Sahih Muslim، حدیث 4999
روایتشده توسط Jabir ibn Abdullah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Jabir ibn Abdullah
صحيح مسلم در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْجَبَّارِ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ سَمِعَ عَمْرٌو، جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُ بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَنَحْنُ ثَلاَثُمِائَةِ رَاكِبٍ وَأَمِيرُنَا أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْجَرَّاحِ نَرْصُدُ عِيرًا لِقُرَيْشٍ فَأَقَمْنَا بِالسَّاحِلِ نِصْفَ شَهْرٍ فَأَصَابَنَا جُوعٌ شَدِيدٌ حَتَّى أَكَلْنَا الْخَبَطَ فَسُمِّيَ جَيْشَ الْخَبَطِ فَأَلْقَى لَنَا الْبَحْرُ دَابَّةً يُقَالُ لَهَا الْعَنْبَرُ فَأَكَلْنَا مِنْهَا نِصْفَ شَهْرٍ وَادَّهَنَّا مِنْ وَدَكِهَا حَتَّى ثَابَتْ أَجْسَامُنَا - قَالَ - فَأَخَذَ أَبُو عُبَيْدَةَ ضِلَعًا مِنْ أَضْلاَعِهِ فَنَصَبَهُ ثُمَّ نَظَرَ إِلَى أَطْوَلِ رَجُلٍ فِي الْجَيْشِ وَأَطْوَلِ جَمَلٍ فَحَمَلَهُ عَلَيْهِ فَمَرَّ تَحْتَهُ قَالَ وَجَلَسَ فِي حَجَاجِ عَيْنِهِ نَفَرٌ قَالَ وَأَخْرَجْنَا مِنْ وَقْبِ عَيْنِهِ كَذَا وَكَذَا قُلَّةَ وَدَكٍ - قَالَ - وَكَانَ مَعَنَا جِرَابٌ مِنْ تَمْرٍ فَكَانَ أَبُو عُبَيْدَةَ يُعْطِي كُلَّ رَجُلٍ مِنَّا قَبْضَةً قَبْضَةً ثُمَّ أَعْطَانَا تَمْرَةً تَمْرَةً فَلَمَّا فَنِيَ وَجَدْنَا فَقْدَهُ .
عبدالجبار بن علاء به ما حدیث کرد، سفیان به ما حدیث کرد و گفت: عمرو شنید که جابر بن عبدالله میگفت: رسول خدا ﷺ ما را در یک لشکرکشی اعزام فرمودند. ما سیصد سواره بودیم و امیر ما ابوعبیده بن جراح بود. ما در کمین کاروان قریش نشسته بودیم. نیم ماه در ساحل ماندیم و دچار گرسنگی شدیدی شدیم، تا جایی که مجبور به خوردن برگ درختان شدیم؛ به همین دلیل این سپاه
«لشکر برگها» (جیش الخبط) نامیده شد. سپس دریا برای ما جانور بزرگی را به ساحل انداخت که به آن «عنبر» میگویند. ما نیم ماه از آن خوردیم و چربی آن را به بدنهایمان مالیدیم تا اینکه بدنهایمان دوباره فربه و نیرومند شد. راوی گفت: ابوعبیده یکی از دندههای آن را گرفت و برپا کرد. سپس به بلندقدترین مرد لشکر و بلندترین شتر نگریست و آن مرد را بر شتر سوار کرد؛ او با شتر از زیر آن دنده عبور کرد بدون اینکه به آن برخورد کند. راوی گفت: گروهی از مردم میتوانستند در کاسه چشم آن بنشینند و ما از حفره چشم آن چندین مشک چربی بیرون آوردیم. راوی گفت: همراه ما کیسهای خرما بود. ابوعبیده به هر یک از ما یک مشت خرما میداد، سپس وقتی ذخیره کم شد، به هر نفر تنها یک دانه خرما میداد. وقتی آن هم تمام شد، فقدان آن را به شدت احساس کردیم.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
چهرهای گرسنه در ساحل غذا یافت و آن را عادلانه تقسیم کرد.
این روایت از لشکری سیصدنفره به فرماندهی ابوعبیده بن جراح سخن میگوید. پس از نیم ماه ماندن در ساحل و تحمل گرسنگی شدید، جانوری بزرگ دریایی به ساحل افتاد و گروه از آن خورد.
لقب این گروه بود، زیرا مردان هنگام گرسنگی برگ میخوردند.
نامی که در این روایت برای جانور بزرگ دریاییِ بهساحلافتاده آمده است.
قبیلهٔ مکه که کاروانِ زیر نظرش این لشکرکشی را زیر نظر داشت.
دانشمندان از این روایت چنین برداشت کردهاند که خوردن جانور دریاییِ بهساحلافتاده جایز است، حتی اگر آن را مرده یافته باشند. چهار مذهب فقهی اهلسنت در اصل، خوردن خوراکیهای دریایی را جایز میدانند، هرچند دربارهٔ برخی گونهها و جزئیات اختلاف دارند. این گزارش همچنین نشان میدهد که فرمانده باید ذخایر اندک را با دقت و عدالت تقسیم کند و یاران برای بازیافتن توان خود از غذا خوردند.
- ذخایر اندک را عادلانه تقسیم کنید و با کمترشدن آن، شیوهٔ توزیع را متناسب سازید.
- در سختیها شکیبا باشید و برای بازیافتن توان از غذای حلال بهره ببرید.
- به فرماندهٔ مسئول مجال دهید تصمیمهای عملی بگیرد و همزمان به رفاه گروه توجه کند.
این روایت صحیح نیز از جانور دریاییِ بهساحلافتاده خبر میدهد و جزئیات بیشتری دربارهٔ خوردن آن میآورد.
Sahih Muslim · #4998 (Sahih)این روایت صحیح از جابر، همان رویداد را بازگو میکند و گزارش لشکرکشی و یافتن غذا را تأیید میکند.
Sahih Muslim · #5000 (Sahih)جابر در آن روایت از تقسیم غذا و ذبح شترها در همان سفر سخن میگوید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.