Sahih Muslim، حدیث 4776
روایتشده توسط Abdullah ibn Amr ibn al-As. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Amr ibn al-As
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ، زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ رَبِّ الْكَعْبَةِ، قَالَ دَخَلْتُ الْمَسْجِدَ فَإِذَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ جَالِسٌ فِي ظِلِّ الْكَعْبَةِ وَالنَّاسُ مُجْتَمِعُونَ عَلَيْهِ فَأَتَيْتُهُمْ فَجَلَسْتُ إِلَيْهِ فَقَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ فَنَزَلْنَا مَنْزِلاً فَمِنَّا مَنْ يُصْلِحُ خِبَاءَهُ وَمِنَّا مَنْ يَنْتَضِلُ وَمِنَّا مَنْ هُوَ فِي جَشَرِهِ إِذْ نَادَى مُنَادِي رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الصَّلاَةَ جَامِعَةً . فَاجْتَمَعْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " إِنَّهُ لَمْ يَكُنْ نَبِيٌّ قَبْلِي إِلاَّ كَانَ حَقًّا عَلَيْهِ أَنْ يَدُلَّ أُمَّتَهُ عَلَى خَيْرِ مَا يَعْلَمُهُ لَهُمْ وَيُنْذِرَهُمْ شَرَّ مَا يَعْلَمُهُ لَهُمْ وَإِنَّ أُمَّتَكُمْ هَذِهِ جُعِلَ عَافِيَتُهَا فِي أَوَّلِهَا وَسَيُصِيبُ آخِرَهَا بَلاَءٌ وَأُمُورٌ تُنْكِرُونَهَا وَتَجِيءُ فِتْنَةٌ فَيُرَقِّقُ بَعْضُهَا بَعْضًا وَتَجِيءُ الْفِتْنَةُ فَيَقُولُ الْمُؤْمِنُ هَذِهِ مُهْلِكَتِي . ثُمَّ تَنْكَشِفُ وَتَجِيءُ الْفِتْنَةُ فَيَقُولُ الْمُؤْمِنُ هَذِهِ هَذِهِ . فَمَنْ أَحَبَّ أَنْ يُزَحْزَحَ عَنِ النَّارِ وَيَدْخُلَ الْجَنَّةَ فَلْتَأْتِهِ مَنِيَّتُهُ وَهُوَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَلْيَأْتِ إِلَى النَّاسِ الَّذِي يُحِبُّ أَنْ يُؤْتَى إِلَيْهِ وَمَنْ بَايَعَ إِمَامًا فَأَعْطَاهُ صَفْقَةَ يَدِهِ وَثَمَرَةَ قَلْبِهِ فَلْيُطِعْهُ إِنِ اسْتَطَاعَ فَإِنْ جَاءَ آخَرُ يُنَازِعُهُ فَاضْرِبُوا عُنُقَ الآخَرِ " . فَدَنَوْتُ مِنْهُ فَقُلْتُ لَهُ أَنْشُدُكَ اللَّهَ آنْتَ سَمِعْتَ هَذَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَهْوَى إِلَى أُذُنَيْهِ وَقَلْبِهِ بِيَدَيْهِ وَقَالَ سَمِعَتْهُ أُذُنَاىَ وَوَعَاهُ قَلْبِي . فَقُلْتُ لَهُ هَذَا ابْنُ عَمِّكَ مُعَاوِيَةُ يَأْمُرُنَا أَنْ نَأْكُلَ أَمْوَالَنَا بَيْنَنَا بِالْبَاطِلِ وَنَقْتُلَ أَنْفُسَنَا وَاللَّهُ يَقُولُ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تَأْكُلُوا أَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ إِلاَّ أَنْ تَكُونَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِنْكُمْ وَلاَ تَقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ إِنَّ اللَّهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيمًا} قَالَ فَسَكَتَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ أَطِعْهُ فِي طَاعَةِ اللَّهِ وَاعْصِهِ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ .
زُهَیر بن حَرب و اسحاق بن ابراهیم برای ما حدیث نقل کردند؛ اسحاق گفت که به ما خبر داده شد و زُهَیر گفت که جَریر از اَعْمَش، او از زید بن وَهْب، و او از عبدالرحمن بن عبد رب الکعبة روایت کرده است که گفت: وارد مسجد شدم و دیدم عبدالله بن عمرو بن عاص در سایه کعبه نشسته و مردم گرد او جمع شدهاند. نزد آنان رفتم و کنار او نشستم. او فرمود: ما همراه رسول خدا ﷺ در سفری بودیم و در منزلی فرود آمدیم. برخی از ما مشغول تعمیر خیمههای خود بودند، برخی تیراندازی میکردند و برخی دیگر دامهایشان را در چراگاه رها کرده بودند که ناگهان منادیِ رسول خدا ﷺ ندا داد:
«نماز جماعت!» پس نزد رسول خدا ﷺ جمع شدیم و ایشان فرمودند: «هیچ پیامبری پیش از من نبود مگر اینکه بر او واجب بود امتش را به آنچه برایشان خیر میدانست راهنمایی کند و از آنچه شر میدانست برحذر دارد. اما این امت شما، عافیت و سلامت آن در آغاز کارش قرار داده شده است و در پایان کارش دچار بلاها و اموری خواهد شد که آنها را انکار میکنید. فتنههایی پیاپی میآیند که هر یک دیگری را کوچک جلوه میدهد. چون فتنهای روی دهد، مؤمن میگوید: این هلاکت من است؛ سپس برطرف میشود. دوباره فتنهای میآید و مؤمن میگوید: همین است، همین است! پس هر کس دوست دارد از آتش دور بماند و وارد بهشت شود، مرگش باید در حالی فرا رسد که به الله و روز جزا ایمان داشته باشد و با مردم چنان رفتار کند که دوست دارد با او رفتار شود. و هر کس با امامی بیعت کرد و دست و دلش را به او سپرد، تا جایی که توان دارد از او اطاعت کند. اگر کسی دیگر برخاست و با او ستیز کرد، گردن آن دیگری را بزنید.» من به او نزدیک شدم و گفتم: تو را به الله قسم میدهم، آیا این سخن را از رسول خدا ﷺ شنیدهای؟ او با دو دستش به گوشها و قلبش اشاره کرد و گفت: گوشهایم شنید و قلبم حفظ کرد. گفتم: پسرعمویت معاویه به ما دستور میدهد که اموالمان را به باطل میان خود بخوریم و یکدیگر را بکشیم، در حالی که الله میفرماید: {ای کسانی که ایمان آوردهاید، اموال یکدیگر را به باطل مخورید مگر اینکه تجارتی با رضایت متقابل میان شما باشد، و خودکشی نکنید؛ همانا الله نسبت به شما رحیم است}. او لحظهای سکوت کرد و سپس گفت: در طاعت الله از او اطاعت کن و در معصیت الله نافرمانیاش نما.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
بر ایمان، عدالت و اطاعت در چارچوب حدود الله پایدار بمانید.
آزمون یا ناآرامیای که ایمان، جامعه یا تمایز میان حق و باطل را به چالش میکشد.
در اینجا: رهبر شناختهشدهای که با او بیعت شده است.
پیمانی برای وفاداری و حمایت از یک رهبر که با دست و با صداقت قلبی انجام میشود.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که مسلمان در امور مشروع از رهبر خود اطاعت میکند، اما در گناه از کسی اطاعت نمیکند. جمله پایانی این مرز را روشن میسازد. روایت همچنین تأکید میکند که ایمان، روز قیامت و قاعده طلایی ــ با دیگران همانگونه رفتار کردن که دوست دارید با شما رفتار شود ــ در دوران ناآرامی راهنما هستند. بخش مربوط به دفع ادعای قدرتِ رقیب، درباره نظم سیاسی است و به افراد بهعنوان مجوزی برای خشونت واگذار نشده است؛ اجرای آن به مراجع ذیصلاح و چارچوب فقهی مربوط است.
- با دیگران عادلانه و محترمانه رفتار کنید، همانگونه که دوست دارید با شما رفتار شود.
- از فرمان مشروع رهبر پیروی کنید، اما با آرامش و پایبندی اصولی از مشارکت در گناه یا بیعدالتی خودداری کنید.
- نگذارید ناآرامی بر ایمان و داوری شما چیره شود: دانش بجویید، عدالت را پاس بدارید و از خشونت خودسرانه بپرهیزید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.