Sahih Muslim، حدیث 4793
روایتشده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از مسلم تا نَافِعٍ
- 1عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّآن را به مسلم روایت کرد
- 2أَبِي
- 3عَاصِمٌ
- 4زَيْدِ بْنِ مُحَمَّدٍ
- 5نَافِعٍ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است. صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا عَاصِمٌ، - وَهُوَ ابْنُ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدٍ - عَنْ زَيْدِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ نَافِعٍ، قَالَ جَاءَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُطِيعٍ حِينَ كَانَ مِنْ أَمْرِ الْحَرَّةِ مَا كَانَ زَمَنَ يَزِيدَ بْنِ مُعَاوِيَةَ فَقَالَ اطْرَحُوا لأَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ وِسَادَةً فَقَالَ إِنِّي لَمْ آتِكَ لأَجْلِسَ أَتَيْتُكَ لأُحَدِّثَكَ حَدِيثًا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُهُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ خَلَعَ يَدًا مِنْ طَاعَةٍ لَقِيَ اللَّهَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ لاَ حُجَّةَ لَهُ وَمَنْ مَاتَ وَلَيْسَ فِي عُنُقِهِ بَيْعَةٌ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً " .
عبیدالله بن معاذ عنبری به ما حدیث کرد، پدرم به ما حدیث کرد، عاصم — که پسر محمد بن زید است — از زید بن محمد، از نافع روایت کرد. او گفت: در ماجرای حرّه در زمان یزید بن معاویه، عبدالله بن عمر نزد عبدالله بن مطیع آمد. ابن مطیع گفت:
«برای ابوعبدالرحمن بالشی بگسترانید.» او فرمود: «من برای نشستن نزد تو نیامدهام، بلکه آمدهام تا حدیثی را برایت بازگو کنم که از رسول خدا ﷺ شنیدهام. من از رسول خدا ﷺ شنیدم که فرمودند: هر کس دست از اطاعت (از حاکم) بردارد، روز قیامت بدون هیچ حجت و استدلالی با خداوند ملاقات خواهد کرد؛ و هر کس بمیرد در حالی که بیعتی بر گردن نداشته باشد، به مرگ جاهلیت مرده است.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
مسلمان به اطاعت مشروع پایبند میماند و از وحدت پاسداری میکند.
عبدالله بن عمر در جریان رویدادهای حَرّه، در روزگار یزید بن معاویه، عبدالله بن مطیع را مخاطب قرار داد. متن میگوید او آمده بود تا این سخن پیامبر ﷺ را دربارهٔ اطاعت و بیعت به او برساند.
مکانی نزدیک مدینه که در روزگار یزید بن معاویه صحنهٔ رویدادهای خشونتبار بود.
پیمان وفاداری به زمامداری و جماعت، در چارچوب اطاعت از خدا.
وضعیت نادانی و تفرقه پیش از اسلام؛ در اینجا هشداری جدی دربارهٔ مردن بدون پیوند با جماعت است.
شارحان کلاسیک، از جمله امام نووی، توضیح میدهند که این هشدار دربارهٔ ترک اطاعت از زمامداری و ازهمگسیختن جماعت است. اطاعت در نافرمانی از خدا جایز نیست؛ قاعدهٔ نبوی این است که در نافرمانی از آفریدگار، از هیچ آفریدهای اطاعت نمیشود. بنابراین، متن به وفاداری و وحدت اجتماعی فرامیخواند، نه تأیید ستم یا پیروی از فرمان گناهآلود.
- در حفظ وحدت جماعت بکوشید و از دعوتهای شتابزده به شورش یا تفرقه بپرهیزید.
- در امور مشروع از زمامداری اطاعت کنید، اما فرمانی را که متضمن نافرمانی از خداست دنبال نکنید.
- در اختلافها از دانش عالمان مورد اعتماد بهره بگیرید و با احتیاط رفتار کنید؛ خشونت یا اتهامهای بیاساس را دامن نزنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.