Sahih Muslim، حدیث 482
روایتشده توسط Abu Huraira and Hudhaifa. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Huraira and Hudhaifa
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ طَرِيفِ بْنِ خَلِيفَةَ الْبَجَلِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مَالِكٍ الأَشْجَعِيُّ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، وَأَبُو مَالِكٍ عَنْ رِبْعِيٍّ، عَنْ حُذَيْفَةَ، قَالاَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَجْمَعُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى النَّاسَ فَيَقُومُ الْمُؤْمِنُونَ حَتَّى تُزْلَفَ لَهُمُ الْجَنَّةُ فَيَأْتُونَ آدَمَ فَيَقُولُونَ يَا أَبَانَا اسْتَفْتِحْ لَنَا الْجَنَّةَ . فَيَقُولُ وَهَلْ أَخْرَجَكُمْ مِنَ الْجَنَّةِ إِلاَّ خَطِيئَةُ أَبِيكُمْ آدَمَ لَسْتُ بِصَاحِبِ ذَلِكَ اذْهَبُوا إِلَى ابْنِي إِبْرَاهِيمَ خَلِيلِ اللَّهِ - قَالَ - فَيَقُولُ إِبْرَاهِيمُ لَسْتُ بِصَاحِبِ ذَلِكَ إِنَّمَا كُنْتُ خَلِيلاً مِنْ وَرَاءَ وَرَاءَ اعْمِدُوا إِلَى مُوسَى صلى الله عليه وسلم الَّذِي كَلَّمَهُ اللَّهُ تَكْلِيمًا . فَيَأْتُونَ مُوسَى صلى الله عليه وسلم فَيَقُولُ لَسْتُ بِصَاحِبِ ذَلِكَ اذْهَبُوا إِلَى عِيسَى كَلِمَةِ اللَّهِ وَرُوحِهِ . فَيَقُولُ عِيسَى صلى الله عليه وسلم لَسْتُ بِصَاحِبِ ذَلِكَ . فَيَأْتُونَ مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم فَيَقُومُ فَيُؤْذَنُ لَهُ وَتُرْسَلُ الأَمَانَةُ وَالرَّحِمُ فَتَقُومَانِ جَنَبَتَىِ الصِّرَاطِ يَمِينًا وَشِمَالاً فَيَمُرُّ أَوَّلُكُمْ كَالْبَرْقِ " . قَالَ قُلْتُ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي أَىُّ شَىْءٍ كَمَرِّ الْبَرْقِ قَالَ " أَلَمْ تَرَوْا إِلَى الْبَرْقِ كَيْفَ يَمُرُّ وَيَرْجِعُ فِي طَرْفَةِ يْنٍ ثُمَّ كَمَرِّ الرِّيحِ ثُمَّ كَمَرِّ الطَّيْرِ وَشَدِّ الرِّجَالِ تَجْرِي بِهِمْ أَعْمَالُهُمْ وَنَبِيُّكُمْ قَائِمٌ عَلَى الصِّرَاطِ يَقُولُ رَبِّ سَلِّمْ سَلِّمْ حَتَّى تَعْجِزَ أَعْمَالُ الْعِبَادِ حَتَّى يَجِيءَ الرَّجُلُ فَلاَ يَسْتَطِيعُ السَّيْرَ إِلاَّ زَحْفًا - قَالَ - وَفِي حَافَتَىِ الصِّرَاطِ كَلاَلِيبُ مُعَلَّقَةٌ مَأْمُورَةٌ بِأَخْذِ مَنْ أُمِرَتْ بِهِ فَمَخْدُوشٌ نَاجٍ وَمَكْدُوسٌ فِي النَّارِ " . وَالَّذِي نَفْسُ أَبِي هُرَيْرَةَ بِيَدِهِ إِنَّ قَعْرَ جَهَنَّمَ لَسَبْعُونَ خَرِيفًا .
محمد بن طریف بن خلیفه بجلی به ما حدیث کرد، محمد بن فضیل به ما حدیث کرد، ابومالک اشجعی از ابوحازم، او از ابوهُریره و ابومالک از رِبعی، او از حذیفه روایت کردند که هر دو گفتند: رسول الله ﷺ فرمودند:
«الله تبارک و تعالی مردم را گرد میآورد، آنگاه مؤمنان میایستند تا اینکه بهشت به آنان نزدیک گردانیده شود. سپس نزد آدم میآیند و میگویند: ای پدر ما، در بهشت را برایمان بگشای. او میگوید: آیا چیزی جز گناه پدرتان آدم شما را از بهشت بیرون نکرد؟ من شایسته این کار نیستم؛ نزد پسرم ابراهیم، خلیل الله بروید.» پیامبر فرمودند: «ابراهیم میگوید: من شایسته این کار نیستم، من تنها خلیلی از دور بودم. نزد موسی بروید که الله با او مستقیماً سخن گفت.» نزد موسی میآیند، اما او میگوید: من شایسته این کار نیستم؛ نزد عیسی، کلمة الله و روح او بروید. عیسی میگوید: من شایسته این کار نیستم. سپس نزد محمد ﷺ میآیند، ایشان برمیخیزند و به ایشان اجازه داده میشود. امانت و رحم فرستاده میشوند و در دو سوی صراط، راست و چپ میایستند. نخستین نفر از شما همچون برق عبور میکند.» راوی گفت: عرض کردم: پدر و مادرم فدایت باد، منظور از عبور مانند برق چیست؟ فرمودند: «آیا ندیدهاید که برق چگونه در یک چشم بر هم زدن میآید و بازمیگردد؟ سپس برخی همچون باد، سپس همچون پرنده عبور میکنند و سرعت هر کس مطابق اعمال اوست. پیامبرتان بر روی صراط ایستاده و میفرماید: پروردگارا، نجات ده! نجات ده! تا اینکه توان اعمال بندگان ناتوان گردد، تا مردی بیاید که جز خزیدن نتواند حرکت کند.» فرمودند: «در دو طرف صراط قلابهایی آویزان است که مأمور به گرفتن کسانی هستند که دستور داده شدهاند. برخی خراشیده ولی نجاتیافتهاند و برخی در آتش انباشته میشوند.» قسم به آنکه جان ابوهُریره در دست اوست، ژرفای جهنم هفتاد سال راه است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
در روز قیامت، ایمان و کردار انسان در گذر از صراط نقش دارند.
پل یا گذرگاهی بر فراز جهنم که مردم در روز قیامت از آن عبور میکنند.
مسئولیت سپردهشده به انسان و قابلاعتماد بودن در ادای آن.
خویشاوندی نسبی و وظایفی که انسان در برابر خانوادهاش دارد.
عالمان کلاسیک از این روایت چنین فهمیدهاند که صراط و رویدادهای روز قیامت، همانگونه که در وحی آمدهاند، حقیقت دارند. سرعت عبور با اعمال هر شخص ارتباط دارد، اما نجات در نهایت به خداوند وابسته است. شفاعت محمد ﷺ با اجازه خداوند انجام میشود. همچنین یادکرد امانت و رحم بر اهمیت امانتداری در امور سپردهشده و حفظ پیوندهای خویشاوندی تأکید دارد. چهار مذهب فقهی اهلسنت از این توصیف حکم عملی متفاوتی استنباط نمیکنند؛ همگی بر وجوب کلی اطاعت از خداوند و رعایت حقوق مردم تأکید دارند.
- امروز به مسئولیتهای سپردهشدهات عمل کن، حتی اگر کسی بر تو نظارت نمیکند.
- پیوندهای خانوادگی را با احترام حفظ کن و اگر اختلافی پیش آمده، برای آشتی بکوش.
- کارهای نیک را خالصانه انجام بده و از خداوند پایداری و نجات بخواه.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.