Sahih Muslim، حدیث 4844
روایتشده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Umar
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَمُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنِ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ، ح وَحَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ هِشَامٍ، وَأَبُو الرَّبِيعِ، وَأَبُو كَامِلٍ قَالُوا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، - وَهُوَ ابْنُ زَيْدٍ - عَنْ أَيُّوبَ، ح وَحَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ أَيُّوبَ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي ح، وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، - وَهُوَ الْقَطَّانُ - جَمِيعًا عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، ح وَحَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، وَأَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ، ح وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، ح وَحَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الأَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي أُسَامَةُ، - يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ - كُلُّ هَؤُلاَءِ عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، بِمَعْنَى حَدِيثِ مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ، . وَزَادَ فِي حَدِيثِ أَيُّوبَ مِنْ رِوَايَةِ حَمَّادٍ وَابْنِ عُلَيَّةَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ فَجِئْتُ سَابِقًا فَطَفَّفَ بِي الْفَرَسُ الْمَسْجِدَ .
به ما حدیث کردند یحیی بن یحیی، محمد بن رُمح و قتیبة بن سعید، از لیث بن سعد؛ و به ما حدیث کردند خَلَف بن هشام، ابوالربیع و ابوکامل، گفتند: به ما حدیث کرد حمّاد — که پسر زید است — از ایّوب؛ و به ما حدیث کرد زهیر بن حرب، به ما حدیث کرد اسماعیل، از ایّوب؛ و به ما حدیث کرد ابن نمیر، به ما حدیث کرد پدرم؛ و به ما حدیث کرد ابوبکر بن ابیشیبه، به ما حدیث کرد ابواسامة؛ و به ما حدیث کردند محمد بن مثَنّی و عبیدالله بن سعید، هر دو گفتند: به ما حدیث کرد یحیی — که قطّان است — همگی از عبیدالله؛ و به من حدیث کرد علی بن حُجر، احمد بن عَبده و ابن ابیعمر، گفتند: به ما حدیث کرد سفیان، از اسماعیل بن امیّه؛ و به من حدیث کرد محمد بن رافع، به ما حدیث کرد عبدالرزّاق، به ما خبر داد ابن جریج، به من خبر داد موسی بن عقبه؛ و به ما حدیث کرد هارون بن سعید اَیلی، به ما حدیث کرد ابن وهب، به من خبر داد اسامة — یعنی پسر زید — همه این راویان از نافع، او از ابن عمر، با همان مضمون حدیث مالک از نافع روایت کردهاند. و در حدیث ایّوب از روایت حمّاد و ابن عُلیّه افزوده شده است: عبدالله گفت: «من پیشتر رسیدم و اسبم مرا با خود به درون مسجد جهاند.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
ابن عمر روایت میکند که هنگام مسابقهٔ اسبدوانی، سوار بر اسبش وارد مسجد شد.
رقابتی که در آن سوارکاران میکوشند زودتر از دیگران به خط پایان برسند.
ابن عمر توصیف میکند که وقتی نخستین نفر رسید، اسبش همراه او به داخل مسجد پرید.
عالمان این افزوده را در شمار روایتهای مربوط به مسابقههای اسبی قرار میدهند که پیامبر ﷺ برگزار میکرد. از آن چنین برداشت میکنند که برگزاری مسابقه و سرگرمیِ مجاز میتواند جایز باشد. این افزوده آنچه را در جریان مسابقه رخ داد توصیف میکند؛ اما دستور کلی برای وارد کردن حیوانات به مسجد نیست. همچنین مسابقهها باید از شرطبندیِ ممنوع خالی باشند و نباید موجب غفلت از نماز یا تضییع حقوق دیگران شوند.
- سرگرمیای را انتخاب کنید که توان جسمی و مهارتهایتان را تقویت کند و در چارچوب حدود اسلامی باشد.
- در مسابقهها ایمنی، قوانین منصفانه و احترام به نماز و فضاهای مشترک را رعایت کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.