Sahih Muslim، حدیث 4972
روایتشده توسط Adi ibn Hatim. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Adi ibn Hatim
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أُرْسِلُ الْكِلاَبَ الْمُعَلَّمَةَ فَيُمْسِكْنَ عَلَىَّ وَأَذْكُرُ اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهِ فَقَالَ " إِذَا أَرْسَلْتَ كَلْبَكَ الْمُعَلَّمَ وَذَكَرْتَ اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهِ فَكُلْ " . قُلْتُ وَإِنْ قَتَلْنَ قَالَ " وَإِنْ قَتَلْنَ مَا لَمْ يَشْرَكْهَا كَلْبٌ لَيْسَ مَعَهَا " . قُلْتُ لَهُ فَإِنِّي أَرْمِي بِالْمِعْرَاضِ الصَّيْدَ فَأُصِيبُ فَقَالَ " إِذَا رَمَيْتَ بِالْمِعْرَاضِ فَخَزَقَ فَكُلْهُ وَإِنْ أَصَابَهُ بِعَرْضِهِ فَلاَ تَأْكُلْهُ " .
اسحاق بن ابراهیم حنظلی به ما حدیث کرد، جریر به ما خبر داد، از منصور، از ابراهیم، از همام بن حارث، از عدی بن حاتم که گفت: گفتم:
«ای رسول خدا! من سگهای آموزشدیده را رها میکنم و آنها برایم شکار را نگه میدارند و من نام الله را بر آن ذکر میکنم.» پس ایشان ﷺ فرمودند: «هرگاه سگ آموزشدیدهات را رها کردی و نام الله را بر آن بردی، بخور.» گفتم: «حتی اگر شکار را بکشند؟» فرمودند: «حتی اگر بکشند، مادامی که سگ دیگری که تو رها نکردهای با آنها شریک نشده باشد.» به ایشان گفتم: «من با معراض (تیر پهن و کند) شکار میکنم و به هدف میخورد.» پس فرمودند: «هرگاه با معراض پرتاب کردی و شکار را سوراخ کرد، بخور؛ اما اگر با پهنای آن اصابت کرد، مخور.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
شکارِ بهدستآمده با سگ شکاریِ آموزشدیده یا تیری که بدن شکار را میشکافد، حلال است.
سگی که برای گرفتن شکار آموزش دیده و از راهنمایی صاحبش پیروی میکند.
ابزار سنگین شکار با پهلویی پهن؛ شکار زمانی حلال است که ابزار بدنش را بشکافد، نه آنکه فقط بر اثر ضربهٔ آن بمیرد.
عالمان نتیجه گرفتهاند که شکارچی هنگام فرستادن سگ آموزشدیده نام خدا را بر زبان میآورد. اگر آن سگ شکار را بگیرد، خوردن آن جایز است، حتی اگر حیوان بر اثر گازگرفتن بمیرد؛ به شرط آنکه سگ دیگری که به شکار فرستاده نشده در گرفتن آن دخالت نداشته باشد. دربارهٔ مِعراض، میان شکافتن بدن و کشتن با ضربهٔ کُند تمایز است. مذاهب فقهی شرایط تکمیلی مربوط به آموزش سگ، نام بردن از خدا و تردید دربارهٔ علت مرگ را نیز بررسی میکنند؛ این روایت مبنایی مهم در این بحث است.
- هنگام فرستادن سگ شکاریِ آموزشدیده نام خدا را ببرید.
- اگر سگی که به شکار فرستاده نشده در گرفتن شکار دخالت داشته است، آن را نخورید.
- در استفاده از ابزار شکار، میان شکافتن بدن و کشتن با ضربهٔ کُند فرق بگذارید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.