پیامبر ﷺ هنگام تحقیر شدن شکیبایی کرد و بهجای انتقامگرفتن، از الله خواست عدالت را برقرار کند. این روایت همچنین فضیلت یاری فاطمه به پدرش را نشان میدهد. یادکرد سران قریش و سرنوشت آنان در بدر تأکید میکند که قدرت و ستم، کسی را از داوری الله در امان نمیدارد.
- در عبادت پایدار بمانید، حتی اگر دیگران شما را مسخره کنند یا مانع شما شوند.
- وقتی کسی تحقیر میشود، برای کمک به او اقدام کنید: فاطمه آلودگی را از پشت پیامبر ﷺ برداشت.
- داوری و انتقام را به الله واگذار کنید و ستم را بهانهای برای انتقامجویی شخصی قرار ندهید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.