Sahih Muslim، حدیث 4656
روایتشده توسط Jundub. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Jundub
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ، أَنَّهُ سَمِعَ جُنْدُبًا، يَقُولُ أَبْطَأَ جِبْرِيلُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ الْمُشْرِكُونَ قَدْ وُدِّعَ مُحَمَّدٌ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَالضُّحَى * وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَى * مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَى}
اسحاق بن ابراهیم برای ما حدیث کرد، سفیان از اسود بن قیس خبر داد که او جندب را شنید که میگفت: جبرئیل در آمدن نزد رسول الله ﷺ تأخیر کرد، پس مشرکان گفتند:
«محمد رها شده است.» آنگاه خداوند عزوجل این آیات را نازل فرمود: {سوگند به روشنایی روز، * و شب آنگاه که آرام گیرد، * که پروردگارت تو را رها نکرده و بر تو خشم نگرفته است.}
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
الله به پیامبر ﷺ اطمینان داد که او را رها نکرده و از خود نرانده است.
وقتی وحی مدتی قطع شد، مشرکان ادعا کردند که الله پیامبر ﷺ را رها کرده است. در پی آن، الله آیات سورهٔ ضحی را نازل کرد.
فرشتهای که وحی الله را به پیامبران میرساند.
کسانی که در کنار الله معبودهای دیگری را میپرستیدند.
الله پیامبر ﷺ را از خود نرانده بود و نعمتش را از او دریغ نکرده بود.
دانشمندان کلاسیک، از جمله نووی، این روایت را با آیات سورهٔ ضحی مرتبط میدانند: وقفهای موقت در وحی به این معنا نبود که الله پیامبرش ﷺ را رها کرده است. این آیات توجه الله را نشان میدهند و هنگام سختی مایهٔ آرامشاند. از این روایت حکم فقهی ویژهای برای چهار مذهب فقهی به دست نمیآید، اما یک اصل ایمانی از آن فهمیده میشود: توجه الله را صرفاً بر پایهٔ سکوت یا دشواری موقت ارزیابی نکنید.
- مبادا دورهای از سکوت یا دشواری تو را به این نتیجه برساند که الله رهایت کرده است؛ به دعا ادامه بده و به او توکل کن.
- بر پایهٔ شایعات یا سخنان تمسخرآمیز دیگران زود قضاوت نکن؛ در پی دانش معتبر باش.
- با سخنان صادقانه به کسی که دلسرد شده آرامش بده و رحمت الله را به او یادآوری کن.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.